خواجوی کرمانی؛ میهمان قدرشناس شیرازیها + عکس
گروه اجتماعی: یکی از جاذبههای گردشگری شیراز، آرامگاه خواجوی کرمانی از شاعران پر آوازه قرن هفتم هجری است که از زادگاه خود جدا شده و در شیراز اقامت گزید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، یکی از جاذبههای گردشگری شیراز، آرامگاه خواجوی کرمانی از شاعران پر آوازه قرن هفتم هجری است، در این گزارش شرحی از احوال زندگی او و آرامگاه وی را میخوانیم.
نام او محمودبن علی محمود و ملقب به کمالالدین است و در شعر به «خواجو» تخلص میکرده است. وی در سال 689 هجری قمری در کرمان متولد شد و پس از کسب علم و فضایل، در شور جوانی از زادگاه خود دل کند و به عشق هوای شیراز و دیدن بزرگان این شهر، دیار خود را ترک کرد.
خواجو پس از آمدن به شیراز برای مدتی در این شهر ماند و از مطلوبین خود دیدار کرد. آنگاه برای کسب علم و تجربه، راهی سفری دراز شد. او به اصفهان، تبریز، خوزستان، بصره، بغداد، عراق و شام رفت و در هر شهر، پادشاهان به وی احترام میگذاشتند.
وی پس از سالها سیر و سفر، در زمان سلطنت شاه شیخ ابواسحاق (743 تا 754 هجری قمری) به شیراز بازگشت و برای همیشه در شیراز ماند و در همین شهر نیز از دنیا رفت. سال مرگ خواجو را به سال 753 هجری قمری در 64 سالگی دانستهاند.
خواجو در زمینه شعر، صاحب سبک بوده و سخنوری توانا بوده است؛ تا آن اندازه که حافظ، سبک سخن خود را برابر سبک سخن خواجو میداند و بدینگونه حقشناسی و مهماننوازی خود را به مهمان ارجمندش نشان میدهد:
استاد سخن سعدی است نزد همه کس اما
دارد غزل حافظ طرز سخن خواجو
آرامگاه خواجوی کرمانی
آرامگاه خواجو در تنگ الله اکبر و کمی بالاتر از دروازه قرآن است. تا پیش از سال 1315 خورشیدی، آرامگاه خواجو بهگونهای ناهموار و بدون ساختمانی مناسب بود. در همان سال، محوطه اطراف قبر را هموار کرده و تعدادی درخت در آن کاشتند.
در سال 1337 خورشیدی به وسیله انجمن آثار ملی، اداره باستانشناسی فارس و شهرداری شیراز کوششهای دیگری نیز انجام گرفت و سالنی زیبا به همراه اتاق نگهبانی و امکانات رفاهی در شمال آرامگاه ساخته شد.
بر روی مزار خواجو، سنگ قبری است که هیچ کتیبهای بر روی آن نوشته نشده است؛ ولی کمی آن طرفتر از سنگ قبر، کتیبهای سنگی و بزرگ وجود دارد که بر روی آن زندگینامه خواجو و شماری از اشعارش نوشته شده است.
در جنوب مزار خواجو، غاری قرار دارد که کف آن پایینتر از سطح زمین است. در گذشته، شماری از زاهدان و عارفان از این غار برای عبادت و پرستش خدا و ریاضت استفاده میکردند.
در جبهه غربی جنوب آرامگاه خواجو و چند متر بالاتر از سطح آرامگاه، طاقی ضربی وجود دارد که به «تکیه شرقی» مشهور است و قبر عمادالدین محمود، وزیر معروف شیخ ابواسحاق اینجو، در زیر آن قرار دارد. در کنار این طاق، دو نقش کندهکاری شده است که یکی از آنها به نبرد رستم با شیر (دوره قاجار) اشاره میکند و دیگری نقش فتحعلیشاه و دو نفر از پسرانش است. در کنار این طاق، غاری کوچک وجود دارد.
هماکنون آرامگاه خواجو به شیوهای بسیار زیبا اداره میشود و به یکی از گردشگاههای مهم و دیدنی شیراز تبدیل شده است.
