رسانههای جمعی ابرازی اساسی و نقشآفرين در توسعه فرهنگ جامعه هستند
گروه اجتماعي: سردبير هفتهنامه «نامه گناباد» با بيان اينكه توسعه فراگير و پايدار، بنيادیترين اصل در تعامل و ترقی يك جامعه است، گفت: ابزاری اساسیتر از رسانههای جمعی در بحث توسعه فرهنگ وجود ندارد.
مهدی رمضانی، سردبير هفته نامه «نامه گناباد» در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، با بيان اينكه توسعه فراگير و پايدار، بنيادی ترين اصل در تعامل و ترقی يك جامعه است، گفت: ابزاری اساسی تر از رسانه های جمعی در بحث توسعه ی فرهنگی نمي توانند نقش آفرينی كنند و فرايند توسعه فرهنگی و به دنبال آن اقتصادی و عمرانی جز از رهگذر ارتقاء سطح آگاهی هاي فرهنگ عمومی، جلب مشاركت مردمی، اعتماد سازی، طرح مسائل و مطالبات كه همه جزء كاركردهای رسانه ها است، امكان پذير نيست.
وي به اهميت قلم و نوشتن اشاره كرد و گفت: پيامبر اعظم(ص) می فرمايند: قلم نعمت بزرگی از طرف پروردگار است و اگر قلم نبود ملك و دين استوار نمی شد و زندگی شايسته برقرار نمی شد.
رمضاني با بيان اين حديث از امام جعفر صادق(ع) كه «زمانی كه روز قيامت شود خداوند مردم را در يك جا جمع می كند و ترازوهای عدالت گذاشته می شود و خون شهيدان با قلم صاحبان دانش سنجيده می شود پس قلم عالمان بر خون شهيدان برتری می كند»، ابراز كرد: البته روشن است كه منظور از صاحبان قلم همه اهل علم و فضل هستند، اما صاحبان قلم آنها كه در اين عصر در كسوت خبرنگار و نقش آفرين اند، به طور مجاز از شمول اين قول فاخر خارج نيستند.
وي با عنوان اينكه مراد از صاحبان قلم هر صاحب قلمی نيست، بلكه قلمی است كه راست و حق می نويسد و در راه روشنی افزايی، رستگاری و صلاح مردم و رضايت خداوند است، افزود: مقصود يادآوری اين جايگاه بزرگ و به تبع آن اين مسئوليت بزرگ و خطير است، لذا تفاوتی نمی كند در چه سطح و مقياس و در چه مختصات جغرافيايی، با چه دامنه ای از مخاطب روبرو باشيم، سخن بر سر رفعت، منزلت و ارزش اين جايگاه است نه مدعيان كوچك و بزرگ يا راست و دروغش.
سردبير هفته نامه «نامه گناباد» با بيان اينكه يكی از مشكلات محسوس و عينی، بحران شناخت از جايگاه حرفه ای و ماهيت رسانه ها در جامعه است، تأكيد كرد: در محيطی كه ما زندگی می كنيم كاركردهای مهم رسانه های بومی اعم از رسانه های مكتوب و حاضر در فضای مجازی به طور كامل درك نشده است.
رمضانی با بيان اينكه پندار تعدادی از مسئولان اين است كه رسانه ها روابط عمومی ادارات هستند و تنها در مقام روايت كننده و گزارش دهنده عملكرد آنها، آن هم مطابق با خواست، تعريف و ديدگاه آنها هستند، تصريح كرد: در اين نگاه اين اصل ناديده گرفته مي شود كه نشريات و رسانه ها ماهيت پرسشگری دارند، لذا جايگاه كارشناسی و رويكرد تحليلی آنان به رسميت شناخته نمي شود، بنابراين مي توان گفت كه اطلاع رسانی تنها يكی از كاركردهای رسانه است.
وی با بيان اينكه عدم تحمل و انتقاد پذيري مسئولان و نهادها در سطح محلی مسئله است كه خيلی عموميت دارد و در نوع واكنش به انتقادات كاملا محسوس و قابل مشاهده است، اضافه كرد: شكايت رسمی، قهر، تهديد و تحريم نشريات مكتوب در بحث رپرتاژ از جمله نمونه هاي نشان دهنده نبود نقدپذيری مسئولان در جامعه است.
