علم امام موسیبن جعفر(ع) مورد اعتراف بسياری از بزرگان اهل سنت است
گروه اندیشه: معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد گفت: علم امام موسیبن جعفر(ع) نه تنها مورد توجه اهل شيعه بلكه مورد اعتراف بسياری از بزرگان اهل سنت است و توجه ایشان به رفع مشکلات مردم جامعه باید بدون توجه به مذهب مورد توجه قرار گیرد.
حجتالااسلام غلامحسين عصارزاده، معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، با اشاره به شخصيت متعالی و كماليافته امام موسیبن جعفر(ع) اظهاركرد: زندگی امام هفتم از علم و خوبیها، عطوفت و مهربانی سرچشمه ميگيرد.
عصارزاده وجود مبارك امام صادق(ع) را كه پدر امام موسیبن جعفر(ع) بودند را دليل منطقی زندگی سراسر خوبی ايشان دانست و افزود: هر چند ائمه(ع) مبرا از هر گونه ناپاكی هستند اما وجود امام صادق(ع) و مادر گرامی امام موسیبن جعفر(ع) كه حميده نام داشت، میتواند دليل مناسبی برای شحصيت منحصر به فرد امام هفتم(ع) باشد.
وی با تأكيد بر علم و كمال مادر امام موسیكاظم(ع) ابرازكرد: حميده به معنای پسنديده در دنيا و ستايششده در آخرت است و امام صادق(ع) در مورد همسر خويش فرمودهاند: «حميده، تصويهشده از هر گونه پليدی و زشتی است».
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد ادامه داد: مادر امام موسیكاظم(ع) از جهات كمال و علم آنچنان وارسته بودند كه محل رجوع بانوان در عصر خود بوده و زنان، دانش خويش را از ايشان فرا میگرفتند.
عصارزاده زندگی امام موسیكاظم(ع) را در دو بعد مجزا مورد بررسی قرار داد و گفت: زندگی امام در ساحت خانواده و بحث اجتماع قابل تفكيك است، لذا امام در فرصتهای شخصی دست به دعا برداشته و به تقرب الهی میپرداختند و در بحث اجتماع نيز موضوع هدايت جامعه در زندگی ايشان مطرح میشود.
وی با اشاره به عبادت امام موسیكاظم(ع) عنوان كرد: امام موسیبن جعفر(ع) معمولا در خلوت به عبادت پروردگار میپرداختند اما آنچه از عبادت ايشان در زندان نقل شده است به عنوان «حليفالسجدةالطويله» به معنای كسی كه سجدههای طولانی داشته، ياد شده كه البته مسئله عبادت ايشان نه تنها در زندان بلكه در خلوت نيز وجود داشته كه عبادت در زندان فقط گوشهای از عباداتی است كه مردم مشاهده كردهاند.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با بيان اينكه امام موسیكاظم(ع) همراه با هدايت مردم مشغول عبادت بودند، افزود: زمانی كه امام موسیبن جعفر(ع ) به بيماری مبتلا شدند در راستای يادآوری و تقرب مردم به خدا اينگونه دعا میكردند: «خدايا تو مرا بيمار كردی و تو طبيب من هستی، به فضل خويش نظری بر اين بنده بيفكن و شيرينی مقام قرب را به ما بچشان».
عصارزاده با اشاره به اعتقاد شيعيان در خصوص دانش ائمه(ع ) خاطرنشان كرد: شيعيان بر اين عقيده هستند كه علوم اهل بيت(ع) اكتسابی نبوده و علم خداوند بر قلوب آنان قرار گرفته كه وسايل علم ائمه(ع) قرآن، صحيفه علوی، صحيفه فاطميه و... است.
وی ادامه داد: علم امام موسیبن جعفر(ع ) در مورد گذشته و آينده و همچنين پاسخگويی ايشان در موارد نياز جامعه، گواه بر علم وافر امام در خصوص مطالب مختلف است.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با اشاره به سؤال علیبن يقطين در خصوص روش گرفتن وضو ابراز كرد: حضرت در نامهای به علیبن يقطين، وضوی غير متعارفی به وی آموخت كه ايشان بدون هيچ عذری پذيرفتند و پس از مدتی متوجه شدند كه هارون فردی را برای مشخص كردن مذهب علیبن يقطين مأمور كرده لذا با ديدن روش وضو گرفتن وی بر اين باور شدند كه علیبن يقطين سنی بوده و اتهامات وارد شده بر وی غلط است.
