فقدان برنامه عملياتی مشخص در برنامه ريزی شهری مشهد/ طرح توسعه زيارت محور تعامل ساختارهای مختلف شهری است
صالحی فرد با بيان اينكه برنامه عملياتی و مشخصی در حوزه مديريت و برنامه ريزی شهری مشهد وجود ندارد، خاطرنشان كرد: طرح توسعه زيارت میتواند تعامل ساختارهای مختلف شهر مشهد مانند اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را برقرار كند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از پايگاه اطلاع رسانی زيارت؛محمد صالحی فرد در گفتگو با اين پايگاه با اشاره به لزوم توجه بيشتر به برنامه ريزی شهری، گفت: شهر زيارتی مشهد هنوز جايگاه مناسبی را پيدا نكرده است و با توجه به مقياس تعريف شده از شهر زيارتی، مشهد در سطح جهانی از موقعيت خوبی برخوردار نيست.
وی افزود: در شهرسازی، شهری را تخصصی محسوب میكنيم كه حداقل 57 درصد از افراد شاغل در يك بخش خاص فعاليت كنند و يك شغل قالب و مسلط داشته باشند كه هم اكنون اين شغلها در حوزه زيارت شهر مشهد فعاليت ندارند.
عضو شورای اجرايی طرح توسعه كمی و كيفی زيارت امام رضا(ع) با بيان اينكه نقش زيارتی برای مشهد، نقش پذيرفته شدهای است، تصريح كرد: اصول همه شهرها، چه شهر مذهبی، گردشگری و يا صنعتی مبنی بر نظريه حوزه برنامه ريزی شهری است و هيچ حوزه ديگری نمیتواند دخل و تصرفی از جانب آن داشته باشد.
صالحی فرد با اشاره به طرح توسعه كمی و كيفی زيارت، گفت: از يك سو اين طرح يك حوزه بين رشتهای و از سوی ديگر برنامه ريزی شهری حوزه بين بخشی است و در اين ميان طرح توسعه زيارت میتواند تعامل ساختارهای مختلف شهر مشهد مانند اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را برقرار كند.
وی خاطرنشان كرد: برنامه ريزی شهری مشهد، برنامه ريزی كامل و تعريف شدهای نيست و بعد از گذشت چند دهه از مديريت مشهد كه يك كلان شهر مذهبی است، متاسفانه هنوز يك سند راهبردی عملياتی شده را در اختيار نداريم.
اين استاد دانشگاه با بيان اينكه برنامهريزی كه شهرداری مشهد در 2 سال گذشته برای pdf شهری مشهد شروع كرده هنوز به ثمر نرسيده است، اظهار كرد: متاسفانه برای شهر مشهد هيچ مدل مشخصی در الگوی توسعه آينده و به خصوص برای پايه اقتصادی شهر تدوين نشده و همچنان از مديريت شهری سنتی استفاده می شود.
صالحی فرد عدم دستيابی به خروجی مطلوب را يكی از مشكلات اقدامات شهرداری مشهد عنوان كرد و افزود: شهرهای پيشرفتهای كه با برنامههای بلندمدت شروع به فعاليت كردهاند قطعا خروجی نهايی مطلوبی خواهند داشت ولی شهر مشهد برنامه عملياتی و مشخصی در حوزه مديريت و برنامه ريزی شهری ندارد و جای تاسف است كه مديريت واحد شهری حتی در مجموعه خود شهرداری مشهد شكل نگرفته است.
وی با اشاره به الويتهای صورت گرفته دردستوركار مديريت و برنامه ريزی شهری مشهد با توجه به حضور 30 تا 40 ميليون نفر زائر در افق 1404 تصريح كرد: اولين نكتهای كه بايد رعايت شود مدل توسعه شهر مشهد، به عنوان اولين مساله كليدی مشخص شود كه در اين قدم بايد مشخص شود كه مشهد در افق 1404 يك شهر با چه ويژهگی هايی خواهد بود كه اين ويژهگی از نظر استانداردهای بينالمللی و ملی و نيازها و مطالبات زائران و شهروندان چگونه تعريف میشود.
عضو شورای اجرايی طرح توسعه كمی و كيفی زيارت امام رضا(ع) خاطرنشان كرد: نكته دوم در رابطه با افق 1404 استفاده از تجارب جهانی در حوزه مديريت شهری مشهد است كه بر اين اساس بايد از تجربههای موفق شهرهای زيارتی و توريستی دنيا بهره كامل را برد و آنها را در حوزههای بومی شهر پياده و مورد توجه قرار بدهيم.
