مناظرات امام رضا(ع) در مرو تبلور آموزههای تشيع شد
محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام گفت: مناظرات امام رضا(ع) در مرو منجر به تبلور آموزههای تشيع شد و اين مناظرات معارف اسلامی از ديدگاه ائمهاطهار(ع) را برای همگان تبيين كرد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتالله محمدهادی يوسفی غروی، محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام گفت: مناظرات امام رضا(ع) در مرو منجر به تبلور آموزههای تشيع شد و اين مناظرات معارف اسلامی از ديدگاه ائمهاطهار(ع) را برای همگان تبيين كرد.
وی افزود: حضور مؤثر ائمه اطهار(ع) در عرصههای مبارزه با تحريف اصول عقيدتی به ويژه معارف عميق و تعالی بخش تشيع در طول تاريخ اسلام بسيار سرنوشت ساز و حياتی بوده است.
يوسفی با بيان اينكه تبيين گفتوگوها و مناظرههای علمی ائمهاطهار(ع) میتواند به بسط و نشر معارف و اصول عقيدتی در جهان امروز منجر شود، تأكيد كرد: مناظرههای حضرت علیبن موسیالرضا(ع) و استفاده آن حضرت از موقعيت به دست آمده در نشر و گسترش مفاهيم عميق تشيع و انتقال درست و صحيح تعريف اسلام و تشيع در تاريخ شيعه، از نمونههای مثال زدنی در اين زمينه است.
وی افزود: ايشان با درك كامل و صحيح شرايط زمانی، شناخت دستگاه خليفه عباسی و اطلاع از توطئههای مأمون برای به چالش كشيدن بنيانهای اعتقادی تشيع، علاوه بر خنثی كردن اين توطئهها، باعث گسترش اين مفاهيم در ميان عموم مردم شدند.
يوسفی تصريح كرد: عالم آل محمد(ص)، حضرت رضا(ع) از پيشتازان عرصه گفتوگو با اديان الهی، فرقهها و مذاهب اسلامی بودند.
وی با استناد به حديث نبوی كه چيزی را كه خداوند بخواهد، اسباب رسيدن به آن را فراهم هم میكند، افزود: گاهی خدا دينش را به واسطه غير ولی و دشمنان تأييد میكند. بر خلاف آنچه كه هدف مأمون بود معارف تشيع از طريق مناظرات علمی كه مأمون برای حضرت رضا(ع) با بزرگان اديان و مذاهب اسلامی و غيراسلامی تدارك ديده بود، منتشر شد.
آيتالله يوسفی ادامه داد: ائمهاطهار(ع) از هر فرصت و مكانی برای انتشار معارف اسلام ناب محمدی و ترويج شعائر اسلام و تشيع استفاده میكردند و امام رضا(ع) از جلسات مناظره برگزار شده بيشترين استفاده را برای انتشار اين معارف بردند.
وی با بيان اين كه ظهور علم هر امامی مستلزم شرايطی بود، اظهار كرد: قبل از فراخوان امام رضا(ع) به مرو، همگان بر علم آن حضرت ايمان داشتند، اما با هجرت ايشان از مدينه به مرو و برپايی جلسات مناظره، عالميت امام رضا(ع) به عنوان عالم آل محمد(ص)، بيش از پيش در بين عموم افراد ظهور يافت.
يوسفی در ادامه به مناظراتی كه آن حضرت با اديان و مذاهب ديگر داشتند اشاره و عنوان كرد: امامرضا(ع) در مناظراتی كه با بزرگان مسيحيت، يهوديت، زرتتشيان و سابعه داشتند با دادن جوابهای منطقی متقن و كامل بر آنها پيروز شدند و همگان بر عالميت آن حضرت اعتراف كردند.
اين استاد حوزه و دانشگاه با بيان اينكه امامرضا(ع) با بزرگان مذاهب مختلف اسلامی نيز مناظراتی داشتند، افزود: در دوران حضرت مذاهب گوناگون اسلامی وجود داشت و آن حضرت در مناظره با بزرگان هر يكی از اين مذاهب بر آن غالب شدند و آنها در مقابله با حضرت ابراز عجز و ناتوانی كردند.
