آیتالله سیدمحمدباقر موسوی شیرازی دار فانی را وداع گفت
گروه اجتماعی: آیتالله سیدمحمدباقر موسوی شیرازی، مرجع عالیقدر شیعیان عصر امروز در بیمارستان امام رضا(ع) تهران به ملکوت اعلی پیوست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، آیتالله سیدمحمدباقر موسوی شیرازی، یکی از مراجع شیعیان عصر امروز، 23 اردیبهشت در سن 85 سالگی در بیمارستان امام رضا(ع) تهران به ملکوت اعلی پیوست.
این مرجع عالیقدر یک ماهه اخیر را به دلیل کهولت سن و آثار باقیمانده از شکنجههای رژیم بعث عراق در زمان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در بیمارستان سپری کرد که در طی این مدت شخصیتهای کشوری نظیر حجتالاسلام محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر مقام معظم رهبری، آیتالله حسینی بوشهری، مدیر حوزههای علمیه کشور، آیتالله حائری شیرازی، نماینده مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری، حجتالاسلام سیدحسن خمینی، نوه امام خمینی(ره)، صالحی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران به عیادت این عالم ربانی رفتند.
بنا بر این گزارش، آیتالله سیدمحمدباقر موسوی شیرازی در غّره ماه رجب 1350 هجری قمری همزمان با ولادت با سعادت حضرت باقرالعلوم امام محمّد باقر(ع) در شهر شیراز و در خانوادهای متدیّن و عالم پرور که در عصر خود شهره خاص و عام بود، دیده به جهان گشودند.
والد معظّم ایشان مرجع عالیقدر جهان تشیّع مرحوم آیتالله سیدعبدالله طاهری شیرازی که از دیرباز در شمار علمای مشهور عصرو مِصر خود بودند؛ از همان اوان کودکی با نبوغ و استعداد خاصی که در معظّمله احساس کردند عنایت ویژهای به ایشان داشته و در تربیت اخلاقی و علمی معظمله تلاش مضاعفی مبذول داشتند به طوری که از همان سالهای اول عمر خویش مراتب ویژهای را در بین خاص و عام و بیت والدشان احراز کردند.
در کنار کسب مراتب عالیه اخلاقی، اشتیاق سرشار به فراگیری علوم مختلف از یکسو، و هوش واستعداد و نبوغ ذاتی از سوی دیگر، موجب شد تا معظّمله در هر مرتبه از مدارج علمی، گوی سبقت را از همدورهای های خودگرفته و همواره مورد تحسین و تمجید علمی و درسی همگان واقع شوند تا جایی که در سنین اول عمر و در سن بیست سالگی به رتبه عالیه اجتهاد نائل شدده و مرتبه علمی ایشان مورد تأیید مراجع عظام تقلید وقت واقع شد.
آن عالم ربانی پس از گذراندن دورههای مقدماتی و سطوح مختلف، در بحث خارج فقه و اصول ـ که مقدمه وصول به مرتبه عالیه اجتهاد است ـ به اساتید محدودی اکتفا نکرده و همزمان با نظرات فقهی بزرگان و اساتید مختلفی آشنا شده و در مسیر کسب دانش و معرفت، بیش از پیش از مشعلهای فروزان فقاهت و تقوای عصر خود بهرهمند شد.
ایشان از محضر اساتیدی چون مرحوم آیتالله سیدعبدالله شیرازی، مرحوم آیتالله عبدالحسین رشتی، مرحوم آیتالله سیدجمال گلپایگانی، مرحوم آیتالله سیدمحمود شاهرودی، مرحوم آیتالله سیدابوالقاسم خویی، مرحوم آیتالله سیدابوالحسن بجنوردی کسب فیض کرد.
