
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از مازندران، ولی یاراحمدی، رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امورخیریه در همایش تجلیل از خادمین سیوپنجمین دوره مسابقات قرآن کشور و نفرات برتر سیو ششمین دوره مسابقات قرآنی استان مازندران، شامگاه چهارشنبه چهارم دیماه 92 در سالن برنامهریزی استانداری برگزار شد، گفت: برگزاری مسابقات قرآنی نسبت به انجام فعالیتهای دیگر از یک ظرافت و باریکاندیشی خاصی برخوردار است.
وی افزود: فراهم کردن مقدمات و توجه به ظاهر و لایههای درونی و عمیق فعالیتهای قرآنی اینگونه فعالیتها را سخت و پیچیده میکند.
یار احمدی با بیان اینکه تا قبل از مسابقات لحظات سختی را تجربه میکنیم، تصریح کرد: وقتی مسابقات آغاز میشود و آوای دلنشین قرآن در سالن مسابقات طنینانداز میشود، شیرینی خاصی در وجود خود احساس میکنم که تمام خستگی از تنم خارج میشود.
وی افزود: هر گاه به خاطرات مسابقات در ذهنم تداعی میشود حسرت میخورم ای کاش بیشتر فعالیت میکردیم و بیشتر در خدمت قرآن بودیم.
رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امورخیریه اظهار کرد: بنده شاهد بودم که بسیاری از مدیران ارشد مسئولیتها را خودشان انجام میدادند و در مسابقات قرانی میدویدند، عرق میریختند و از همکاران و زیر دستان خود سبقت میگرفتند.
وی این حماسه فرهنگی را افتخاری برای خود و برگ زرینی در تاریخ فرهنگی استان مازندران عنوان کرد.
یاراحمدی با اشاره به اینکه حجتالاسلام ستار علیزاده در ابتدای کارشان با این مسابقات کشوری مواجه شد، عنوان کرد: ایشان با دل و جرأت وارد مسابقات شدند و حضور فعال، پیگیر و مداومی در برگزاری باشکوه این مسابقات داشتند.
وی افزود: قرآن مدیون کسی نیست و همه ما مدیون قرآن هستیم و لازم است که دستورا ت قرآن را در زندگی بکار گیریم تا از مواهب الهی بهره ببریم.
رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امورخیریه با اشاره به برگزاری محافل تلاوت قران توسط مقام معظم رهبری در ماه مبارک رمضان، بیان کرد: ایشان از زبان مبارک خود بیان فرمودند که از تلاوتهای قاریان لذت میبرند.
وی با بیان اینکه، ظرفیت جامعه قرانی استان مازندران درخور توجه است، اظهار کرد: استان مازندران از نظر فعالیتهای قرآنی جایگاه مطلوبی در سطح کشور دارد.
یاراحمدی با بیان اینکه مسابقات پایان راه نیست بلکه ابتدای راه است، خاطرنشان کرد: استان مازندران دارای علمای بزرگ، قاریان قابل توجه و ظرفیتهای بسیار بالقوه قرآنی است که باید نهایت بهرهبرداری از آن انجام شود.