به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، حجتالاسلام سيدابراهيم رئيسی، معاون اول قوه قضائيه، شب گذشته، 7 مهرماه در جمع كثيری از مجاوران و زائران حرم رضوي، ضمن بيان اهميت عبادات و اسراری كه دربردارند، توضيح داد: نفس آدمی مرگ را میچشد اما اين به معنای مردن نفس نيست به همين خاطر است كه مرگ تنها يك پل ارتباطی محسوب میشود زيرا آدمی را به دنيای تازهتری منتقل میسازد؛ در واقع انسان پوسته میاندازد ولی نمیپوسد و جسمی كه مركب جان ماست، میرود و جان میماند.
رئيسی با تأكيد بر جايگاه ارزشی زيارت، با بيان اينكه اين ما هستيم كه سخت نيازمند ارتباط با وجود يك انسان كامل هستيم، ادامه داد: در واقع زيارت مبنايی اساسی برای همين راه ارتباطی به حساب میآيد و اگر ائمه معصوم(ع) را چون بابالله در نظر بگيريم كه اتصال دهنده عالم خاكی به عالم الوهی است متوجه میشويم همه خيرات عالم در خانه اهل بيت عصمت و طهارت(ع يافت میشود.
وی با اشاره به ضرورت داشتن معرفت به معصومينی كه برای زيارتشان سر از پای نمیشناسيم، يادآور شد: معرفت داشتن به اين پاكان اولين قدم است در وادی زيارت و پس از آن بايد به اين اعتقاد رسيد امر به معروف و نهی از منكری كه از سوی آنان دريافت میكنيم در واقع همان امر و نهی خداوند باری تعالی است.
معاون اول قوه قضائيه تصريح كرد: به ميزان ارتباطی كه روح آدمی هنگام زيارت با معصومين(ع) برقرار میكند، جان قدرتمندی يافته و اينجاست كه اذن دخول واجب میشود و اگر دلت بلرزد، قلبت بشكند و اشك چشمانت بر گونههايت بلغزد با ورودت به آستان متبركش موافقت شده است.
رئيسی همچنين با بيان اينكه ارزش زيارت به ميزان معرفتی كه زائر به مولايش دارد، وابسته است، خاطر نشان كرد: زيارت امام هشتم(ع) كه برابری میكند با هزاران حج و هزاران عمره، همچون كشتی نجاتی است كه ناخدای امروز آن امام زمان(ع) است و از نظرها غائب و كسی كه در ميان امواج ناهنجار و آسيبهای اجتماعی ـ فرهنگی و اقتصادی دريای زندگی امروز از اين كشتی دوری ورزد، بدون شك در جزر و مدهای طوفانیاش غرق خواهد شد.
وی در پايان بار ديگر بر فضيلتهايی كه در روز زيارتی امام رضا(ع) در احاديث و روايات بیشمار ذكر شده است، تاكيد كرد و گفت: اينجا در آستان متبرك امام هشتم(ع) فضا به گونهای آماده است تا دل از هر زمان و مكان و شخص و شیء برگيری و برای برقراری ارتباط با او از زمين و زمان پيشی گرفته و با خلوص نيت آماده طلبيدن حاجت شوی، اميد به اينكه در اين روزها و شبها دستانت را خالی از آستانش برنگرداند و حاجتت اگر به صلاح باشد برآورده شود.