خورشید، یکی از بزرگترین منابع اسرار الهی است

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت‌الله‎العظمی وحید خراسانی  ‌26 شهریور در درس تفسیر سوره یس، گفت: خداوند در آیه 38 سوره یس «وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ؛ و خورشید به [سوى] قرارگاه ویژه خود روان است تقدیر آن عزیز دانا این است» اسرار بسیاری را بیان می‎کند که یکی از آنها، مسئله حرکت خورشید است‌.
وی افزود: در این آیه هفت مورد باید توضیح داده شود که تک تک این مباحث به خودی خود یک فلسفه و معرفتی را به خود اختصاص داده است ولی این هفت پرده در قسم اول، هفت پرده دیگر را نیز در مقام تأویل در پی و دنبال خود دارند.
این مرجع تقلید گفت: هر کدام از این کلمات، برای خود یک فصل دارد که باید یک به یک توضیح داده شود تا به اسرار این آیه واقف شویم که این اسرار در کلام امیرالمؤمنین(ع) بیان شده است.
وی افزود: کلمه شمس یکی از اسرار بزرگ نظام خلقت است که برای پی بردن به عظمت این مخلوق باید به آیات دیگر خدا نظر داشت و آنها را مطالعه کرد و از ارتباط بین آنها به اهمیت و ژرفای آن پی برد.
وحید خراسانی اظهار کرد: وقتی ابراهیم خلیل به نمرود گفت که خداوند است که زنده می‎کند و می‎میراند، نمرود به او پاسخ داد که من این کار را می‎کنم که حضرت ابراهیم که علم‎اش را از خدا گرفته بود به اون پاسخ داد که «لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِی حَآجَّ إِبْرَاهِیمَ فِی رِبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللّهُ الْمُلْکَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَیُمِیتُ قَالَ أَنَا أُحْیِی وَأُمِیتُ قَالَ إِبْرَاهِیمُ فَإِنَّ اللّهَ یَأْتِی بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِی کَفَرَ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ»؛ به همین واسطه بود که حضرت از ملک به ملکوت رفت.
وی گفت: نگاه عمیق به آیاتی چون «إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِیفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ» است که اهمیت و عظمت خورشید را برای ما مشخص می‎کند.
این مرجع تقلید اظهار کرد: یکی دیگر از آیاتی که خداوند در آن به اسرار خورشید اشاره می‎کند در سوره یوسف و در ماجرای خواب این حضرت است.
وی گفت: آیاتی نظیری این، اشاراتی دارد مبنی بر اینکه ما قمر را نور قراردادیم و خورشید را ضیا؛ در آیه «فَالِقُ الإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّیْلَ سَکَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ» هم خداوند به این مباحث اشاره می‎کند و خورشید را حسبان معرفی می‎کند؛ شمس به قدری عظمت دارد که خداوند در سوره الرحمن مکرراً به این بحث اشاره می‎شود.
وحید خراسانی ا‌ظهار کرد: اشاره حضرت رحمن به پیامبر(ص) در‌خصوص واصبر مایقولون نیز، یکی از جلوه‎های خورشید را مجسم می‎کند؛ آنجا که پیامبر(ص) که عقل کل و کل عقل را مجنون خواندند و خداوند دستور شکیبایی را به پیامبرش داد؛ پیامبر اکرم(ص) عصاره عالم و آدم است.
این مرجع تقلید یادآورشد: خداوند بیان می‎دارد که «فَاصْبِرْ عَلَى مَا یَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ؛ یعنی اینکه در طلوع و غروب خورشید اسراری است که باعث آرامش و کسب فیوضات عالیه می‎شود»؛ بعد خداوند به وصف پیامبر(ص) می‌پردازد و آنجاست که خورشید را سراج و قمر را نور معرفی می‏‌کند و حضرت را سراج منیز؛ یعنی اگر راز و سر و آثار خورشید را بدانیم به سر و آثار واقعی حضرت نیز می‎رسیم.