عالم فرزان آقا سيد سيفالله فرزند برومند خيرالمعتمدين سمی جدش خيرالمرسلين آقا سيد مصطفی قدسالله نفسه شايد در حدود سال ۱۲۸۲ هجری قمری حدود سالهای ۱۲۴۴ يا ۱۲۴۵هجری شمسی بود كه در مهد تربيت انديشههای سترگ دينی و مجمعی از غيور مردان و شيفتگان دين الهی يعنی دزفول رحل اقامت افكند.
شايد او میدانست از سلالهاش بزرگمردی تأثيرگذار، خدوم و متواضع در اين خطه شاگردانی برای جانفشانی و خدمتگزاری به دين جدش تربيت میكند. آری؛ آقا سيد محمدعلی مصطفوی فرزند عالم وارسته، شهير و گرانمايه آقا سيد محمدتقی مصطفوی پا به عرصه اين گيتی نهاد. البته صادقانه بايد گفت تاريخ ميلاد ايشان را بر اساس قراين مانند ديدار با آقا شيخ عبدالحسين و مرحوم ظهيرالاسلام كه خود حاج ملاهادی سبزواری را در دوره طفوليت درك كرده بود، تعيين میكنيم كه اين خود رنجی از دوره قاجاريه در عدم ثبت رسمی مواليد است. يا شنيدهايم كه ايشان اطلاعيههای خلع پادشاهی و عدم كفايت احمد شاه قاجار را به ديوارهای شهر خوانده است.
از اين خاندان نيز علمای صادق و فرزانگان شهيری پا يه عرصه خدمات دينی، علمی، سياسی و اجتماعی نهادند. آيات عظامی چون حضرات آيات طاهری نمايندگان بنيانگذار كبير انقلاب اسلامی و رهبر معظم انقلاب اسلام(ره) و علمای بزرگوار و بینظيری چون حجج اسلام الياسی، آقاسيد محمد رضا و آقا سيد عبدالمهدی در دامان پر دين و مهر و محبت اين خاندان تربيت شدهاند.
حجتالاسلام والمسلمين آقا سيد محمدعلی مصطفوی از دوره طفوليت يعنی سن نه سالگی مشرف به لباس و خلعت روحانيت شد و وعظ و موعظه را شروع كردند.
بعد از درك محضر بزرگانی چون آيات عظام حاج شيخ محمدرضا، حاج شيخ ميرزا محمد علی معزی و حاج شيخ منصور سبطالشيخ با تواضع كامل در دروس خارج آيات عظام نبوی، قاضی، سبطالشيخ و بيگدلیها شركت فرمودهاند. از خدمت به اهل علم هيچ دريغ علمی، مالی يا اخلاقی نداشتهاند. حوصلهاش در تدريسها در دوره گذشته زبانزد است.
وجهه همت ايشان در نشر و ترويج مذهب حقه جعفری خدمات بینظيری را در شهر و روستا و يادگارهای ارزشمندی را رقم زده است. برای نمونه اجابت دعوت مؤمنين ولو در حد يك خانواده كم جمعيت را برای وعظ و خطابه و ايراد سخن به عنوان بارزترين منشهای فروتنانه ايشان مشهور است.
مردمداری، متانت با ديگران، تواضع در برابر همه به ويژه اهل علم و حضور پررنگ در جامعه و بين اقشار و طبقات مختلف مردم، پيادهروی جهت اقامه نماز و مجالس حسينی صلوات الله عليه در مسيرهای طولانی و همه اين رفتارها را در كنار كم اشتهايی در غذا به نظر برخی از محترمين يكی از اسرار عمر با بركت و پر ثمر ايشان است.
در بين معمرين از اهل علم و فضيلت در خوزستان شهيد پرور اكبر از همه است. در بين بزرگان اهل علم و دين در اين خطه عالم پرور به لحاظ طول سوابق تبليغی و خدمات به مجالس حسينی(ع) نظيری ندارند. منابر متعدد ايشان از آن روز كه تنها سخنران برجسته و مورد دعوت آيات عظام و بيوتات رفيعه اين ديار مانند آيات عظام آقا سيد محمد جعفر آقا شيخ محمد باقر، آقامحمد مهدی تا علمای بزرگی همانند آقا شيخ محمد كاظم، آقا سيد جعفر، آقا سيد محمدی و … قرار میگرفت سندی برجسته و نمايان از كرامات و فضايل اخلاقی و توان تبليغی ايشان است.
مشاركتهای سياسی و اجتماعیشان در دوران پيروزی انقلاب اسلامی، حمايت و پشتيبانی از نظام اسلامی و مشاركت گسترده در راهپيمايیها و شركت در جلسات روحانيت مبارز شهرستان گل سرسبد همت والا و عالی ايشان است.
دو امتحان شديد فقدان فرزندان جوان و برومند ايشان سربلندی در صبر و صبوریاش را زبانزد خاص و عام و تكرار كلمه استرجاع و شكر را علامت رسوخ ايمان در قلبش قلمداد كردهاند. تواضع و فروتنی مهمترين خصلت اخلاقی ايشان به خصوص نسبت به اهل علم است. اخلاق سليم و متواضعانه و بدون هيچ توقع و چشم داشتی بارزترين خصوصيت منحصر به فرد ايشان است. سخاوت و مهماننوازی، احترام به ارحام و بستگان و مطايبات فراوان شيرينترين لحظات به يادماندنی محضر مباركش است.
يكی ديگر از ويژگیهای اخلاقی ايشان تفريح و سفرهای زيارتی با حضور علما و دانشمندان است. به طوری كه در سفر طولانی به عتبات مقدسه در عراق به همراهی علامه مخبر اعلیالله مقامهالشريف در سامرا ميزبانشان مرحوم حضرت آيت الله آقا سيد عبدالهادی شيرازی(ره) بودهاند.
سفرهای عمره و سوريه در خدمت مرحوم آيت الله قاضی(ره) كه در مدينه حضرت آيت الله لواسانی عالمی كه در كسوت كاسبی امور شيعيان آن ديار را اداره میكرده، ميزبانشان بودهاند. اسفار متعدده به مشهد مقدس امام رضا(ع) در معيت فضلای گرانسنگ كه با همت والای عالم فرزانه حاج شيخ محمد جواد مدرسيان برگزار میشد از شيرينترين سفرهای علمی و زيارتی اهل علم و فضل اين دياراند.
به ثروتهای مالی فراوان اجداد مادری يا پدری علاقهای از خود نشان ندادهاند. خادمان و ياران شهر و روستا عالم و عامی، بزرگ و كوچك كمترين تأثير را در جمع كردن جمعيت به دور خود در وجود ايشان نداشته است.
منبع: برگرفته از سخنان حاج آقا غفاری و يادداشتهای آقای علوی