هوشمندی، بصيرت و بهروز بودن ملاكهای جامعه قرآنی است
گروه فعاليتهای قرآنی: محمدرضا پورمعين ضمن تشريح ويژگیهای جامعه قرآنی، هوشمندی، بصيرت و بهروز بودن را از مهمترين معيارهای اين گروه برشمرد.
محمدرضا پورمعين، رئيس جمعيت قرآنی استان تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) در خصوص برگزاری همايش «جامعه قرآنی، بصيرت؛ رسالتها و آسيبها» اظهار كرد: كسی كه با قرآن دوست و مانوس است و قرآن را چراغ زندگی خود میداند، همواره بايد شاخصههای قرآنی فعاليتهای خود را انجام دهد. يك فعال قرآنی هوشمند، بهروز، باسواد، فرهنگی، اهل بصيرت، اهل ذكاوت، تدبير و حكم است.
پورمعين خاطرنشان كرد: كسانی كه با قرآن كار میكنند؛ عاقلترين افراد جامعه هستند، زيرا خير دنيا و آخرت را دارند؛ همچنين از ويژگی فعالان قرآنی اين است كه افرادی خدمتگزار و بیانتظار هستند، آنها رئيسی دارند كه خواب ندارد، طرح زوج و فرد و استان و شهرستان و اين كشور و آن كشور نمیشناسد.
وی بيان كرد: هر شخصی كه بخواهد فعاليت قرآنی كند، پيش صاحب قرآن محفوظ است. جلسات قرآن همانند كوچكترين عضو جامعه قرآنی است، اين كوچكترين عضو در عين حال مهمترين عضو نيز محسوب میشود؛ جلسات و حلقات قرآن كريم، مكتبها، كلاسها چه به صورت سنتی و چه به شيوههای نوين دانشگاهی، وزارتخانهای و سازمانی از اهميت ويژهای برخوردار هستند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران گفت: گروهی حافظ، قاری، علاقهمند، مشتاق، هنرمند قرآنی، اهل فرهنگ و پژوهش از درون اين جلسات رشد میكنند، طرح استعداديابی نهفته در اين جلسات است. جلسات قرآنی محور فعاليتهای قرآنی هستند، در اين جلسات موضوع قرائت يا حفظ، ترجمه، تفسير و هر چيز خوب ديگری كه بايد باشد، بهتنهايی كافی نيست.
وی توضيح داد: قرآن عمل میخواهد و راهبردی فكر كردن را میطلبد، ما بايد در جلسات قرآن نقش اول را داشته باشيم. همان گونه كه در زمان پيامبر اسلام(ص) قاريان قرآن، معلمان، كاتبان وحی، كسانی كه با قرآن انس بيشتری داشتند، كسانی كه اولين تلاوتها را انجام دادند و اولين خطوط زيبای قرآن را نوشتند و عملا ترجمانی از قرآن را به جامعه دادند، افرادی بودند كه نقش بصيرتافزايی را بر عهده داشتند، چه در زمان خود پيامبر اكرم(ص) و چه در زمان خود ائمه معصومين(ع) به طور كلی بصير، خبير و روشنكننده راه حق از باطل بودند.
پورمعين تصريح كرد: تلاوت قرآنی بهويژه در دوره معاصر تنها به بُعد آموزش قرآن نمیپردازد، بلكه به فكر پرورش جامعه از كوچكترين اعضا تا بزرگترين افراد موثر در آن است، يعنی رهبران فكر میكنند و پيشنهاد و انتقاد سازنده میدهند. راههايی كه فعالان جامعه قرآنی بايد طی كنند تا به هدف اصلی كه همان ايجاد جامعه توحيدی، عدالتمحور، ايجاد جامعه دينی و پر از عفاف و بهترينها و دور از پليدیها و زشتیها باشد، اين است كه جامعه قرآنی در وهله اول خود را خوب بشناسد و از دوستان و ظرفيتهايش آگاه باشد.
وی اظهار كرد: تنها نبايد بين جامعه قرآنی گاهی ملاقات صورت گيرد و همديگر را ببينند، بلكه امروز احتياج داريم كه از بنيههای مختلف علمی و فرهنگی خود استفاده كنيم و مجهز شويم تا سازمانهای بزرگ و نهادهايی در جامعه ايجاد كنيم، جامعه قرآنی بايد حول محور وحدت، تفكر دل و عمل به اين موضوع برسد.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران بيان كرد: قرآن محور وحدت است و شايسته است قرآنيان بهترين و بيشترين وحدت را با هم داشته باشند، خوشبختانه تاكنون نيز اين گونه بوده، اما بايد دانست كه اختلاف نظر و سليقه نبايد مانع از اتحاد بين جامعه قرآنی شود، بلكه بايد باعث رشد و ارتقاء و بالندگی بين جامعه قرآنی شود.
وی افزود: رسالتها و وظايف جامعه قرآنی در ارتقای جامعه قرآنی همان نقش اول است، يعنی جنس قاريان و قرآنيان عزيز از جنس رهبران جامعه است، مردم اعتقاد بسياری به قرآن كريم دارند و جنس اعتقاد مردم به قرآن از جنس اعتقاد مردم به حضرت امام حسين(ع) و اعتقاد مردم به خداوند متعال است.