رمضاني با عنوان اينكه فشارها و برخوردهای قهرآميز علاوه بر اينكه به طور مستقيم بن بست هايی را ايجاد مي كند، به طور غير مستقيم فضای نقد و تحليل را محدود و رويكرد خودسانسوری و محافظه كاری را تقويت می كند، ابراز كرد: نبايد فراموش كرد كه رويكرد نقادانه صرفا در تقابل با مسئولان و نهادهای اداری نيست، زيرا گاهی برخی از رفتارهای جمعی و خواست های غير متعارف در ارتباط با مسئولان و نهادها هم مستلزم نقد صريح و تحليل ژرف است.
سردبير هفته نامه «نامهگناباد» با عنوان اينكه گناباد با توجه به موقعيت جغرافيايی و وضعيت جمعيتی خود شرايط بسيار ويژه ای دارد، بگونه ای كه كميت رسانه ها در اين شهرستان به نسبت جمعيت بسيار كم نظير است، افزود: علی رغم تلاش هايی كه برای احياء و فعال كردن كانون خبرنگاران در گناباد، رسيدگی به مسايل و مشكلات اين طيف شده به دليل ضعف پشتوانه و خلأهای قانونی جهت حمايت و پيگيری مسائل كار مشخصي انجام نشده و لازم است ظرفيت های لازم برای پيگيری مطالبات و رسيدگی به مشكلات خبرنگاران و رسانه ها در اين مجموعه ايجاد شود.
وی گفت: با توجه به فرهنگ رو به تكامل روزنامه خوانی، حمايت از نشريات مكتوب و ساير رسانه های محلی در حقيقت كمك مستقيم به رشد جريان توسعه فرهنگی در اين شهرستان است.
رمضاني با بيان اينكه تقويت و حمايت از رسانه هاي محلی در حقيقت حمايت مستقيم از جريان توسعه همه جانبه است، گفت: همگرايی منطقه ای و تقويت حساسيت های مثبت ناسيوناليستی، ترغيب مردم به مشاركت بيشتر در فرايند توسعه شهرستان نقش متمايز و متفاوت رسانه های بومی در مقايسه با رسانه هايی است كه در سطح كلان فعاليت می كنند، است.
سردبير هفته نامه «نامه گناباد» با بيان اينكه آگاهی بخشی، فرهنگ پذيری، تقويت هنجارها و زدودن ناهنجاری ها از جمله كاركردهای مهم رسانه های بومی است، ابراز كرد: رسانه های محلی با نارسايی ها و مشكلاتی همچون نامنظم بودن دوره ی انتشار روبرو هستند به طوري كه در دو سال گذشته تعرفه های پستی بيش از 12 برابر و هزينه های چاپ و كاغذ بيش از سه برابر شده در حالی كه به دليل مشكلات اقتصادی كشور توان و تمايل بخش خصوصی و اداری برای سفارش رپرتاژ كه مهمترين منبع تامين كننده ی هزينه های انتشار نشريات محلی است به شدت كاهش يافته است.
وي به اهميت قلم و نوشتن اشاره كرد و گفت: پيامبر اعظم(ص) می فرمايند: قلم نعمت بزرگی از طرف پروردگار است و اگر قلم نبود ملك و دين استوار نمی شد و زندگی شايسته برقرار نمی شد.
رمضاني با بيان اين حديث از امام جعفر صادق(ع) كه «زمانی كه روز قيامت شود خداوند مردم را در يك جا جمع می كند و ترازوهای عدالت گذاشته می شود و خون شهيدان با قلم صاحبان دانش سنجيده می شود پس قلم عالمان بر خون شهيدان برتری می كند»، ابراز كرد: البته روشن است كه منظور از صاحبان قلم همه اهل علم و فضل هستند، اما صاحبان قلم آنها كه در اين عصر در كسوت خبرنگار و نقش آفرين اند، به طور مجاز از شمول اين قول فاخر خارج نيستند.
وي با عنوان اينكه مراد از صاحبان قلم هر صاحب قلمی نيست، بلكه قلمی است كه راست و حق می نويسد و در راه روشنی افزايی، رستگاری و صلاح مردم و رضايت خداوند است، افزود: مقصود يادآوری اين جايگاه بزرگ و به تبع آن اين مسئوليت بزرگ و خطير است، لذا تفاوتی نمی كند در چه سطح و مقياس و در چه مختصات جغرافيايی، با چه دامنه ای از مخاطب روبرو باشيم، سخن بر سر رفعت، منزلت و ارزش اين جايگاه است نه مدعيان كوچك و بزرگ يا راست و دروغش.