وی عنوان كرد: مذاهب اسلامی تا قبل از قرن ششم هجری بسيار متعدد بودند، ولی بعد از آن مذاهب اهل تسنن به چهار فرقه حنبلی، شافعی، حنفی و مالكی تقسيمبندی شد.
اين پژوهشگر با اشاره به اختصاص لقب «رضا» برای هشتمين اختر تابناك ولايت و امامت گفت: قبل از سفر به مرو به آن امام، رضا(ع) میگفتند ولی با سفر ايشان اين لقب مانند لقب عالم آلمحمد(ص) برای امام رضا(ع)، بيش از پيش ظهور پيدا كرد و همه محبان و مخالفان اهلبيت(ع) به لقب «رضا» بودن امام اذعان داشتند.
آيتالله محمدهادی يوسفی غروی، با تأكيد لزوم تبيين انديشه سياسی امام رضا(ع) بر ضرورت تشكيل حكومت اسلامی به عنوان يكی از انديشههای امام رضا(ع) گفت: آن حضرت در جمع مردم نيشابور، حديث «سلسلة الذهب» را نقل كردند و كلمه توحيد را قلعه مستحكم الهی معرفی كرده و شرايط آن را برشمردند و فرمودند «من يكی از شروط آن هستم. امام با اين انديشه تمام آرزوهای مأمون را ناكام گذاشتند و حكومت او را نامشروع اعلام كردند».
استاد حوزه و دانشگاه عنوان كرد: حضور امام رضا(ع) در ايران مشوقی بزرگ برای انتشار تشيع و اسلام ناب محمدی بود و امروز شاهد آن هستيم كه مراكز حوزه علميه مشهد مقدس مشهد بعد از حوزههای علميه شهر قم از مهمترين مراكز حوزوی ايران به حساب میآيد.
وی اظهار كرد: يقينا حضور مضجع منور امام رضا(ع) در ايران به عنوان يك پشتوانه معنوی باعث پيروزی انقلاب شكوهمند اسلام ايران شد و مردم اين كشور با لبيك به درسهای نهضت حسينی(ع) طاغوت قيام كردند.
وی افزود: حضور مؤثر ائمه اطهار(ع) در عرصههای مبارزه با تحريف اصول عقيدتی به ويژه معارف عميق و تعالی بخش تشيع در طول تاريخ اسلام بسيار سرنوشت ساز و حياتی بوده است.
يوسفی با بيان اينكه تبيين گفتوگوها و مناظرههای علمی ائمهاطهار(ع) میتواند به بسط و نشر معارف و اصول عقيدتی در جهان امروز منجر شود، تأكيد كرد: مناظرههای حضرت علیبن موسیالرضا(ع) و استفاده آن حضرت از موقعيت به دست آمده در نشر و گسترش مفاهيم عميق تشيع و انتقال درست و صحيح تعريف اسلام و تشيع در تاريخ شيعه، از نمونههای مثال زدنی در اين زمينه است.
وی افزود: ايشان با درك كامل و صحيح شرايط زمانی، شناخت دستگاه خليفه عباسی و اطلاع از توطئههای مأمون برای به چالش كشيدن بنيانهای اعتقادی تشيع، علاوه بر خنثی كردن اين توطئهها، باعث گسترش اين مفاهيم در ميان عموم مردم شدند.
يوسفی تصريح كرد: عالم آل محمد(ص)، حضرت رضا(ع) از پيشتازان عرصه گفتوگو با اديان الهی، فرقهها و مذاهب اسلامی بودند.
وی با استناد به حديث نبوی كه چيزی را كه خداوند بخواهد، اسباب رسيدن به آن را فراهم هم میكند، افزود: گاهی خدا دينش را به واسطه غير ولی و دشمنان تأييد میكند. بر خلاف آنچه كه هدف مأمون بود معارف تشيع از طريق مناظرات علمی كه مأمون برای حضرت رضا(ع) با بزرگان اديان و مذاهب اسلامی و غيراسلامی تدارك ديده بود، منتشر شد.
