دستبوسی زائران قامتخمیده از امام مهربانیها/ اینجا دلدادگی به اوج خود رسیده است
گروه اجتماعی: در آستانه سالروز شهادت امام محمد باقر(ع)، حرم رضوی میزبان ۲۳۰ زائر با قامتهای خمیده بود، زائرانی که چین و چروک صورت و دستانشان گواهی سختیهایی میداد که در زندگی پشت سر گذاشتهاند، اینان آمده بودند تا دلتنگیهای خود را به غریبترین امام بگویند.
امروز در آستانه سالروز شهادت امام محمد باقر(ع)، حرم مطهر امام مهربانیها، حضرت رضا(ع) میزبان ۲۳۰ زائر با قامتهای خمیده بود، زائرانی که چین و چروک صورت و دستانشان گواهی سختیهای را میداد که در زندگی پشت سر گذاشتهاند، اینان آمده بودند تا دلتنگیهای خود را به غریبترین امام بگویند، به او که سالها همجوار ایرانیان است.
قامتهای خمیده و تن رنجور توان گام برداشتن بر روی صحن و سرای امام مهربانیها را از آنها گرفته بود، اما آمده بودند تا بار دیگر با حضور در آستان هشتمین خورشید و در کنار ملائکی که زائران همیشگی این بارگاه هستند، روح خود را تازه کرده و جانی دوباره بگیرند.
مردم نیز با حضور سالمندان در بارگاه رضوی، با آنها همراه شده و نوای «یا امام رضا(ع)» را زیر لب زمزمه میکردند، خادمان این آستان نیز آمدهاند تا از میهمانان امروز حرم رضوی استقبال کرده و خوشآمدگوی آنان باشند.
هر لحظه به پنجره فولاد امام رضا(ع) که نزدیکتر میشوند، بیشتر خود را در دامن امام مهربانی مییابند، زیر لب نجوا کرده و ناگفتههای دل خود را با محرم اسرار و غمخوار عالمیان بیان میکنند، این قامت خمیدهها، در پس چهره و دستانی خسته از تب و تاب روزگار، دلشاد از هم جواری با امام رضا(ع) هستند.
با همه توان اندکشان به نحوی ابراز ارادت کنند، یکی با گرداندن تسبیح و زمزمه صلوات و دیگری با قرائت فرازهایی از زیارت نامه امام رضا(ع)، گویی این زمزمهها تسکیندهنده بیتابیشان است.
اینان آمدهاند تا بگویند با چشمانی کم سو و قامتهایی خمیده همواره دلداده توهستند، همانند پیرزنی که در بازار با دست خالی برای خرید یوسف(ع) آمده بود؛ اینان با اشک و زمزمههای زیر لب دلدادگی خود را به محضر ثامنالحجج(ع) ابراز میکردند.
به رسم میهمان نوازی امام رضا(ع)، اهدای بستههای متبرک توسط خدمتگزاران این بارگاه به عنوان هدیهای معنوی به این مادران و پدران رنجور از غم تنهایی روزگار، لبخند شیرینی را بر لبهای آنان جاری کرد تا دیداری به یاد ماندنی در ذهنشان نقش ببندد.
لحظات زیبا در کنار امام مهربانی به سر آمده است، رفته رفته میهمانان آستان دوست باید با امام مهربانیها وداع کنند؛ سبکبار چشم به گنبد دوخته و از درگاه احدیت میخواهند تا این زیارت و دستبوسی آخرین دیدار با معشوق نباشد و بار دیگر پای در این حریم ملکوتی بگذارند.
نجمه ابراهیمی/ خراسان رضوی