سردبير هفته نامه «نامه گناباد» با بيان اينكه يكی از مشكلات محسوس و عينی، بحران شناخت از جايگاه حرفه ای و ماهيت رسانه ها در جامعه است، تأكيد كرد: در محيطی كه ما زندگی می كنيم كاركردهای مهم رسانه های بومی اعم از رسانه های مكتوب و حاضر در فضای مجازی به طور كامل درك نشده است.
رمضانی با بيان اينكه پندار تعدادی از مسئولان اين است كه رسانه ها روابط عمومی ادارات هستند و تنها در مقام روايت كننده و گزارش دهنده عملكرد آنها، آن هم مطابق با خواست، تعريف و ديدگاه آنها هستند، تصريح كرد: در اين نگاه اين اصل ناديده گرفته مي شود كه نشريات و رسانه ها ماهيت پرسشگری دارند، لذا جايگاه كارشناسی و رويكرد تحليلی آنان به رسميت شناخته نمي شود، بنابراين مي توان گفت كه اطلاع رسانی تنها يكی از كاركردهای رسانه است.
وی با بيان اينكه عدم تحمل و انتقاد پذيري مسئولان و نهادها در سطح محلی مسئله است كه خيلی عموميت دارد و در نوع واكنش به انتقادات كاملا محسوس و قابل مشاهده است، اضافه كرد: شكايت رسمی، قهر، تهديد و تحريم نشريات مكتوب در بحث رپرتاژ از جمله نمونه هاي نشان دهنده نبود نقدپذيری مسئولان در جامعه است.
رمضاني با عنوان اينكه فشارها و برخوردهای قهرآميز علاوه بر اينكه به طور مستقيم بن بست هايی را ايجاد مي كند، به طور غير مستقيم فضای نقد و تحليل را محدود و رويكرد خودسانسوری و محافظه كاری را تقويت می كند، ابراز كرد: نبايد فراموش كرد كه رويكرد نقادانه صرفا در تقابل با مسئولان و نهادهای اداری نيست، زيرا گاهی برخی از رفتارهای جمعی و خواست های غير متعارف در ارتباط با مسئولان و نهادها هم مستلزم نقد صريح و تحليل ژرف است.
سردبير هفته نامه «نامهگناباد» با عنوان اينكه گناباد با توجه به موقعيت جغرافيايی و وضعيت جمعيتی خود شرايط بسيار ويژه ای دارد، بگونه ای كه كميت رسانه ها در اين شهرستان به نسبت جمعيت بسيار كم نظير است، افزود: علی رغم تلاش هايی كه برای احياء و فعال كردن كانون خبرنگاران در گناباد، رسيدگی به مسايل و مشكلات اين طيف شده به دليل ضعف پشتوانه و خلأهای قانونی جهت حمايت و پيگيری مسائل كار مشخصي انجام نشده و لازم است ظرفيت های لازم برای پيگيری مطالبات و رسيدگی به مشكلات خبرنگاران و رسانه ها در اين مجموعه ايجاد شود.
وی گفت: با توجه به فرهنگ رو به تكامل روزنامه خوانی، حمايت از نشريات مكتوب و ساير رسانه های محلی در حقيقت كمك مستقيم به رشد جريان توسعه فرهنگی در اين شهرستان است.
رمضاني با بيان اينكه تقويت و حمايت از رسانه هاي محلی در حقيقت حمايت مستقيم از جريان توسعه همه جانبه است، گفت: همگرايی منطقه ای و تقويت حساسيت های مثبت ناسيوناليستی، ترغيب مردم به مشاركت بيشتر در فرايند توسعه شهرستان نقش متمايز و متفاوت رسانه های بومی در مقايسه با رسانه هايی است كه در سطح كلان فعاليت می كنند، است.
سردبير هفته نامه «نامه گناباد» با بيان اينكه آگاهی بخشی، فرهنگ پذيری، تقويت هنجارها و زدودن ناهنجاری ها از جمله كاركردهای مهم رسانه های بومی است، ابراز كرد: رسانه های محلی با نارسايی ها و مشكلاتی همچون نامنظم بودن دوره ی انتشار روبرو هستند به طوري كه در دو سال گذشته تعرفه های پستی بيش از 12 برابر و هزينه های چاپ و كاغذ بيش از سه برابر شده در حالی كه به دليل مشكلات اقتصادی كشور توان و تمايل بخش خصوصی و اداری برای سفارش رپرتاژ كه مهمترين منبع تامين كننده ی هزينه های انتشار نشريات محلی است به شدت كاهش يافته است.
