به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، آيت الله سيد احمد علم الهدی، امام جمعه مشهد، شب گذشته 1 آبان ماه، در رواق امام خمينی(ره) حرم مطهر رضوی ضمن عرض تبريك سر آغاز اتصال فصل ولايت و امامت(ع) به مقام نبوت(ص)، اظهار كرد: امروز سرچشمه تمام دلدادگی ها و وابستگی های درون جان و قلب انسان ها به ساحت مقدس پيامبر(ص) و امير المؤمنين(ع) باز می گردد.
وی با بيان اينكه نكاه های مختلفی بر مسئله غدير وجود دارد، ادامه داد: در نگاه اول وجود اقدس پيامبر(ص) در حجة الوداع در نقطه خاصی كه نقطه جدايی وهمراهان و بدرقه كنندگان پيامبر(ص) بود، مردم در وسط روز، با وجود آفتاب گرم در بيابان متوقف شده و پيامبر(ص) ضمن بيان خطبه ای در خصوص فضايل امير المؤمنين(ع) در برابر 120 هزار نفر از مردم مسلمان به عنوان جانشين خويش معرفی كرده و فرمودند:«من كنت مولا فهذی علی مولا».
امام جمعه مشهد نگاه اول را نگاه حادثه ای و تاريخی دانست و افزود: همه مذاهب به اين گونه نگاه اعتقاد داردند كه پيامبر(ص) در حجة الوداع به سخنرانی پرداخته و هيچ كس منكر اين حادثه تاريخی نيست، لذا اين حادثه تاريخی توسط مورخان به عنوا حادثه غدير به ثبت رسيده است.
آيت الله علم الهدی با اشاره به اينكه در خصوص سالروز مبعث و ولادت پيامبر اكرم(ص) اختلاف نظرهايی وجود دارد، عنوان كرد: برخی ولادت پامبر را 12 ماه ربيع الاول و برخی 17 ربيع الاول معرفی كرده اما جريان غدير به قدری مبرهن و مشخص است كه حتی در تاريخ روز، ماه و سال اين واقعه، هيچ اختلاف نظری وجود ندارد.
وی با تأكيد بر نگاه اعتقادی، فكری و جريانی در خصوص واقعه غدير، ابراز كرد: از نظر شيعيان، غدير يك واقعه در سال دهم هجری نيست بلكه جريان ثابتی است كه در زندگانی سياسی امت اسلام به موجود آمده كه جامعه امروز نيز با همين سياست بايد رهبری شود.
امام جمعه مشهد با بيان اينكه مؤمنان در برابر دستور خدا و رسول الله(ص) قدرت اختيار نداشته و بايد از آن دستور تبعيت كنند، گفت: با توجه به آيه 67 سوره مائده«وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ، و اگر آنان به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارشان به سويشان نازل شده است عمل مىكردند قطعا از بالاى سرشان [بركات آسمانى] و از زير پاهايشان [بركات زمينى] برخوردار مىشدند از ميان آنان گروهى ميانهرو هستند و بسيارى از ايشان بد رفتار مىكنند، يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ، اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنى پيامش را نرساندهاى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مىدارد آرى خدا گروه كافران را هدايت نمىكند»، می فهميم كه جريان غدير جريانی است كه پيامبر(ص) به فرمان خدا عمل كرده است.
آيت الله علم الهدی با اشاره به اينكه آنچه بعد از پيامبر(ص) در مسير اختلاف قرار گرفت، در واقع مخالفت با آيه 67 سوره مائده است، ابراز كرد: مخالفت با اين آيه موجب مخالفت با خدا و رسول(ص) شده، لذا تعظيم خدا و رسول را كنار گذاشته و به ميل خود رفتار كرده اند.
وی با تأكيد بر اينكه بر اساس اعتقاد توحيدی، هر حاكميتی غير از حاكميت خدا را محكوم است، تصريح كرد: توحيد به معنای فتن اينكه خدا يكی است و دوتا نيست، نبوده، بلكه اين روش پايه ای است كه برای كودكان آموزش داده می شود، از همين رو انسان بايد اعتقاد داشته باشد كه مبداأ رزق، قدرت، اميد و اتكا انسان حاكميت و سلطه خدا است و هيچ حاكيتی غير از حاكميت خدا، مشروعيت ندارد.
امام جمعه مشهد با بيان انيكه هيچ انسانی حق ندارد بر ديگری حاكميت داشته باشد، اظهار كرد: با اين اعتقاد كه خداوند حاكم عالم است، يك مظهر اجرايی برای حاكميت خدا در ميان بشر ضرورياست كه اين حاكميت عبارت است از موجود فوق العاده ای كه خدا در ميان بشر می شازد، از همين رو امامت انتسابی نبوده انتخابی هم نيست، بلكه ساختاری است و خداوند امام را برای رهبری تعيين كرده است.
آيت الله علم الهدی پيامبر اكرم(ص) را مؤسس، رهبر مدير جامعه اسلامی برشمرد و تأكيد كرد: اين دين و رسالت با رحلت ايشان از بين نرفته و مديريت پس از رسول اكرم(ص) با انسجام به امامت محول شده است، لذا هيچ يك از مذاهب اسلامی وجود ندارد كه ادعای رهبری سياسی و مرامی كنند و فقط شيعيان بر اين عقيده هستند كه رهبری سياسی آميخته با رهبری مرامی بوده و ادامه دار نيز است.
وی با بيان اينكه در رأس رهبری نظام اسلامی، رهبری امام زمان وجود دارد، خاطر نشان كرد: امام زمان به دليل رسالت جهانی و به دستور خدا به صورت مستقيمم به رهبری جامعه نپرداخته و در نامه ای كه در غيبت كبری نشته اند، عنوان شده است كه به حجت ايشان مراجعه شود، به همين منظور فردی كه نظريات و انديشه و مبانی افكارش از احديث ائمه(ع) و قرآن نشأت گرفته شده باشد فقيه واجد شرايط ناميده می شود.