گروه اجتماعی: نسب سيدعليخان شيرازی مدنی به زيدبن علیبن الحسين(ع) منتهی میشود و يكی از نوابغ عصر خود و دارای مجموعه كمالات علمی، عملی، ادبی و شعری فراوانی بوده كه بقعه وی هماكنون در آستان شاهچراغ(ع) قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، از احفاد محمدبن زيد آمده است كه سيد اجل وحيد عصر و يگانه زمانش، صدرالدين علیبن نظامالدين احمدبن مير محمد معصوم مدنی مشهور به سيد عليخان شيرازی است.
اين سيد دانشمند در شيراز متولد شده و فرزند برومند احمدبن محمد شيرازی بوده و حسب و نسبش به زيدبن علیبن الحسين(ع) منتهی میشود و يكی از نوابغ عصر خود و دارای مجموعه كمالات علمی، عملی، ادبی و شعری بوده است.
وی دارای تأليفات متعددی است كه از جمله آن میتوان به شرح صمديه، شرح صحيفه سجاديه و سلافةالعصر، انوارالربيع، سلوةالغريب، احوال صحابه و تابعين و علما، اغلاط القاموس، قصيده در مدح پيامبر اسلام، التذكره فی فوائدالناره، حديقةالعلم، الدرجات الرفيعه، الزهره در علم نحو و شرح بديعه صفیالدين حلی را میتوان نام برد.
استادالبشر و العقل الحادی عشر غياثالدين منصور دشتكی از جمله پدران اوست كه قاضی نورالله در مجالس المؤمنين در ترجمه او گفته است: خاتمالحكماء و غوثالعلماء الامير غياثالدين منصور شيرازی ...
سيد عليخان در بيست سالگی از ضبط علوم فارغ شده و در چهارده سالگی داعيه مناظره با علامه داونی در خود ديده و در سال 936 هجری قمری در زمان سلطنت شاه طهماسب صفوی به صدرات عظمی رسيده و ملقب به صدرالصدور ممالك شد.
وی با ميرزا عبدالله افندی، سيدعليخان حويزی، علامه مجلسی، شيخ حر عاملی و امثال ايشان هم عصر بوده و از شيخ علی سبط و علامه مجلسی و با دو واسطه از صاحب معالم و صاحب مدارك رواياتی نقل كرده است.
اين سيد بزرگوار و عظيمالشأن در سال 1119 هجری قمری در شهر شيراز وفات يافت و در آستان شاهچراغ(ع) نزديك مقبره سيد ماجد به خاك سپرده شد.