تسهیلات خبرنگاران کاشان چه شد
یک سال پس از وعده پرداخت تسهیلات ۵۰ میلیون تومانی به خبرنگاران کاشان، هنوز ابهامها درباره نحوه تخصیص، معیار انتخاب و سرنوشت متقاضیان پابرجاست؛ موضوعی که حالا به پرسشی جدی درباره شفافیت در حمایت از جامعه رسانهای تبدیل شده است.
به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، یک سال پس از مطرحشدن وعده اختصاص تسهیلات ۵۰ میلیون تومانی به خبرنگاران کاشان از سوی نماینده این شهرستان در مجلس شورای اسلامی، هنوز ابهامها درباره نحوه تخصیص، معیار انتخاب دریافتکنندگان و سرنوشت خبرنگارانی که در انتظار این تسهیلات ماندهاند، پابرجاست؛ موضوعی که اکنون از مطالبهای شخصی فراتر رفته و به پرسشی درباره شفافیت در حمایت از جامعه رسانهای تبدیل شده است.
از مراسم تقدیر تا شکلگیری یک مطالبه
ماجرا به مراسم تجلیل از اصحاب رسانه کاشان بازمیگردد؛ آیینی که بهمناسبت روز خبرنگار، شامگاه ۲۷ مرداد ۱۴۰۴ با حضور مصطفی معینی، نماینده مردم کاشان و آرانوبیدگل در مجلس شورای اسلامی، فرماندار ویژه شهرستان، شهردار، رئیس شورای اسلامی شهر، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی از مدیران شهری در رستوران ملل کاشان برگزار شد.
در این مراسم، بخشهایی از سخنان مسئولان درباره جایگاه خبرنگاران و نقش آنان در جامعه بازتاب یافت. مجتبی راعی، فرماندار ویژه کاشان، خبرنگاران را مجاهدان صحنه تبیین دانست و بر اهمیت صداقت، دقت و روشنگری آنان تأکید کرد. ابوالفضل ساروقیان، شهردار کاشان نیز رسانهها را پل ارتباطی میان شهروندان و مدیریت شهری توصیف کرد.
مصطفی معینی، نماینده مردم کاشان و آرانوبیدگل در مجلس شورای اسلامی نیز در این مراسم با اشاره به نقش رسانهها در انعکاس مشکلات جامعه گفت: «خبرنگاران میتوانند در زمینه پایش و رصد قوانین، مجلس و نمایندگان را یاری کنند و با انعکاس قصور دستگاهها در اجرای قانون، در فرآیند نظارت بر اجرای آن نقش داشته باشند.»
اما آنچه در بخشی از مراسم بیان شد، موضوعی بود که بعداً به یکی از مطالبات برخی خبرنگاران تبدیل شد؛ موضوع اختصاص تسهیلات ۵۰ میلیون تومانی از سوی نماینده مردم کاشان در مجلس شورای اسلامی به خبرنگاران شهرستان.
پس از درخواست اعطای این تسهیلات از سوی خبرنگار ایکنا در کاشان، پیامی از سوی نماینده به این خبرنگار ارسال شد که در آن از وی خواسته شده بود، تقاضایی مکتوب با درج مشخصات، کد ملی و شماره تلفن همراه ارائه کند و در متن آن، درخواست تسهیلات به مبلغ ۵۰ میلیون تومان مطرح شود. این پیام، مسیر مطالبه را از یک وعده یا گفتوگوی شفاهی به درخواست رسمی نزدیک کرد.
نامهای که در آبان ۱۴۰۴ نوشته شد
در پی این درخواست، خبرنگار ایکنا در تاریخ ۲۱ آبان ۱۴۰۴، در نامهای خطاب به نماینده مردم کاشان و آرانوبیدگل در مجلس شورای اسلامی، درخواست اختصاص ۵۰۰ میلیون ریال تسهیلات را مطرح کرد.
در متن نامه آمده بود که تلفن همراه کاری خبرنگار در جریان پوشش یکی از برنامههای خبری دچار آسیب شده و با توجه به اهمیت تلفن همراه بهمثابه ابزار کار در حرفه خبرنگاری، تهیه تلفن همراه جدید برای ادامه فعالیتهای رسانهای ضروری است. در ادامه درخواست شده بود، در چارچوب تسهیلات خبرنگاران که در روز خبرنگار، وعده آن داده شد، وامی به مبلغ ۵۰۰ میلیون ریال به وی اختصاص یابد.
از اینجا به بعد، درخواست موردنظر دیگر صرفاً مطالبهای شفاهی نبود؛ درخواستی مکتوب، دارای تاریخ و مبلغ مشخص در اختیار نماینده قرار گرفته بود، ولی ماجرا در همینجا تمام نشد.
