کد خبر: 2563390
تاریخ انتشار : ۲۷ تير ۱۳۹۲ - ۱۶:۲۷
رمضان؛ فرصتی برای تحقق سبك زندگی دينی/ (12)

روزه‌داری ماه رمضان عامل مهم كنترل استرس در وجود انسان است

گروه انديشه: محقق طب سنتی ـ اسلامی با بيان اينكه بخاطر روزه‌داری و ويژگی‌های خاص ماه مبارك رمضان تقرب به ذات پروردگار در اين ماه بيشتر از قبل است، اظهار كرد: اين امر عامل مهم و مؤثری در كنترل استرس و فشارهای روحی وجود انسان به‌شمار می‌رود.

سعيد اسكندری، پزشك و محقق طب سنتی ـ اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، با بيان اينكه در ماه مبارك رمضان به جهت روزه‌داری و ويژگی‌های خاص اين ماه تقرب به ذات پروردگار بيشتر از قبل است و اين امر عامل مهم و مؤثری در كنترل استرس و فشارهای روحی انسان به‌شمار می‌رود، گفت: نبايد فراموش كنيم كه هدف از اين ماه مبارك تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست بلكه تزكيه نفس و عبادت پروردگار است.
وی با اشاره به اينكه اگر به معنای واقعی انسان روزه بگيرد، بعد معنوی وجودش رشد پيدا كرده و اين جنبه از روزه‌داری در وجود او نمايان‌تر می‌شود، ادامه داد: روزه شفابخش جسم و جان آدمی است و فوايد جسمی و روحی آن‌ بسيار بالاست به طوری كه رسول اكرم(ص) در اين زمينه می‌فرمايند: روزه بگيريد تا سالم بمانيد و در روايتی ديگر ايشان معده را خانه هر بيماری دانسته و پرهيز را درمان بيماری‌ها بيان می‌كنند، اما مردم اطلاعات زيادی در اين زمينه ندارند.
اين محقق طب سنتی ـ اسلامی با اشاره به اينكه دستگاه گوارش از جمله پركارترين اعضای بدن است، افزود: غذايی كه انسان هر روز در طول سال مصرف می‌كند عمل جذب، متابوليسم و دفع آن توسط اين دستگاه انجام می‌شود؛ لذا روزه‌داری سبب می‌شود اين دستگاه پركار فرصت استراحت و پالايش پيدا كند و به‌دنبال آن ذخاير چربی كه برای سلامتی بسيار مضر هستند، كاهش يافته و تحليل يابد.
اسكندری بيان كرد: همچنين طبق پژوهش‌های صورت گرفته ثابت شده كه ميزان ايمونوگلوبولين‌های خون در ترشحات بدن روزه‌داران افزايش يافته كه خود نقش بسزايی در افزايش سيستم ايمنی بدن دارد.
وی با اشاره به اينكه با پيشرفت دانش پزشكی دانشمندان دريافته‌اند كه امساك از خوردن و آشاميدن عالی‌ترين روش درمانی در انواع بيماری‌ها است، ابراز كرد: بدن در ماه رمضان به جهت روزه‌داری پالايش اساسی می‌شود و از طرف ديگر ثابت شده چهار پنجم بيماری‌ها ناشی از تخمير غذا در روده‌ها است كه با روزه گرفتن اصلاح می‌شود.
اين محقق طب سنتی ـ اسلامی افزود: در اين ماه وضعيت بدن از نظر فيزيولوژيك دچار تغييراتی مانند كم آبی، كاهش قند خون و حرارت، احساس ضعف، بی‌حالی و كم حوصلگی شده و دستگاه گوارش و معده دچار ضعف ذاتی می‌شود؛ لذا طب سنتی ـ اسلامی در اين زمينه برای حفظ سلامتی در اين ماه در عين روزه داری توصيه‌هايی دارد.
وی اضافه داد: به جهت وجود ضعف پس از روزه گرفتن در يك روز طولانی مناسب است كه با يك نوشيدنی گرم و ترجيحاً كمی شيرين كه سبك، ساده و زود هضم مانند شير گرم، شربت عسل گرم يا چای كم‌رنگ افطار شود.
اسكندری با اشاره به استفاده از سوپ گرم حاوی كمی غلات، سبزی و حبوبات در وعده افطار، تصريح كرد: آش‌های سنتی، ‌فرنی، حلوا، شله زرد، نان سبوس‌دار، پنير، گردو و سبزی، خرما، كشمش، ‌انجير و عسل همراه با نوشيدنی گرم برای شروع افطار مناسب بوده كه هم قند بدن را افزايش داده و هم بدن را گرم می‌كند البته بايد توجه كرد كه نبايد از غذاهای سنگين در اين وعده استفاده شود.
اين محقق طب سنتی ـ اسلامی بيان كرد: اگر قرار است شام صرف شود، بهتر است جدای از وعده سحر و چند ساعت بعد از صرف يك افطاری سبك، شام ميل شود تا سيستم گوارشی برای هضم بيشتر غذا آماده شده و از سوء هاضمه پيشگيری شود.
وی نامناسب‌‌ترين عادت غذايی در افطار را باز كردن روزه با نوشيدنی‌های سرد دانست و گفت: اين امر سبب ضعف هاضمه، افزايش عطش و ضعف اعصاب می‌شود.
اسكندری با بيان اينكه بايد از مصرف غذاهای سنگين، غليظ، دير هضم، سرخ‌كردنی و آب همراه با غذا پرهيز كرد، ادامه داد: وعده سحری بايد مناسب با وضعيت مزاج افراد تهيه شود، اما در كل بايد از غذهای سبك و لطيف استفاده شده و از مصرف خوراكی‌های سرد و گرم با هم و چند غذايی متنوع پرهيز شود.
اين پزشك طب سنتی ـ اسلامی با بيان اينكه بلافاصله بعد از صرف سحری نبايد خوابيد، ابراز كرد: در وعده سحری مناسب است از غذاهای حاوی كربوهيدرات مانند برنج، ماهی، گوشت قرمز گوسفند، تخم‌ مرغ، سبزی و ميوه استفاده و از غذاهای سرخ شده، چرب، حاوی ادويه‌جات و قند بالا پرهيز شود.
وی تصريح كرد: به‌طور كلی اگر فردی دچار بيماری مزمن و شرايط خاص جسمی است بهتر است ابتدا با پزشك معالج خود مشورت كرده سپس اقدام به روزه‌ گرفتن كند.
وی با اشاره به اينكه ورزش كردن در اين ماه مبارك با رعايت نكات تغذيه‌ای و جلوگيری از پايين آمدن فشار و قند خون هيچ مانعی ندارد، گفت: ورزش كردن در سحر باعث تشنگی و ايجاد ضعف در فرد می‌شود و در بعدازظهر كاهش قند خون و سرگيجه‌ای ايجاد می‌كند؛ لذا بهترين زمان مناسب جهت ورزش كردن سبك دو تا سه ساعت بعد از مصرف افطار است كه فرصت كافی برای هضم و گوارش غذا هست؛ بنابراين علاقه‌مندان به ورزش بايد از انجام ورزش سنگين كه موجب از دست دادن نمك و آب فراوان از بدن و ضعف شديد می‌شود، پرهيز كنند.
اسكندری با اشاره به اينكه نجات جان همنوع از جمله يكی از عبادات است، خاطرنشان کرد: افرادی كه از توان جسمی خوبی دارند، می‌توانند در فاصله افطار تا سحر به اهدای خون اقدام كنند.
captcha