به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن ايران(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، امروز چه غوغايی در عرش به پاست، تمام زمين و آسمان آمدنت را شادمانه جشن میگيرند و صدای هلهله فرشتگان به گوش میرسد و ستارگان پرفروغ تر از گذشته در آسمان خودنمايی میكنند.
امروز دنيا رنگ ديگری گرفته، روز ميلاد فرزند كعبه، روز ولادت مظهر عشق و صفا و تفسير تمام عدالت و شجاعت.
مولای من؛ ميلاد تو زيباترين روز تاريخ بود همان روزی كه فاطمه بنت اسد هنگام وضع حمل به كعبه فراخوانده شد و سه روز در مهمانی خدا بود... «روز جمعه، سيزدهم رجب، سی سال پس از عام الفيل»؛ شايد فاطمه بنت اسد نمیدانست فرزندی كه از صدف وجودش زاده شد، شجاعتش شجاعت تمام شجاعان را بیرنگ و عدالتش عدالت تمام عادلان را تفسيری عاشقانه میكند، ذوالفقارش هراس در دل شجاعان عرب میاندازد و میايستد در مقابل بادهای هرزه دشمنان تا گرد و غبار نفاق بر صورت شيعه ننشيند.
شايد او نمیدانست فرزندی كه دارد نخستين لبيك گوی ندای اسلام به محمد رسول الله(ص) است، هم كفو كوثر پيامبر(ص) و اولين شهيد محراب خواهد شد.
حيدر كرار؛ نخلستانها به شوق صدای تو قد علم كرده و يتيمان به اميد نگاه پدرانه تو زندگی ميكنند، هنوز هم خرابههای كوفه طنين گامهايت را به خوبی میشناسد و چاه صدای نالهها و اشكهای سالهای سرشار از رنج تو را به خوبی به ياد دارد.
ای شاهكار بینظير آفرينش، ای الگوی تمام نمای سيره رفتاری پيامبر(ص)، سفره رنگين نان و نمك، سه روز افطار با آب، پوشيدن ساده ترين لباس ها و ... از اين همه ساده زيستی قلم لكنت گرفت، حتی خداوند در وصف تو و خانواده ات در سوره دهر فرمودند: «وَ یُطعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْكِيناً و یَتِيماً و اَسِيراً اِنَّمْا نُطعِمُكُم لِوَجهِ اللهِ لانُريدُ مَنْكُم جَزاءً وَ لا شُكُوراً اِنّا نَخافُ مِنْ رَبّنا یَوْمَاً عَبُوساً قَمْطَرِيراً، آنان برای خشنودی خدا، خوراك خود را (با آن كه خودشان بدان نياز دارند) به بینوا و يتيم و اسير میدهند و میگويند: ما برای خشنودی خدا به شما غذا میدهيم و از شما اميد پاداش و تشكّری نداريم، ما از آن روزی میترسيم كه قيافه گنهكاران در آن روز درهم كشيده است و آثار رنج از چهرههايشان پديدار میباشد.»
سپاس آن ذات بیهمتا را كه نام مبارك علی(ع) را بر صدر كاينات نوشت تا خلقت انسان بیآغاز و انجام نماند و سلام بر علی(ع) كه ابتدای عشق و منتهای عاشقي است. پيامبر(ص) نيز خطاب به مولايمان اين گونه فرمودند: «مهر تو، ايمان و دشمنی تو، نفاق است. دوستدارت اولين كسی است كه وارد بهشت میشود و دشمنت نخستين كسی است كه وارد دوزخ میشود.»
مولای من، كاش می شد تمام دقايق عمرمان، ساحل نشين اقيانوس بی كران جاودانگیات باشيم و در هوای خورشيدی ات تا آخر عمر بمانيم ... آمين
زينب كريمي