به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه شرق آسیا، تاريخ حضور شيعه در مالزی به نخستين برخوردهای مردم بومی مالائی با اقوام مهاجر مسلمان در قرن پنجم هجری به بعد بر میگردد و در آن زمان دين اصلی مردم اين سرزمين هندویی و بودایی و زبان آنان سانسكريت بوده است. از ميان مسلمانان بازرگان در قرون گذشته شيعيانی نيز بودهاند كه برای داد و ستد به بندر ملاكا با كشتيهای بزرگ تجاری میآمدهاند و بر اساس گفته پرفسور داتو محمود زهدی، از اساتيد بنام دانشگاه بينالمللی اسلامی مالزی نخستين مهاجران به اين سرزمين شيعه بودهاند و البته تاكنون اسناد قابل قبولی برای اثبات حضور گسترده شيعه در دست نيست و نمیتوان با قاطعيت گفت كه شيعیان نخستين مهاجران به مالزی بودهاند.
برخی از مورخان از حضور سردار ايرانیالاصل چينی به شهر ملاكا خبر دادهاند كه در همانجا نيز درگذشته است، اما اين گفته نيز چندان دارای مستند نیست. مالزی بر خلاف تايلند شاهد مهاجرت علمای شيعی ايران و عراق نيز نبوده است. حضور شيعه در مالزی عموماً در چند مرحله تاريخی صورت گرفته است كه مهمترين آنها مهاجرت اقوام سادات علوی از يمن به مالزی است. اين سادات علوی كه به نامهای سيد العطاس، سيدالسقاف، سيدالعيدروس و مانند آنها شهرت داشتند در قرون گذشته از يمن و به ويژه حضرموت به مالزی مهاجرت كردهاند و دارای مذاهب شيعه و شافعی و زيدی بودهاند و بسياری از شيعيان مالزی از اين تيره و نژاد هستند و از نظر شكل و شمائل نيز با مردم مالائی كاملاً متفاوت هستند.
| شيعيان مالزی هيچگاه برای خود مسجدی نداشتهاند |
| شيعيان مالزيائی اعم از طرفداران انقلاب اسلامی و يا طرفداران مراجع شيعی ديگر در هند و عراق و پاكستان و ايران هيچگاه برای خود مسجدی نداشتهاند و همه فعاليتهای آنان در منازل و يا اماكنی تحت عنوان حوزه و يا مركز انجام میشده است |
گروه ديگری از شيعيان مالزی متعلق به مهاجران هندی و پاكستانی و افغانی و بنگلادشی است كه در دوران سيطره انگلستان در مالزی به عنوان نيروهای كار به اين منطقه كوچانده شدهاند و در طول سالهای متمادی مذهب خود را حفظ كردهاند و آداب و مناسك دينی را بر اساس مذهب شيعه به جای میآورند. شيعيان خوجه اثنا عشری هند نيز از همين جمله بشمار میآيند كه در حال حاضر در مالزی دارای اتحاديه مستقل هستند و فعاليت خود را در حمايت از دانشجويان جعفری اثناعشری دارند با بروز انقلاب اسلامی به رهبری امام خمينی( قدس سره) تعدادی از همين سادات و برخی ديگر از جوانان پرشور سنی مذهب برای آشنا شدن با اسلام انقلابی به قم مهاجرت كردند و به تحصيل علوم دينی پرداختند و تعداد اين افراد از 50 نفر نيز تجاوز نمیکند.
اين جوانان مالزيایی بعدا به كشورشان بازگشتند و در مشاغل مختلف دولتی و غير دولتی چون شركتهای تجاری به كار پرداختند و تعدادی از همين افراد نيز به فعاليت مذهبی مشغول شدند. شيعيان مالزيایی اعم از طرفداران انقلاب اسلامی و يا طرفداران مراجع شيعی ديگر در هند و عراق و پاكستان و ايران هيچگاه برای خود مسجدی نداشتهاند و همه فعاليتهای آنان در منازل و يا اماكنی تحت عنوان حوزه و يا مركز انجام میشده است. تعدادی از سران احزاب پاس و آمنو نيز به تشيع گرايش يافتند، اما شيعيان حزب پاس در بيان اين گرايش شجاعت بيشتری از خود نشان دادند و احزاب مخالف آنان نيز همين امر را دستمايه حمله سياسی خود قرار دادند و برای تضعيف جبهه مخالف، آنان را به پيروی از تشيع متهم میساختند.
ادامه دارد...