عصارزاده تصريح كرد: پس از اينكه هارون از قرار دادن نگهبان برای علیبن يقطين صرف نظر كرد، نامهای از سوی امام موسیكاظم(ع) در خصوص گرفتن وضو به سبك شيعيان برای علیبن يقطين ارسال میشود كه اين نشأتگرفته از علم و آگاهی امام موسیبن جعفر(ع) بود.
وی اظهار كرد: علم امام موسیبن جعفر(ع) نه تنها مورد اذعان اهل شيعه بلكه مورد اعتراف بسياری از بزرگان اهل سنت است و توجه ایشان به رفع مشکلات مردم جامعه بدون توجه به مذهب باید مورد توجه قرار گیرد.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با اشاره به وضعيت شيعيان در عصر امام موسیبن جعفر(ع) گفت: بنیعباس با شعار مبارزه با ظلم و دفاع از اهل بيت(ع) وارد عمل شده در حالی كه ظلم اين گروه بر ائمه(ع) غيرقابل توصيف است و هدايت در اين زمان بسيار دشوار بوده است.
عصارزاده خاطرنشان كرد: امام موسیبن جعفر(ع ) برای هدايتگری جامعه با دوستان و دشمنان روشهای گوناگونی را عملی كرده از همينرو محور هدايت شيعيان با دشمنان متفاوت بوده است.
وی ادامه داد: امام موسیكاظم(ع) در زمان اسارت با ارسال نامه و ارتباط مكتوب با دوستان به هدايت جامعه میپرداختند و برای مقابله با دشمنان نيز با هدايت محبان اهل بيت(ع) و ترغيب مبارزه با استبداد به دفاع از حق میپرداختند.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد دليل موافقت امام موسیكاظم(ع) با علیبن يقطين در خصوص پذيرفتن حكومت را خدمت به خلق دانست و عنوان كرد: كمكرسانی به خلق، خدمترسانی به مردم جامعه و هدايتگری امام موسیبن جعفر(ع) نشاندهنده علم و سيره سياسی ایشان است.
عصارزاده خاطرنشان كرد: اصل مظلوميت امام موسیبن جعفر(ع) دور بودن مردم از اين ذخيره نورانی است كه 14 سال از زندگی خويش را در زندانهای نمناك و تاريك گذرانده و بدن مبارك ايشان كه آثار شكنجه در آن هويدا بود در 25 ماه رجب به خاك سپرده شد.
عصارزاده وجود مبارك امام صادق(ع) را كه پدر امام موسیبن جعفر(ع) بودند را دليل منطقی زندگی سراسر خوبی ايشان دانست و افزود: هر چند ائمه(ع) مبرا از هر گونه ناپاكی هستند اما وجود امام صادق(ع) و مادر گرامی امام موسیبن جعفر(ع) كه حميده نام داشت، میتواند دليل مناسبی برای شحصيت منحصر به فرد امام هفتم(ع) باشد.
وی با تأكيد بر علم و كمال مادر امام موسیكاظم(ع) ابرازكرد: حميده به معنای پسنديده در دنيا و ستايششده در آخرت است و امام صادق(ع) در مورد همسر خويش فرمودهاند: «حميده، تصويهشده از هر گونه پليدی و زشتی است».
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد ادامه داد: مادر امام موسیكاظم(ع) از جهات كمال و علم آنچنان وارسته بودند كه محل رجوع بانوان در عصر خود بوده و زنان، دانش خويش را از ايشان فرا میگرفتند.
عصارزاده زندگی امام موسیكاظم(ع) را در دو بعد مجزا مورد بررسی قرار داد و گفت: زندگی امام در ساحت خانواده و بحث اجتماع قابل تفكيك است، لذا امام در فرصتهای شخصی دست به دعا برداشته و به تقرب الهی میپرداختند و در بحث اجتماع نيز موضوع هدايت جامعه در زندگی ايشان مطرح میشود.
