پیروزی در میدان نبرد، بیش از آنکه تابع محاسبات ریاضی و تجهیزات نظامی باشد، در گرو فهمِ صحیح از نسبت میان «عمل انسان» و «اراده خدا» است. بسیاری در تحلیل جنگها، یا دچار خودبینی شده و پیروزی را تنها محصول نبوغ نظامی میدانند و یا با نگاهی قضا و قدری، دست از تلاش شسته و منتظر معجزه میمانند. اما سوره مبارکه انفال، قرائتی متفاوت و دقیق از صحنه نبرد ارائه میدهد؛ قرائتی که در آن، ایمان به نصرت غیبی با ضرورتِ آمادگی حداکثریِ دفاعی پیوند میخورد. در ادامه، بخشهایی از سخنان هانی چیتچیان در تبیین این منطق قرآنی و انطباق آن با مجاهدتهای امروز را میخوانیم.