انفسنا و انفسکم

حجت‌الاسلام حسین اشهد، استاد حوزه در گفت‌وگو با ایکنا درباره آیه مباهله می‌گوید: در تعارف عام، گاهی واژه «نفس» به «جان» ترجمه می‌شود، اما این تعبیر در اینجا دقیق نیست؛ زیرا «جان» معادل «روح» است، در حالی که «نفس» به معنای «ذات و خودِ انسان» است. لذا عبارت «هذا نفسی» به این معناست که امیرالمؤمنین(ع) در حقیقت همان خودِ رسول خدا (ص) است. برتری امیرالمؤمنین(ع) در این آیه شریفه در همین کلام پیامبر(ص) تجلی می‌یابد؛ چرا که ایشان در میان تمام اصحاب، فارغ از جایگاهشان، تنها حضرت علی(ع) را برگزیده و فرمودند: «من خودم را می‌آورم». همچنین ایشان فرزندان خود و در نهایت، بانوی والامقام اسلام، حضرت صدیقه طاهره(س) را همراه خود آوردند.

آیه 61 سوره آل عمران «فَمَن حاجَّکَ فیهِ مِن بَعدِ ما جائَکَ مِنَ العِلمِ فَقُل تَعالَوا نَدْعُ اَبنائَنا وَ اَبنائَکُمْ وَ نِسائَنا وَ ئِسائَکُمْ وَ اَنْفُسَنا وَ اَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعنَةَ اللهِ عَلی الکاذِبینَ»، به آیه مباهله معروف است، ماجرایی که به دنبال مجادله بیهوده مسیحیان نجران با پیامبر صورت گرفت و در نهایت مباهله، سرنوشت این مجادله را تعیین و حقانیت پیامبر را اثبات کرد. اتفاق دیگر تأیید فضیلت اهل‌ بیت(ع) از سمت قرآن بود.