
کریم مجتهدی، استاد دانشگاه تهران و محقق پژوهشگاه علوم انسانی در حاشیه همایش عقل در حکمت سینوی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، گفت: با احیای ارزشهای گذشتگان و دانشمندان که نتیجه آن ساختن آیندهایی سالم و قانونمند همراه با عقلانیت است سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی بهطور حقیقی نهادینه میشود.
وی افزود: در کشور ما درباره بزرگان گذشته زیاد صحبت میشود ولی کمتر آنها را شناخته و به زوایای زندگی آنها پرداختهایم بهویژه درباره ابنسینا بهگونهایی که بلااستثنا در همه شهرها بیمارستان، مدرسه، داروخانه، فرهنگسرا، کتابخانه و یا اماکن فرهنگی بسیاری به نام این دانشمند بزرگ نامگذاری شده است ولی بهطور عمیق در راه معرفی ابنسینا کار خاصی انجام ندادهایم.
مجتهدی بیان کرد: علت کمتوجهی به زندگی دانشمندان کشور، وضع کنونی فرهنگ ما است زیرا نسبت به گذشته خود بیاعتماد شدهایم و متأسفانه هجمه فرهنگ غربی این روحیه را در ما بهوجود آورده است که هرچه جدیدتر و از غرب و کشورهای دیگر وارد فرهنگ ما بشود مفیدتر است و استفاده از آنها در جامعه باعث رشد شخصیتی افراد میشود.
چهره ماندگار فلسفه اظهار کرد: در حال حاضر ما شاهد نابودی زبان فارسی به دست خودمان هستیم به طوری که حتی در فیلمها، سریالها و امور رایج کشور گرایش کمتری به استفاده از اصطلاحات و واژههای فارسی دیده و افراد سعی میکنند حداقل در چند مورد از کلمات و واژگان غربی بهره بگیرند که اینها نشان از نوعی عقده روحی است به طوری که افراد بسیاری در جامعه دیده میشوند که حتی با نداشتن تحصیلات آنچنانی و فقط برای جلب توجه سعی در استفاده از واژگان و اصطلاحات بیگانه غربی دارند.
وی عنوان کرد: بنده به شخصه از فراگیری زبانهای بینالمللی و غربی برای مطالعه و تحقیق استقبال کرده و دیگران را به این امر تشویق میکنم؛ ولی با اینگونه اصول بیمارگونه که به جامعه از نظر فرهنگی صدمه میزند کاملاً مخالف هستم.
مجتهدی به تأثیر برگزاری این همایشها در سطح جامعه اشاره و اظهار کرد: برگزاری اینگونه همایشها باعث برانگیخته شدن یک نوع کنجکاوی علمی میان جوانان شده و یک نوع اعتبار علمی به گذشته میدهد.
این چهره ماندگار کشور اضافه کرد: از قرن 12 میلادی نام ابنسینا و آثارش غوغایی را در غرب بهوجود آورده است که غیر قابل باور است به طوری که محققان غربی با اقتدا به ابنسینا و ترجمه آثار وی، ابنسیناهای لاتینی را بهوجود آوردهاند.
مجتهدی در پایان گفت: من با این مسئله که شخصیتهای علمی را به اوج ببریم و خود را در مقابل آنها ناچیز قلمداد کنیم و از تحقیق و مطالعه به این دلیل که به مقام آنها نمیرسیم غافل بمانیم مخالفم ولی باید امکانات گذشته خود را برای ساختن آینده از دست ندهیم.