پژوهشگر قرآنی بر اهميت نقش طلاب غير ايرانی در كشورهای مبدا نسبت به طلاب در ايران تاكيد كرد و گفت نقشی كه طلاب غيرايرانی در كشورهای خود دارند، بسيار مهمتر از طلاب ايرانی در كشور خود به شمار میرود، چرا كه آنها میتوانند در ارائه تفسير معتبر قرآنی در عرصه بينالملل موفق باشند.
گروه حوزههای علميه: پژوهشگر قرآنی بر اهميت نقش طلاب غير ايرانی در كشورهای مبدا نسبت به طلاب در ايران تاكيد كرد و گفت: نقشی كه طلاب غيرايرانی در كشورهای خود دارند، بسيار مهمتر از طلاب ايرانی در كشور خود به شمار میرود، چرا كه آنها میتوانند در ارائه تفسير معتبر قرآنی در عرصه بينالملل موفق باشند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين محمد فلاحی قمی از پژوهشگران قرآنی در نشست علمی «تأثير علوم ادبی در فهم قرآن» به همت معاونت پژوهش و همكاری گروه معارف اسلامی مجتمع آموزش عالی فقه(حجتيه)، در مسجد اين مجتمع برگزار شد، با اشاره به سوء برداشتهايی كه از قرآن انجام میگردد، اظهار كرد: بسياری از به ظاهر مترجم و مفسران قرآن كريم از برداشت فردی خود، استنباطهايی از قرآن كريم دارند كه ريشه در عدم ورود آنها به ادبيات و تجزيه و تركيب در جملات دارد.
وی افزود: برای نمونه، در آيه «يوم ندعو كل اناس بامامهم» برخی گفتهاند كه «امامهم» جمع ام(مادر) است كه متأسفانه از عدم تسلط آنها در ادبيات نشأت گرفته است، حال آنكه «امام» به معنای رهبر و مقتدا آمده است.
اين محقق و پژوهشگر حوزه ارجاع ضمائر را موضوعی مهم در ترجمه و تفسير آيات دانست، بيان كرد: برخی از تفاسيری كه اكنون مورد استفاده ماست، از اين نظر در ضعف قرار دارند و با ارجاع اشتباه ضمائر، معنای آيه را تغيير دادهاند.
فلاحی قمی با ذكر اين مطلب كه جنس برخی از حروف مانند حرف «من» نقش تأثيرگذاری در ترجمه دارد، يادآور شد: در آيه «من جاء بالحسنه فله عشر أمثالها» به معنای عملهايی كه با خود به قيامت میآورد، میشود، نه آن عملهايی كه(در دنيا) انجام داد، چرا كه بسياری از اعمال هستند كه در دنيا از بين میروند و به آخرت نمیرسند.
وی، با اشاره به نقش طلاب جامعةالمصطفی در كشورهای خود گفت: نقشی كه طلاب غيرايرانی در كشورهای خود دارند، بسيار مهمتر از طلاب ايرانی در كشور خود به شمار میرود، چرا كه آنها هستند كه میتوانند در ارائه تفسير معتبر قرآنی در عرصه بينالملل موفق باشند.