آيتالله يوسفی ادامه داد: ائمهاطهار(ع) از هر فرصت و مكانی برای انتشار معارف اسلام ناب محمدی و ترويج شعائر اسلام و تشيع استفاده میكردند و امام رضا(ع) از جلسات مناظره برگزار شده بيشترين استفاده را برای انتشار اين معارف بردند.
وی با بيان اين كه ظهور علم هر امامی مستلزم شرايطی بود، اظهار كرد: قبل از فراخوان امام رضا(ع) به مرو، همگان بر علم آن حضرت ايمان داشتند، اما با هجرت ايشان از مدينه به مرو و برپايی جلسات مناظره، عالميت امام رضا(ع) به عنوان عالم آل محمد(ص)، بيش از پيش در بين عموم افراد ظهور يافت.
يوسفی در ادامه به مناظراتی كه آن حضرت با اديان و مذاهب ديگر داشتند اشاره و عنوان كرد: امامرضا(ع) در مناظراتی كه با بزرگان مسيحيت، يهوديت، زرتتشيان و سابعه داشتند با دادن جوابهای منطقی متقن و كامل بر آنها پيروز شدند و همگان بر عالميت آن حضرت اعتراف كردند.
اين استاد حوزه و دانشگاه با بيان اينكه امامرضا(ع) با بزرگان مذاهب مختلف اسلامی نيز مناظراتی داشتند، افزود: در دوران حضرت مذاهب گوناگون اسلامی وجود داشت و آن حضرت در مناظره با بزرگان هر يكی از اين مذاهب بر آن غالب شدند و آنها در مقابله با حضرت ابراز عجز و ناتوانی كردند.
وی عنوان كرد: مذاهب اسلامی تا قبل از قرن ششم هجری بسيار متعدد بودند، ولی بعد از آن مذاهب اهل تسنن به چهار فرقه حنبلی، شافعی، حنفی و مالكی تقسيمبندی شد.
اين پژوهشگر با اشاره به اختصاص لقب «رضا» برای هشتمين اختر تابناك ولايت و امامت گفت: قبل از سفر به مرو به آن امام، رضا(ع) میگفتند ولی با سفر ايشان اين لقب مانند لقب عالم آلمحمد(ص) برای امام رضا(ع)، بيش از پيش ظهور پيدا كرد و همه محبان و مخالفان اهلبيت(ع) به لقب «رضا» بودن امام اذعان داشتند.
آيتالله محمدهادی يوسفی غروی، با تأكيد لزوم تبيين انديشه سياسی امام رضا(ع) بر ضرورت تشكيل حكومت اسلامی به عنوان يكی از انديشههای امام رضا(ع) گفت: آن حضرت در جمع مردم نيشابور، حديث «سلسلة الذهب» را نقل كردند و كلمه توحيد را قلعه مستحكم الهی معرفی كرده و شرايط آن را برشمردند و فرمودند «من يكی از شروط آن هستم. امام با اين انديشه تمام آرزوهای مأمون را ناكام گذاشتند و حكومت او را نامشروع اعلام كردند».
استاد حوزه و دانشگاه عنوان كرد: حضور امام رضا(ع) در ايران مشوقی بزرگ برای انتشار تشيع و اسلام ناب محمدی بود و امروز شاهد آن هستيم كه مراكز حوزه علميه مشهد مقدس مشهد بعد از حوزههای علميه شهر قم از مهمترين مراكز حوزوی ايران به حساب میآيد.
وی اظهار كرد: يقينا حضور مضجع منور امام رضا(ع) در ايران به عنوان يك پشتوانه معنوی باعث پيروزی انقلاب شكوهمند اسلام ايران شد و مردم اين كشور با لبيك به درسهای نهضت حسينی(ع) طاغوت قيام كردند.
