كتاب «انفاق در قرآن كريم» منتشر شد

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، كتاب «انفاق در قرآن كريم» نوشته ابوالفتح عزيزی‌ابرقويی توسط انتشارات دانشگاه امام صادق(ع) منتشر شد كه موضوع مهم انفاق در آن مورد بررسی قرار گرفته است.

«انفاق» موضوع مهمى است كه قرآن ما را بدان مكلف و آيات متعددى آن را توضيح و تبيين می‌كند. تحصيل ملكه انفاق برای مؤمنان، مسئله حائز اهميتى است كه نقش ارزشمندی در تعالى ايمانی آنان ايفا می‌كند. قرآن كريم برخورداری از اين ملكه را عامل بسياری از خيرات و بركات می‌داند و همه افراد مسلمان از ثروتمند و فقير، مرد و زن و پير و جوان را به انفاق دعوت می‌كند و انجام آن را كليد حل بسيارى از مسائل و مشكلات فردى و اجتماعى بيان مى‌كند.

قرآن در تهذيب فكر و اصلاح انديشه انسانى، انفاق را يك راهبرد ارزشمند فردی‌ ـ اجتماعى می‌داند و سعی در گسترش آن در جامعه دارد. قرآن در اين راه از مثل‏هاى زيبا، بيان نعمت‏ها و دارایى و توانایى‌‏هاى خداوند، تشويق و توبيخ، سرزنش و تحذير، سود جسته است و همچنين آثار ارزنده‏اى را براى انفاق‌كنندگان در راه خدا بر‏شمرده كه در زندگى مادى و معنوى، دنيوى و اخروى مفيد است. در اين ميان از بخل، نفاق، دنياگرایى، توجه بيش از حد به اموال و اولاد، به‌ عنوان موانع و آسيب‏هاى انفاق ياد شده است. قرآن يادآور مى‌‏شود كه مبادا اين رذائل، مؤمنان را به بيراهه كشاند و از انفاق در راه خدا و اجر دنيوى و اخروى محروم كند.

طرح مسئله انفاق نيز در قرآن به گونه‌ای منحصر به فرد است كه از راه تدبر عميق در آيات آن به‌ دست می‌آيد. برخلاف تصور عمومی مردم از انفاق، قرآن بيشتر آثار آن را متوجه انفاق‌كنندگان می‌داند، نه انفاق‌شوندگان؛ در ساز و كار قرآنی انفاق، هر چند نيازمندان بهره ‏مادى مى‏برند، اما انفاق‌كنندگان نيز بی‌‌بهره نيستند، بلكه آنان نيز به تعالى مادى و معنوى، نائل مى‌شوند.

از اين ‌رو نقش انفاق در جامعه اسلامى، چون خون‌رسانى قلب به سلول‌هاى بدن است كه استمرار حيات و طراوت و شادابى جسمانی را به دنبال دارد. بديهى است چنانچه فرهنگ انفاق در جامعه رونق بگيرد، بيمارى مزمن فقر، ريشه‌‏كن مى‌شود و شادابى و نشاط را به ارمغان خواهد آورد. بايد دانست كه گرايش به انفاق، ريشه در فطرت پاك بشرى داشته و به‌ جز اسلام، اديان آسمانی ديگر نيز بدان توصيه كرده‌اند. در قرآن اهميت انفاق به اندازه‌ای است كه در كنار مفاهيم مهمی چون ايمان به خدا و اقامه نماز ‏مطرح شده است.

اين اثر به چهار فصل تقسيم مى‌‏شود؛ فصل اول به حوزه معنایى، مصاديق و شيوه‌‏هاى انفاق می‌پردازد. فصل دوم شيوه‏‌هاى ترويج فرهنگ انفاق را مورد بررسی قرار می‌دهد. فصل سوم نيز مربوط به آثار و بركات انفاق است و فصل چهارم به موانع و آسيب‌های دنيوى و اخروى انفاق مربوط می‌شود.

در بخشی از اين كتاب آمده است: «مردی به نام عبدالله بن زائده بن ام‌مكتوم كه چشمش نابينا بود و خود را برای جنگ آماده می‌كرد، نزد رسول خدا(ص) آمد و عرض كرد: يا رسول‌الله من پيری ناتوان و نابينا و لاغراندام هستم و كسی هم كه دستم را در راه‌ها بگيرد، ندارم. آيا به من اجازه می‌دهيد در شهر بمانم؟ رسول خدا در پاسخ سكوت اختيار كرد؛ سپس آيه‌ای نازل شد.

قبل از جنگ تبوك، عده‌ای كه تعداد آنها از هفت نفر بيشتر تجاوز نمی‌كرد، نزد رسول خدا آمدند و عرض كردند: يا رسول‌الله(ص) ما مركبی نداريم تا با تو در جنگ شركت كنيم. ما را بر مركبت سوار كن تا همراهت به جنگ بياييم. حضرت در جوابشان فرمود: من مركبی ندارم. پس اشك از چشمان‌شان سرازير شد. سپس آيه ديگری نازل شد كه با تأمل در آنها درمی‌يابيم كه اين آيات مربوط به انفاق در جنگ است.

براساس اين آيات خداوند از چند گروه توقعی ندارد و گناهی در ترك جنگ ندارند؛ كسانی كه ضعيف و ناتوان هستند و توانايی خروج برای جهاد را ندارند، كسانی كه مريض و ناتوان هستند و كسانی كه نزد خود چيزی ندارند تا انفاق كنند.»

«انفاق در قرآن كريم» تأليف ابوالفتح عزيزی‌ابرقويی، به همت انتشارات دانشگاه امام صادق(ع) با شمارگان هزار نسخه و بهای 60 هزار ريال روانه بازار نشر شد.