صالحی فرد از توجه ويژه دولت مردان و مسئولين به شهر مشهد در ساختار سياسی كشور به عنوان سومين نكته مهم نام برد و تصريح كرد: با توجه به اينكه مشهد يك كلان شهر مذهبی است برخوردی كه در آن با جايگاه شهردار میشود بايد تفاوت زيادی نسبت به كلان شهرهای ديگر داشته باشد.
وی با بيان اينكه بايد در مبنای عملی شدن طرحهای فرادستی توجه ويژهای شود، گفت: به عنوان مثال مسائلی كه هم اكنون برای شهر مشهد برای ارتقاء سطح بين المللی مطرح می شود قابل قبول نيست، چرا كه شهر مشهد در سال 2017 به عنوان پايتخت فرهنگی جهان اسلام انتخاب شده است و با اين وجود با استانداردهای پايتخت فرهنگی فاصله زيادی دارد.
اين استاد دانشگاه با اشاره به تناسب رويكرد فرهنگی و هويتی مشهد با عنوان پايتخت معنوی ايران بيان كرد: در بيشتر شهرها تعلق خاطر و مسئوليت پذيری در بين شهروندان كم شده است و از سوی ديگر تعصب نسبت به ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی كشور نيز رنگ و بوی خود را باخته و همين امر باعث میشود كه مردم خاطره خوبی از مجموعه شهری نداشته و در نهايت مشاركت آنها به حداقل برسد.
صالحی فرد خاطرنشان كرد: برای دستيابی به شهری با هويت، بايد هويت هم در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شكل بگيرد و هم در محيط شهری و بر اساس شاخصهای كيفيت محيطی يك شهر زيست پذير در مشهد ايجاد شود.
وی آمار هتل هلی مشهد در راستای ظرفيت اسكان زائران را بيش از اندازه لازم دانست و خاطرنشان كرد: طبق آمار به دست آمده ضريب اشغال هتلها در مشهد امسال كمتر از 50 درصد و در سال گذشته 42 درصد بوده است، بنابراين وقتی اشغال يك هتل 42 درصد است ديگر نيازی به ساخت هتل های جديد برای مراكز اقامتی نيست.
صالحی فرد افزود: در حوزه زيرساخت، سيستم حمل و نقل ريلی درون شهری فعاليت كاری خود را به كندی ادامه میدهد و در شهر مشهد تنها يك خط ريلی وجود دارد كه گنجايش جابه جايی بيش از 300هزار نفر در روز را ندارد در حالی كه در شهرهای توسعه يافته 75 درصد جابه جايی ها توسط مترو صورت میگيرد. همچنين وقتی كه به اين مسئله به صورت پيشرفته توجه نشده است شهر مشهد به جايی ميرسد كه متوقف میشود
وی افزود: در شهرسازی، شهری را تخصصی محسوب میكنيم كه حداقل 57 درصد از افراد شاغل در يك بخش خاص فعاليت كنند و يك شغل قالب و مسلط داشته باشند كه هم اكنون اين شغلها در حوزه زيارت شهر مشهد فعاليت ندارند.
عضو شورای اجرايی طرح توسعه كمی و كيفی زيارت امام رضا(ع) با بيان اينكه نقش زيارتی برای مشهد، نقش پذيرفته شدهای است، تصريح كرد: اصول همه شهرها، چه شهر مذهبی، گردشگری و يا صنعتی مبنی بر نظريه حوزه برنامه ريزی شهری است و هيچ حوزه ديگری نمیتواند دخل و تصرفی از جانب آن داشته باشد.
صالحی فرد با اشاره به طرح توسعه كمی و كيفی زيارت، گفت: از يك سو اين طرح يك حوزه بين رشتهای و از سوی ديگر برنامه ريزی شهری حوزه بين بخشی است و در اين ميان طرح توسعه زيارت میتواند تعامل ساختارهای مختلف شهر مشهد مانند اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را برقرار كند.
وی خاطرنشان كرد: برنامه ريزی شهری مشهد، برنامه ريزی كامل و تعريف شدهای نيست و بعد از گذشت چند دهه از مديريت مشهد كه يك كلان شهر مذهبی است، متاسفانه هنوز يك سند راهبردی عملياتی شده را در اختيار نداريم.
اين استاد دانشگاه با بيان اينكه برنامهريزی كه شهرداری مشهد در 2 سال گذشته برای pdf شهری مشهد شروع كرده هنوز به ثمر نرسيده است، اظهار كرد: متاسفانه برای شهر مشهد هيچ مدل مشخصی در الگوی توسعه آينده و به خصوص برای پايه اقتصادی شهر تدوين نشده و همچنان از مديريت شهری سنتی استفاده می شود.
