İlahi yardım möminlərin hərəkətindən sonra gəlir
Məkkədə bəzi müsəlmanlar müşriklərə cavab vermək üçün icazə istədikdə, Peyğəmbər (s) hələ cihad izni verilmədiyi üçün bu istəyi qəbul etmirdi. Bu zaman Allah Həcc surəsinin 39-cu ayəsini nazil etdi:
«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ»
– “Zülmə məruz qaldıqları üçün döyüşə məcbur edilənlərə (artıq) icazə verildi. Şübhəsiz ki, Allah onların yardımına yetməyə qadirdir.”
Bəzi müfəssirlər bu ayəni Peyğəmbərə (s) silahlı mübarizə və cihad üçün verilən ilk icazə hesab edirlər. Çünki Peyğəmbərin (s) fəaliyyəti bir neçə mərhələdən ibarət idi:
1. Dəvət, qəlblərin islahı və qüvvələrin mənəvi tərbiyəsi
2. Təşkilatlanma və qüvvələrin səfərbərliyi
3. Müdafiə və ya hücum
Allah-Təala əvvəlki ayədə möminləri müdafiə edəcəyini vəd etmişdi:
«إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا» (Həcc: 38)
Bu ayədə cihad izni verdi. Yəni müsəlmanlar elə düşünməməlidirlər ki, evlərində oturub Allahın yardımını gözləyə bilərlər. Allahın yardımı bizim ayağa qalxmağımızdan və hərəkətimizdən sonra gəlir.
Ayənin sonunda verilən qələbə vədi –
«وَإِنَّ اللَّهَ عَلی نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ» (Həcc: 39)
– Ayə göstərir ki, müsəlmanlar bu dünyada səbəblər aləmində əllərindən gələni etməli, güclərinin çatmadığı yerdə isə Allahın yardımını gözləməlidirlər.
Bu, Peyğəmbərin (s) bütün mübarizələrində tətbiq etdiyi proqram idi və o, bu yolla qələbə qazanırdı.