«با شما تماس میگیریم»؛ وعدهای که به انتظار یکساله تبدیل شد
پس از ارائه درخواست، پیگیری برای دریافت تسهیلات ادامه یافت. در جریان این پیگیریها، مسئول معرفیشده از سوی نماینده، در تماس تلفنی با خبرنگار ایکنا اعلام کرد که در مرحله نخست، تسهیلات به ۱۸ نفر اختصاص یافته و خبرنگار ایکنا در نوبت دوم قرار گرفته است.
این پاسخ، انتظار جدیدی ایجاد کرد؛ انتظار برای مرحلهای که قرار بود پس از پرداخت به گروه نخست، نوبت گروه بعدی برسد، ولی ماهها گذشت و تماس مورد انتظار برقرار نشد. در پیگیریهای بعدی، در مواردی تماسها بیپاسخ ماند و در ادامه نیز موضوع همچنان به نوبت بعدی موکول شد. زمان گذشت؛ اما نوبت دوم همچنان بدون زمانبندی روشن باقی ماند.
یک سال بعد؛ سؤال درباره معیار انتخاب
مرداد ۱۴۰۵ فرارسید؛ درست یک سال پس از مراسمی که در آن موضوع حمایت از خبرنگاران مطرح شده بود. در این فاصله، پیگیریها نشان داد که تسهیلات به تعدادی از خبرنگاران اختصاص یافته است؛ موضوعی که پرسش اصلی را جدیتر میکند: اگر تسهیلات پرداخت شده، معیار انتخاب دریافتکنندگان چه بوده است؟ اگر منابع مالی محدود بوده و امکان پرداخت تسهیلات به همه خبرنگاران وجود نداشته است، انتظار میرود معیار اولویتبندی روشن باشد.
آیا سابقه فعالیت رسانهای ملاک بوده است؟ آیا نوع رسانه یا میزان فعالیت حرفهای خبرنگاران معیار قرار گرفته است؟ آیا زمان ثبت درخواست مبنا بوده؟ آیا سهمیه مشخصی برای هر رسانه در نظر گرفته شده است؟ یا اینکه معیار دیگری برای انتخاب دریافتکنندگان وجود داشته است؟ پرسش مهمتر اینکه، اگر در مرحله نخست ۱۸ نفر مشمول دریافت تسهیلات شدهاند، مرحله دوم چه زمانی و براساس چه سازوکاری قرار بوده اجرا شود؟ این پرسشها نه درباره چرایی دریافت تسهیلات از سوی خبرنگاران منتخب، بلکه درباره شفافیت فرآیند انتخاب و توزیع منابع است.
مطالبهای فراتر از یک وام
برای خبرنگاری که ابزار اصلی کارش دوربین، تلفن همراه، رایانه و سایر تجهیزات رسانهای است، حمایت از تأمین ابزار حرفهای صرفاً امتیازی رفاهی محسوب نمیشود؛ بخشی از زیرساخت فعالیت حرفهای اوست. خبرنگاری که برای پوشش یک مراسم، تهیه گزارش تصویری، تولید ویدئو یا انتشار فوری یک خبر در میدان حاضر میشود، بدون ابزار مناسب عملاً بخشی از توان حرفهای خود را از دست میدهد.
از همین منظر، وعده تسهیلات خبرنگاران نیز زمانی اهمیت پیدا میکند که سازوکار آن مشخص باشد؛ چه میزان اعتبار وجود دارد، چه کسانی مشمول هستند، چه اولویتی برای متقاضیان تعیین شده و در صورت محدودبودن منابع، افراد چگونه انتخاب میشوند.
یک سال پیگیری یک خبرنگار برای دریافت تسهیلاتی که خود نماینده از او خواسته بود درخواست مکتوبش را ارائه کند، نشان میدهد مسئله فقط مبلغ ۵۰ میلیون تومان نیست. مسئله اصلی، پاسخگویی درباره سرنوشت درخواستی رسمی و روشنشدن سازوکار تخصیص تسهیلات به خبرنگاران است؛ پرسشی که هنوز پاسخ میخواهد. اکنون، پس از گذشت یک سال از برگزاری مراسم روز خبرنگار ۱۴۰۴، انتظار جامعه رسانهای این است که مسئولان مربوطه درباره سرنوشت این تسهیلات توضیح روشنی ارائه دهند.
این گزارش، مطالبه دریافت یک وام برای یک خبرنگار نیست؛ مطالبه شفافیت در اجرای وعدهای است که موضوع حمایت از جامعه رسانهای را مطرح کرده است. خبرنگاران کاشان که خود در طول سال وظیفه اطلاعرسانی، مطالبهگری، انعکاس عملکرد مسئولان و انتقال مسائل مردم را برعهده دارند، انتظار دارند در موضوعی که مستقیماً به جامعه رسانهای مربوط میشود نیز سازوکار تصمیمگیری و تخصیص منابع برای آنان روشن باشد. شاید پاسخ روشن به همین چند سؤال بتواند پس از یک سال، نقطه پایانی بر انتظار و ابهام درباره سرنوشت تسهیلات خبرنگاران کاشان بگذارد.
انتهای پیام
