حجت‌الاسلام علی اکبر بابایی

در هندسه معرفتی اسلام، پیوند میان قرآن صامت و قرآن ناطق، پیوندی وجودی و تفکیک‌ناپذیر است که فراتر از یک انتساب مذهبی، در بنیان‌های وحیانی و روایی ریشه دارد. حقیقتِ معیت امیرالمؤمنین علی(ع) با قرآن کریم، آن‌چنان استوار است که نه تنها در جوامع روایی شیعه، بلکه در متون بنیادین اهل‌سنت و آرای رجالیون سخت‌گیری چون حاکم نیشابوری و ذهبی نیز به عنوان یک اصلِ مسلّم تجلی یافته است. در این گفت‌وگو به واکاوی ابعاد این معیت جاویدان پرداخته می‌شود؛ از تبیین مفهوم عصمت و آگاهیِ کاملِ ولی‌الله بر ظواهر و بواطن وحی در پرتو آیه ولایت، تا بازخوانیِ شکوهمندِ سیمای قرآن در آینه نهج‌البلاغه.

گروه اندیشه: نویسنده و محقق علوم قرآنی معتقد است اینکه تمام آیات قرآن شامل آیات الاحکام شوند، بعید است اما بسیاری از آیه‌های شریف را می‌توان آیات الاحکام دانست.

گروه حوزه‌های علمیه: عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با بیان اینکه نظریه «منطق گفتمان قرآن» نظریه جدیدی نیست، سخنان جعفر نکونام را که به عنوان نقد این نظریه مطرح شده مخدوش، شاذ و نادر دانست.