آن مرحوم که علاوه بر دارا بودن مزایای علمی، در تحوّلات سیاسی و اجتماعی عراق و ایران دارای نقشهای ارزندهای بوده و در عین حال برای والد معظّم خویش نیز معین فکری مورد قبولی بهشمار میرفتند و قسمت مهمی از روابط والد معظّم خویش با مراجع عظام تقلید وقت به خصوص رهبر کبیرانقلاب اسلامی امام خمینی(ره) را به عهده داشتند و از آن جمله میتوان به مقابله ایشان با نقشه منزوی ساختن مرحوم آیتالله حکیم توسط رژیم بعث عراق به منظور تضعیف کیان شیعه و صیانت علما اعلام، اشاره کرد که با جدّیت تمام، مراجع وقت را پس از دیدار و ملاقات ایشان والد معظمشان ازآن فقید سعید ـ با وجود جوّ خفقان و رعب و وحشت ـ تشجیع به دیدار با آن مرجع عالیقدر در حمایت از مرجعیت شیعه کرده و نقشههای شوم رژیم تازه به قدرت رسیده منحوس بعث مبنی بر منزوی ساختن مرجعیت شیعه را نقش بر آب ساختند.
همچنین علیرغم تأکید علما و مراجع وقت نجف اشرف بر اقامت معظّم له در عراق به منظور جانشینی ایشان، با اشاره و تأکید رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی(قدّس سّره) مبنی بر لزوم همراهی والد معظمّشان در لحظات پرشور مبارزه با رژیم منحوس پهلوی، آن مضجع شریف را ترک کرده و در کنار والد معظّم به عنوان معین و امین فکری به مبارزات بی امان در برابر رژیم تا بن دندان مسلح پهلوی ایستادند و در این راستا حسینیه و بیت والد معظّم خویش را به عنوان اصلیترین پایگاه انقلاب در شهر مقدس مشهد و استان خراسان درآورده و به یمن گردآمدن علما و فضلای آن روز از جمله رهبر معظّم انقلاب حضرت آیتالله خامنهای(مّد ظّله العالی)، مرحوم آیتالله میرزا جواد آقای تهرانی، مرحوم آیتالله مروارید به گرد مشعل فروزان والد معظّمشان، هسته مرکزی انقلاب را در آن مکان تشکیل داده و به همراه سایرین، رهبری مبارزه با آن رژیم را عهدهدار بودند.
یکی از امور مهمی که آن عالم ربانی از همان ابتدا به آن اهتمام کامل میورزیدند امر تدریس در سطوح مختلف بوده و از حداقل فرصت ممکن به منظور پرورش نیروی فکری و علمی طلاّب استفاده میکردند و در شرایط سخت و طاقت فرسای تابستان نجف هم، مباحثه را ادامه دادند که ثمره این اهتمام و جدّیت، شاگردانی مبرّز از ایران، لبنان، عراق، هند، پاکستان و سایر بلاد است که ایشان را با تربیت عالی علمی و اخلاقی به عالم تشیّع عرضه داشتند که منشأ اثر خدمات بسیاری برای بلاد مختلف و تلاش در دفاع از مکتب پربار تشیّع علوی بوده و هستند.
علاوه براین، آن مرحوم که از قدرت فوقالعاده و توان عظیمی در بررسی مسائل علمی و نظریات و آراء دیگران بر خوردار بوده و در سلسله مباحث علوم اسلامی به خصوص در فقه و اصول و کلام و علوم جدید، دارای نظریات ویژه و ابتکارات مخصوص به خود بودند، در جهتگیری اهل فضل و طلاب و تلاش دانشمندان در مسائل علمی، اثری عمیق بر جای گذاشته، به همراه نوین اندیشانی همچون شهید آیتالله سیدمحمّد باقر صدر و مرحوم آیتالله مصطفی خمینی و مرحوم کلانتر موجب تحولّی عظیم در حرکتهای علمی و پژوهشی حوزههای علمیه شدند.
بحث خارج فقه خود را نیز بر همین منوال، سالیان سال در شهرها و مر اکز مختلف علمی و خصوصاً در شهر مقدس مشهد و جوار بارگاه ملکوتی حضرت ثامنالحجج(ع) حتی در زمان حیات والد معظّمشان برگزار میکردند و پس از رحلت ایشان نیز کرسی تدریس فقه ایشان را تحویل گرفته و حوزه درسی آن فقید سعید را به نیکوترین وجه اداره کردند.
یادآور میشود، اخبار تکمیلی مربوط به زمان تشییع و ترحیم آن عالم ربانی متعاقباً اعلام خواهد شد.