وی با اشاره به عبادت امام موسیكاظم(ع) عنوان كرد: امام موسیبن جعفر(ع) معمولا در خلوت به عبادت پروردگار میپرداختند اما آنچه از عبادت ايشان در زندان نقل شده است به عنوان «حليفالسجدةالطويله» به معنای كسی كه سجدههای طولانی داشته، ياد شده كه البته مسئله عبادت ايشان نه تنها در زندان بلكه در خلوت نيز وجود داشته كه عبادت در زندان فقط گوشهای از عباداتی است كه مردم مشاهده كردهاند.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با بيان اينكه امام موسیكاظم(ع) همراه با هدايت مردم مشغول عبادت بودند، افزود: زمانی كه امام موسیبن جعفر(ع ) به بيماری مبتلا شدند در راستای يادآوری و تقرب مردم به خدا اينگونه دعا میكردند: «خدايا تو مرا بيمار كردی و تو طبيب من هستی، به فضل خويش نظری بر اين بنده بيفكن و شيرينی مقام قرب را به ما بچشان».
عصارزاده با اشاره به اعتقاد شيعيان در خصوص دانش ائمه(ع ) خاطرنشان كرد: شيعيان بر اين عقيده هستند كه علوم اهل بيت(ع) اكتسابی نبوده و علم خداوند بر قلوب آنان قرار گرفته كه وسايل علم ائمه(ع) قرآن، صحيفه علوی، صحيفه فاطميه و... است.
وی ادامه داد: علم امام موسیبن جعفر(ع ) در مورد گذشته و آينده و همچنين پاسخگويی ايشان در موارد نياز جامعه، گواه بر علم وافر امام در خصوص مطالب مختلف است.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با اشاره به سؤال علیبن يقطين در خصوص روش گرفتن وضو ابراز كرد: حضرت در نامهای به علیبن يقطين، وضوی غير متعارفی به وی آموخت كه ايشان بدون هيچ عذری پذيرفتند و پس از مدتی متوجه شدند كه هارون فردی را برای مشخص كردن مذهب علیبن يقطين مأمور كرده لذا با ديدن روش وضو گرفتن وی بر اين باور شدند كه علیبن يقطين سنی بوده و اتهامات وارد شده بر وی غلط است.
عصارزاده تصريح كرد: پس از اينكه هارون از قرار دادن نگهبان برای علیبن يقطين صرف نظر كرد، نامهای از سوی امام موسیكاظم(ع) در خصوص گرفتن وضو به سبك شيعيان برای علیبن يقطين ارسال میشود كه اين نشأتگرفته از علم و آگاهی امام موسیبن جعفر(ع) بود.
وی اظهار كرد: علم امام موسیبن جعفر(ع) نه تنها مورد اذعان اهل شيعه بلكه مورد اعتراف بسياری از بزرگان اهل سنت است و توجه ایشان به رفع مشکلات مردم جامعه بدون توجه به مذهب باید مورد توجه قرار گیرد.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد با اشاره به وضعيت شيعيان در عصر امام موسیبن جعفر(ع) گفت: بنیعباس با شعار مبارزه با ظلم و دفاع از اهل بيت(ع) وارد عمل شده در حالی كه ظلم اين گروه بر ائمه(ع) غيرقابل توصيف است و هدايت در اين زمان بسيار دشوار بوده است.
عصارزاده خاطرنشان كرد: امام موسیبن جعفر(ع ) برای هدايتگری جامعه با دوستان و دشمنان روشهای گوناگونی را عملی كرده از همينرو محور هدايت شيعيان با دشمنان متفاوت بوده است.
وی ادامه داد: امام موسیكاظم(ع) در زمان اسارت با ارسال نامه و ارتباط مكتوب با دوستان به هدايت جامعه میپرداختند و برای مقابله با دشمنان نيز با هدايت محبان اهل بيت(ع) و ترغيب مبارزه با استبداد به دفاع از حق میپرداختند.
معاون فرهنگی ـ تربيتی جامعةالمصطفی(ص) العامية مشهد دليل موافقت امام موسیكاظم(ع) با علیبن يقطين در خصوص پذيرفتن حكومت را خدمت به خلق دانست و عنوان كرد: كمكرسانی به خلق، خدمترسانی به مردم جامعه و هدايتگری امام موسیبن جعفر(ع) نشاندهنده علم و سيره سياسی ایشان است.
عصارزاده خاطرنشان كرد: اصل مظلوميت امام موسیبن جعفر(ع) دور بودن مردم از اين ذخيره نورانی است كه 14 سال از زندگی خويش را در زندانهای نمناك و تاريك گذرانده و بدن مبارك ايشان كه آثار شكنجه در آن هويدا بود در 25 ماه رجب به خاك سپرده شد.