اين فعال قرآنی يادآور شد: اعضای جامعه قرآنی در هر سطح و رتبهای بايد بدانند كه نقش آنها، نقش هدايت، ارشاد، راهبردی، راهنمايی و معلمی است و خوشا به حال آنها كه اين نقش را خوب درك میكنند و اين نقش را در جامعه به خوبی ايفا میكنند و به طور يقين آنها نزد خداوند مأجور هستند.
پورمعين خاطرنشان كرد: كسانی كه با قرآن كار میكنند؛ عاقلترين افراد جامعه هستند، زيرا خير دنيا و آخرت را دارند؛ همچنين از ويژگی فعالان قرآنی اين است كه افرادی خدمتگزار و بیانتظار هستند، آنها رئيسی دارند كه خواب ندارد، طرح زوج و فرد و استان و شهرستان و اين كشور و آن كشور نمیشناسد.
وی بيان كرد: هر شخصی كه بخواهد فعاليت قرآنی كند، پيش صاحب قرآن محفوظ است. جلسات قرآن همانند كوچكترين عضو جامعه قرآنی است، اين كوچكترين عضو در عين حال مهمترين عضو نيز محسوب میشود؛ جلسات و حلقات قرآن كريم، مكتبها، كلاسها چه به صورت سنتی و چه به شيوههای نوين دانشگاهی، وزارتخانهای و سازمانی از اهميت ويژهای برخوردار هستند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران گفت: گروهی حافظ، قاری، علاقهمند، مشتاق، هنرمند قرآنی، اهل فرهنگ و پژوهش از درون اين جلسات رشد میكنند، طرح استعداديابی نهفته در اين جلسات است. جلسات قرآنی محور فعاليتهای قرآنی هستند، در اين جلسات موضوع قرائت يا حفظ، ترجمه، تفسير و هر چيز خوب ديگری كه بايد باشد، بهتنهايی كافی نيست.
وی توضيح داد: قرآن عمل میخواهد و راهبردی فكر كردن را میطلبد، ما بايد در جلسات قرآن نقش اول را داشته باشيم. همان گونه كه در زمان پيامبر اسلام(ص) قاريان قرآن، معلمان، كاتبان وحی، كسانی كه با قرآن انس بيشتری داشتند، كسانی كه اولين تلاوتها را انجام دادند و اولين خطوط زيبای قرآن را نوشتند و عملا ترجمانی از قرآن را به جامعه دادند، افرادی بودند كه نقش بصيرتافزايی را بر عهده داشتند، چه در زمان خود پيامبر اكرم(ص) و چه در زمان خود ائمه معصومين(ع) به طور كلی بصير، خبير و روشنكننده راه حق از باطل بودند.
پورمعين تصريح كرد: تلاوت قرآنی بهويژه در دوره معاصر تنها به بُعد آموزش قرآن نمیپردازد، بلكه به فكر پرورش جامعه از كوچكترين اعضا تا بزرگترين افراد موثر در آن است، يعنی رهبران فكر میكنند و پيشنهاد و انتقاد سازنده میدهند. راههايی كه فعالان جامعه قرآنی بايد طی كنند تا به هدف اصلی كه همان ايجاد جامعه توحيدی، عدالتمحور، ايجاد جامعه دينی و پر از عفاف و بهترينها و دور از پليدیها و زشتیها باشد، اين است كه جامعه قرآنی در وهله اول خود را خوب بشناسد و از دوستان و ظرفيتهايش آگاه باشد.
وی اظهار كرد: تنها نبايد بين جامعه قرآنی گاهی ملاقات صورت گيرد و همديگر را ببينند، بلكه امروز احتياج داريم كه از بنيههای مختلف علمی و فرهنگی خود استفاده كنيم و مجهز شويم تا سازمانهای بزرگ و نهادهايی در جامعه ايجاد كنيم، جامعه قرآنی بايد حول محور وحدت، تفكر دل و عمل به اين موضوع برسد.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران بيان كرد: قرآن محور وحدت است و شايسته است قرآنيان بهترين و بيشترين وحدت را با هم داشته باشند، خوشبختانه تاكنون نيز اين گونه بوده، اما بايد دانست كه اختلاف نظر و سليقه نبايد مانع از اتحاد بين جامعه قرآنی شود، بلكه بايد باعث رشد و ارتقاء و بالندگی بين جامعه قرآنی شود.
وی افزود: رسالتها و وظايف جامعه قرآنی در ارتقای جامعه قرآنی همان نقش اول است، يعنی جنس قاريان و قرآنيان عزيز از جنس رهبران جامعه است، مردم اعتقاد بسياری به قرآن كريم دارند و جنس اعتقاد مردم به قرآن از جنس اعتقاد مردم به حضرت امام حسين(ع) و اعتقاد مردم به خداوند متعال است.
اين فعال قرآنی يادآور شد: اعضای جامعه قرآنی در هر سطح و رتبهای بايد بدانند كه نقش آنها، نقش هدايت، ارشاد، راهبردی، راهنمايی و معلمی است و خوشا به حال آنها كه اين نقش را خوب درك میكنند و اين نقش را در جامعه به خوبی ايفا میكنند و به طور يقين آنها نزد خداوند مأجور هستند.
