
حسن اسماعیلزاده، مدرس دانشگاههای لرستان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در رابطه با سبک زندگی، گفت: سبک زندگی را میتوان الگوهایی از کنش دانست که تمیز دهنده افراد جامعه است و یک روند اجتماعی و فرهنگی است نه یک روند اقتصادی منفعتگرایانه.
وی ادامه داد: سبک زندگی مجموعهای نسبتاً هماهنگ از همه رفتارها و فعالیتهای یک فرد در جریان زندگی روزمره است؛ پس دو بعد فردی و اجتماعی دارد، بُعد فردی مؤلفههایی مانند لباس، نحوه بیان، فراغت، خانه، اتومبیل، انتخاب محل برای مسافرت یا تعطیلات، مبلمان، تزئین دکوراسیون منزل و... را دربر میگیرد و بُعد اجتماعی مؤلفههایی مانند ادبیات، معماری، روابط اجتماعی، خانواده، نظام ساختاری، نظام اقتصادی، الگوی مصرف و... را شامل میشود.
اسماعیلزاده گفت: آنچه بیش از همه تعیینکننده سبک زندگی و مؤلفههای آن است ارزشها و باورها بهویژه اعتقادات مذهبی است نه اقتصادی، در واقع در انتخاب سبک زندگی عوامل مختلفی تأثیرگذار هستند و باعث میشوند که فرد یا جامعه روش زندگی متفاوتی را درپیش بگیرند که از مهمترین این عوامل دین و ابعاد مختلف آن بوده که مهمترین منبع و سرچشمه ارزشها، باورها و هنجارها در یک جامعه است.
نماز؛ مهمترین شاخص دینداری
این مدرس دانشگاه عنوان کرد: مهمترین شاخص دینداری و در واقع پایه و ستون دین یعنی نماز، در شکلگیری سبک زندگی سالم نقش و تأثیر بسزایی دارد، دین و شاخصهای آن این توانایی را دارد که بر شیوه تفکر و رفتار مردم تأثیر بگذارد؛ لذا برمبنای همین ایده و تفکر است که بشر، جامعه ایدهآل خود را میسازد.
اسماعیلزاده با بیان اینکه تلفیق سه نوع نگرش هستیشناختی، انسانشناسی و معرفتشناسی تعیینکننده سبک زندگی در جامعه است، گفت: در جامعه ما هستیشناسی توحیدی درکنار نگرش انسانشناسانه بشر بهعنوان اشرف مخلوقات و هدفی که در این جهان دارد همراه با معرفتشناسی شهودی میتواند سبک زندگی سالم را برای ما به ارمغان آورد.