دست مهربان آسمان بر صورت عزاداران فاطمی مشهد/ برگزاری اجتماع عظیم در سوگ یاس نبوی

به گزارش خبرگزاری بین‌‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، ‌خیابان‌های مشهد امروز برخلاف روزهای قبل خالی از جمعیت بود و هوای ابری بارانی، شهر را حزن انگیزتر کرد. هر چه بیشتر به خیابان منتهی به حرم نزدیک می‌شوی، آوای روضه بانوی دو عالم در اجتماع عظیم عزاداران فاطمی دلت را بارانی می‌کند.

صدای نوحه سرای از چند خیابان پایین‌تر به گوش می‌رسد و دلت را برای روضه مادر سادات آمده می‌کند. آسمان هم انگار منتظر تلنگری است تا مانند دل عزاداران فاطمی بارانی شود؛ انگار آسمان با بانوی دوعالم قرار نانوشته دارد زیرا باران در روز شهادتش مانند سال گذشته میهمان آسمان شهرمان است.

اینجا باران و اشک با هم می‌آیند، کسی به دنبال جای پناه نیست تا خود را از باران پنهان کند، انگار عزادارن نیز می‌خواهند همراه آسمان برای از دست دادن بهترین بانوی دنیا اشک بریزند و آسمان نیز مهربانانه دست بارانیش را بر سر و صورت عزاداران فاطمی می‌کشد اما نوای چی می‌شد مادر مرا به آن کوچه نمی‌بردی / چی می‌شد من نمی‌دیدم توهم سیلی نمی‌خوردی، دل‌های عزاداران فاطمی را بارانی‌تر کرد.

اجتماع عظیم عزاداران فاطمی از ساعت 8:30 صبح از میدان شهدای مشهد آغاز شد و زائران و مجاوران در دسته‌های عزاداری به مراسم عزای دخت پیامبر آمدند، مداحان  اهل البیت(ع) نیز با نوحه سرایی و روضه‌خوانی شهادت انسیه حوراء(س) شور و حال دیگری در میان عزاداران فاطمی که از ساعت‎های اولیه صبح در میدان شهدای مشهد جمع شده بودند، به پا کردند.

سرتا سر مسیر پرچم‌های سرخ لبیک یا امام دیده می‌شد، همه آمده بودند تا بگویند هنوز هم زیر پرچم فاطمی‌اند و هنوز آرمان‌هایی که برایشان انقلاب کردند را فراموش نکرده و در عزای بانوی دو عالم پیمانی دوباره با ولی زمان خود ببندند. در میان خیل عظیم جمعیت، حضور کودکان و نوجوان عزادار نیز پررنگ بود؛ آنها هم آمده بودند تا نشان دهند، عشق به اهل البیت(ع) در قلب‌های آنها نیز زنده است و قلب‌هایی که به عشق فاطمه(س) و حسین(س) می‌تپد، هر روز با یکدیگر بیشتر متحد می‌شود.

نوای «فاطمیه فصل بیعت با امیرالمومنین(‌ع) ست/ ذکر زهرا بین کوچه‌ها حفظ دین است» در میان مردم موج می‌زد، نوایی که مردم نیز با همراهی آن نشان دادند، مهم‌ترین دغدغه‌شان حفظ دین است و اگر کسی از اصول و مسیر دین تعدی کند با مشت آهنی این مردم روبه رو خواهد بود.

جمعیت مانند سیل خروشان آهسته آهسته به حرم هشتمین امام شیعیان نزدیک می‌شود تا در این حریم آرام گیرند. هر چند اشک، میهمان خانه چشمانشان است اما نوای وای مصیبتا برلب دارند و به آقای مهربانی‌ها تسلیت می‌گویند. دسته‌های عزاداری کم کم از بست شیرازی وارد حرم می‌شوند تا اجتماعی دیگر را همراه با سخنرانی آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد در صحن انقلاب اسلامی رقم بزنند.

اینجا هر کس، در هر لباس و سمتی که قرار دارد، همراه با عزاداران به سوگواری این بانوی بزگوار می‌پردازد. اینجا مهم نیست که هستی و برای چه آمده‌ای، مهم این است که دلت را فاطمی کنی. بوی یاس نبوی در جای جای این حریم استشمام می‌شود، مردان و زنان در ابتدای ورود سلام می‌دهند به امامی که هم میزبان است و هم میهمان، السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع).

همه آنها آمده بودند تا ضمن تسکین دل غمدیده امام رضا(ع) به یار غایب از نظر نیز تسلیت گویند و تعجیل در فرجش را از بانویی که یار و پشتیبان ولی زمان خود بود، بخواهند.

به امید روزی که با ظهورش انتقام مادر شیعیان را از دشمنان بگیرد. اللهم عجل لولیک الفرج ...