صالحی فرد عدم دستيابی به خروجی مطلوب را يكی از مشكلات اقدامات شهرداری مشهد عنوان كرد و افزود: شهرهای پيشرفتهای كه با برنامههای بلندمدت شروع به فعاليت كردهاند قطعا خروجی نهايی مطلوبی خواهند داشت ولی شهر مشهد برنامه عملياتی و مشخصی در حوزه مديريت و برنامه ريزی شهری ندارد و جای تاسف است كه مديريت واحد شهری حتی در مجموعه خود شهرداری مشهد شكل نگرفته است.
وی با اشاره به الويتهای صورت گرفته دردستوركار مديريت و برنامه ريزی شهری مشهد با توجه به حضور 30 تا 40 ميليون نفر زائر در افق 1404 تصريح كرد: اولين نكتهای كه بايد رعايت شود مدل توسعه شهر مشهد، به عنوان اولين مساله كليدی مشخص شود كه در اين قدم بايد مشخص شود كه مشهد در افق 1404 يك شهر با چه ويژهگی هايی خواهد بود كه اين ويژهگی از نظر استانداردهای بينالمللی و ملی و نيازها و مطالبات زائران و شهروندان چگونه تعريف میشود.
عضو شورای اجرايی طرح توسعه كمی و كيفی زيارت امام رضا(ع) خاطرنشان كرد: نكته دوم در رابطه با افق 1404 استفاده از تجارب جهانی در حوزه مديريت شهری مشهد است كه بر اين اساس بايد از تجربههای موفق شهرهای زيارتی و توريستی دنيا بهره كامل را برد و آنها را در حوزههای بومی شهر پياده و مورد توجه قرار بدهيم.
صالحی فرد از توجه ويژه دولت مردان و مسئولين به شهر مشهد در ساختار سياسی كشور به عنوان سومين نكته مهم نام برد و تصريح كرد: با توجه به اينكه مشهد يك كلان شهر مذهبی است برخوردی كه در آن با جايگاه شهردار میشود بايد تفاوت زيادی نسبت به كلان شهرهای ديگر داشته باشد.
وی با بيان اينكه بايد در مبنای عملی شدن طرحهای فرادستی توجه ويژهای شود، گفت: به عنوان مثال مسائلی كه هم اكنون برای شهر مشهد برای ارتقاء سطح بين المللی مطرح می شود قابل قبول نيست، چرا كه شهر مشهد در سال 2017 به عنوان پايتخت فرهنگی جهان اسلام انتخاب شده است و با اين وجود با استانداردهای پايتخت فرهنگی فاصله زيادی دارد.
اين استاد دانشگاه با اشاره به تناسب رويكرد فرهنگی و هويتی مشهد با عنوان پايتخت معنوی ايران بيان كرد: در بيشتر شهرها تعلق خاطر و مسئوليت پذيری در بين شهروندان كم شده است و از سوی ديگر تعصب نسبت به ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی كشور نيز رنگ و بوی خود را باخته و همين امر باعث میشود كه مردم خاطره خوبی از مجموعه شهری نداشته و در نهايت مشاركت آنها به حداقل برسد.
صالحی فرد خاطرنشان كرد: برای دستيابی به شهری با هويت، بايد هويت هم در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شكل بگيرد و هم در محيط شهری و بر اساس شاخصهای كيفيت محيطی يك شهر زيست پذير در مشهد ايجاد شود.
وی آمار هتل هلی مشهد در راستای ظرفيت اسكان زائران را بيش از اندازه لازم دانست و خاطرنشان كرد: طبق آمار به دست آمده ضريب اشغال هتلها در مشهد امسال كمتر از 50 درصد و در سال گذشته 42 درصد بوده است، بنابراين وقتی اشغال يك هتل 42 درصد است ديگر نيازی به ساخت هتل های جديد برای مراكز اقامتی نيست.
صالحی فرد افزود: در حوزه زيرساخت، سيستم حمل و نقل ريلی درون شهری فعاليت كاری خود را به كندی ادامه میدهد و در شهر مشهد تنها يك خط ريلی وجود دارد كه گنجايش جابه جايی بيش از 300هزار نفر در روز را ندارد در حالی كه در شهرهای توسعه يافته 75 درصد جابه جايی ها توسط مترو صورت میگيرد. همچنين وقتی كه به اين مسئله به صورت پيشرفته توجه نشده است شهر مشهد به جايی ميرسد كه متوقف میشود
