به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از واحد خبر و اطلاع رسانی بنياد بينالمللی فرهنگی و هنری امام رضا(ع)، هر گونه زيادهروی و تجاوز از حد اعتدال را «اسراف» میگويند. قرآن كريم در آيات مختلف اسرافكاران را سرزنش میكند و میفرمايد: «وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ؛ همانا اسرافكاران اهل دوزخند». همچنين در آيه 27 سوره مباركه اسراء آمده است: «إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَانَ الشَّیَاطِی؛ همانا تبذيركنندگان ]كه بريز و بپاش میكنند[ برادران شيطان هستند.»
پرهيز از اسراف و برخورد با مسرفين در سيره ائمه معصومين عليهمالسلام نيز به كرات ديده میشود. در ادامه و به مناسبت 23 ذیالقعهده روز زيارتی مخصوص امام رضا(ع) نمونهای از برخورد با اسراف در سيره ثامنالحجج(ع) با استناد به جلد ششم كتاب فروع كافى (صفحه297) نقل میشود:
نسيم خنكی میوزيد. گنجشكها روی درخت بزرگ بلوط شلوغ كرده بودند. چند نفر از دوستان و آشنايان در خانه امام رضا(ع) مهمان بودند. امام از اتاق بيرون آمد. دقايقی سپری شد. مهمانها منتظر برگشتن امام بودند و از دير كردن ايشان نگران شدند. يكی از دوستان جوان امام كه از لای در متوجه آمدن امام شد، بيرون آمد.
ـ سرورم! چرا داخل نمیشويد؟ چيزی شما را ناراحت كرده است؟
امام سيب نيمخوردهای را نشان داد و گفت: اين ميوه را چه كسی اين گونه خورده؟
مرد جوان صدايش را بلند كرد: اين ميوه نيمخورده كيست؟
مهمانها از اتاق بيرون آمدند. مرد جوان سيب نيمخورده را از امام گرفت و باز حرفش را تكرار كرد. يكی از مهمانان دست بر سينه گذاشت و گفت: مولايم! از شما عذر میخواهم، اين سيب را من خوردهام.
امام رو به او كرد و فرمود: چرا اسراف میكنی؟ چرا قدر نعمتهای خدا را نمیدانی و به آن بیاعتنايی، مگر نمیدانی كه خدا اسرافكاران را به سختی عذاب میدهد؟
امام با مهمانان به اتاق برگشت. وقتی همه در جای خود نشستند، امام رو به آنها كرد و فرمود: دوستان من! وقتی به چيزی نياز نداريد، بيهوده آن را تلف نكنيد و اگر خودتان به آن احتياج نداريد به كسی بدهيد كه به آن نيازمندند.