تجلیل از فعالان قرآنی و حوزوی، تکریم قرآن و اهل بیت(ع) است
گروه فعالیتهای قرآنی: استاد حوزه علمیه خراسان رضوی بر تکریم فعالان قرآنی و حوزوی که عمری از زندگی خود را در این مسیر پیمودهاند، تأکید کرد و گفت: تکریم و تجلیل از این فعالان، تکریم از قرآن، اهل بیت(ع) و فرامین و مواهب الهی است
بیبی عطیه سیدکاشی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با تسلیت ارتحال بانو مجتهده صفری، استقامت و صبر را ویژگی شاخص مرحومه شهربانو صفری در طول زندگی پربرکت ایشان بیان کرد و افزود: ایشان بدون اسباب و علل ظاهری که در رساندن اهدافش موثر باشد، به این جایگاه رسید و این نشان دهنده استقامت، مقاومت و پایمردی او نسبت به یک هدف والا و ارزشمند است.
این استاد حوزه علمیه خراسان رضوی پایداری در مسیر حق را نمونه بارز ویژگی رفتاری ایشان در رسیدن به اهداف متعالی عنوان کرد و گفت: امروزه در جامعه شاهد هستیم که افراد صبر و مقاومتشان کم شده است و بدون اسباب و علل مادی خود را عاجز می دادند لذا این ویژگی مرحومه شهربانو صفری می تواند برای بانوان و جوانان ما الگو باشد.
سیدکاشی با ذکر اینکه با «خدا باش پادشاهی کن، بی خدا باش هرچه خواهی کن»، اظهار کرد: اگر خداوند تبارک و تعالی ارادهاش به فعلی تعلق گیرد، آدم با نبودن شرایط اسباب و علل ظاهری نیز میتواند با کمک و یاری پروردگار به اهدافش برسد لذا این بانوی بزرگوار نیز در این با توکل به خداوند و همت خود توانست به مدارج عالی دست یابد.
این استاد حوزه علمیه بر تکریم فعالان قرآنی و حوزوی که عمری از زندگی خود را در این مسیر پیمودهاند، تأکید کرد و گفت: تکریم و تجلیل از این فعالان، تکریم از قرآن، اهل بیت(ع) و فرامین و مواهب الهی است اما در جامعه بیشتر پس از حیات اخروی این گونه اعمال مورد توجه قرار میگیرد.
وی به انفاقهای ویژه و موقوفاتی که بانو صفری از خود در دنیا به جای گذاشته است، اشاره و عنوان کرد: این مرحومه تمام اموال خویش را تحت عنوان وقف در مسیر اهداف والایی که داشتند، قرار دادند لذا پس از حیاتشان نیز این هدف بزرگ همچنان ادامه خواهد داشت.
این مدرس حوزه علمیه خواهران مشهد از معاشرت های اجتماعی بسیار قوی مرحومه شهربانو صفری سخن گفت و تصریح کرد: این بانوی مکرمه با یکایک مراجع تقلید عظام، مسئولان و مدیران اجتماعی ارتباطات قوی داشتند.
سیدکاشی افزود: ارتباط صمیمی و گرم ایشان با طلاب از خصائص بارز رفتاری ایشان بود و طلاب از بودن در حضور این بانوی مکرمه احساس نشاط می کردند و ارادت ویژه ای نسبت به او داشتند.
