به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) آيتالله العظمی جعفر سبحانی روز دوشنبه 14 مردادماه در جلسه تفسير قرآن كريم در مدرسه حجتيه قم گفت: در روايات داريم كه سوره يس قلب قرآن كريم است و اين سوره در قلب قرآن بوده و بقيه سورهها را نيز سيراب میكند، سورههای قرآن معمولا در سه موضوع سخن گفتهاند كه شامل توصيف صفات خدا، توصيف آخرت و توصيف پيامبر میشود و سوره يس هر سه مورد را در بر میگيرد.
وی بيان كرد: خدا در سوره يس میفرمايد كه «أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَیْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ» و نويد میدهد كه ما با دستهای خودمان چارپايان را آفريديم و بيان میكند كه آيا نديدهايد، اين نديدهايد رؤيت حسی نيست اما رؤيت علمی، فكری و عقيدتی است و معتقديم همه عالم مخلوق خدا است و چارپايان نيز جزء اين عالم هستند.
وی با اشاره به عبارت «أَیْدِينَا» در آيه مذكور اظهار كرد: اين عبارت محل اختلاف نظر ما و وهابیها است، آنها معتقدند خداوند دست دارد اما كيفيت اين دست چگونه است مشخص نيست، اما شيعه میگويد معنای دست كنايه از عنايت است.
آيتالله العظمی سبحانی افزود: لذا دريافتيم كه رؤيت ما علمی و عقلی است و «أَیْدِينَا» كنايه از عنايت خداوند است، خدا در آيات 72 و 73 سوره يس چهار منفعت برای چارپايان بيان میكند؛ اول اين كه وسيله حمل و نقل هستند، انسان آنها را تبديل به غذای خود میكند و از پشم و شير آنها استفاده میكند.
وی با بيان اينكه خداوند با بيان اين منفعتها تاكيد میكند كه مردم بايد شكرگزار باشند تصريح كرد: قرآن با مسائل طبيعی احتجاج و به مردم تاكيد میكند حتی اگر غرق در نعمت باشيد بايد نسبت به منعم خود شكرگزار باشيد و اين شكرگزاری به توحيد و عبادت خدا بر میگردد.
مفسر قرآن كريم بيان كرد: آيه 74 سوره يس با بيان «وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ یُنصَرُونَ» به اين مسئله اشاره دارد كه بت پرستان به جای اين كه مركز قدرت را عبادت كنند به سراغ بتها رفته و از آنها ياری طلب میكنند. در اين جا مسئلهای علمی را بايد بيان كنيم كه وهابیها نسبت به شيعه اين شبهه را مطرح كردهاند كه ما زمانی كه قبر پيامبر و ائمه را به نيت شفاعت زيارت میكنيم مانند بتپرستها هستيم.
وی ضمن پاسخ به اين شبهه گفت: بين ما و بت پرستان زمين تا آسمان تفاوت وجود دارد، اول اين كه ما هرگز پيامبر را عبادت نمیكنيم در حالی كه بتپرستان بت را عبادت میكردند و درخواست شفاعت شيعه از پيامبر و اهلبيت(ع) به هيچ عنوان عبادت بر شمرده نمیشود.
آيتالله العظمی سبحانی اظهار كرد: مسئله ديگر آن است كه بتپرستان سرنوشت خود را در دست بتها میديدند و شرك در ربوبيت داشتند اما ماشيعيان میگوئيم«محمدا عبده و رسوله»بت پرستان توحيد در ربوبيت نداشته و بت را كارگردان عالم آفرينش عنوان میكردند اما ما شيعيان توحيد ربوبی داريم. ما اعتقاد به ربوبيت انبيا و معصومين نداريم بلكه آنها را عبادالصالحين میدانيم و در خواست شفاعت از يك نفر به كيفيت ارتباط بستگی دارد.