
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، ربیعالاولی که آن را بهار ماهها نامیدهاند، تداعیگر ایام و اعیاد فرخندهای است که دل هر مسلمانی را شاد میکند. 17 ربیعالاول از جمله این اعیاد است که در آن تمام مسلمانان جهان اعم از شیعه و سنی به جشن و شادی میپردازند.
در این روز ختمی مرتبت، محمد مصطفی(ع) و امام جعفر صادق(ع)، خورشید اسلام و نور تشیع طلوع کرد. دو شخصیتی که به حق تأثیر عظیمی در تاریخ تمدن بشری داشته و دارند و با ظهور خود دنیا را متحول کردند.
پیامبر(ص) با ظهور خود، انسانها را از ضلالت و تاریکی گمراهیها رهانید و به او با ارائه مبانی توحیدی، فهم، درک، عزت و کرامت بخشید. از سوی دیگر امام جعفر صادق(ع) به عنوان مؤسس مکتب جعفری، امامی بود که توانست بهتنهایی در زمان عمر با برکت خویش بیش از 4 هزار دانشمند برجسته را تربیت کند.
امام صادق(ع)؛ سلطان علمی عصر خود
امام صادق(ع) را سلطان علمی عصر خود نامیدهاند. یعنی در آن عصر تمام علوم و دانشمندان و علما همگی در محضر آن امام همام بودند و افراد بیشماری از محضر ایشان تلمذ میکردند و به واقع قطب علمی جهان آن روز به حساب میآمد.
حجتالاسلام والمسلمین عبدالرضا خوشنویس، مدیر اجرایی ستاد زکات فارس در گفتوگو با خبرنگار ایکنا، با یادآوری اینکه ربیع را بهار ماهها نامگذاری کردهاند، گفت: وقتی خورشید و نور خورشید در چنین ماهی طلوع کنند، که همان تولد رسول خدا(ص) و امام صادق(ع) است، این ماه بهاری میشود لذا ماه ربیعالاول به دلیل طلوع حقانیت اسلام و آخرین پیامبر خدا و خورشید تشیع، بهار نامگذاری شده است.
خلقت پیامبر(ص)؛ زیباترین پدیده الهی
وی افزود: پیامبری که قرآن در رابطه با آن بیان کرده است خاتم همه انبیا و زیباترین پدیده خداست و به عنوان اشرف مخلوقات در آموزههای دینی از پیامبر(ص) یاد میشود، یعنی خدا از آغاز تا پایان خلقت خویش هیچ فردی شریفتر از پیامبر نیافریده است.
حجتالاسلام خوشنویس با بیان اینکه در این ماه فردی متولد شد که از تمام فرشتگان عالم برتر است، گفت: ظرف زمانی تولد فردی و مردی که قرآن خطاب میکند به پیامبر(ص) که «وَمَا کَانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِیهِمْ وَمَا کَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ؛ و[لى] تا تو در میان آنان هستى خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند و تا آنان طلب آمرزش مىکنند خدا عذابکننده ایشان نخواهد بود» (آیه 33 سوره انفال) خداوند تا زمانی که تو در جامعه باشی، عذاب نازل نخواهد کرد.
طبق آیات قرآن، وجود پیامبر(ص) عامل تأمین امنیت انسانهاست
معاون مرکز رسیدگی به امور مساجد فارس ادامه داد: این تعبیر را اگر ببینیم که امنیت جامعه از وجود پیامبر(ص) است، در حالی که قرآن از نزول عذاب در زمان و پیامبری دیگر پیامبران مطالب زیادی گفته است و در رابطه با نوح(ع) و موسی(ع) عذابهای زیادی نازل شد اما تنها پیامبری که عذاب در زمان او نازل نشد، پیامبر اسلام(ص) به دلیل برکت وجودشان است.
وی تأکید کرد: پیامبر(ص) چه در حیات باشد یا نباشد، حضور دارند یعنی مرگ مانع حضور پیامبر(ص) نیست به تعبیر دیگر امنیت امروز هر انسانی که زندگی میکند اعم از امنیت شغلی، جسمی و روانی بر اساس این آیه شریفه مدیون پیامبر(ص) است یعنی به برکت نفس پاک و طیب، امنیت خانوادگی و اجتماعی داریم و هرجا امنیت به هم میخورد خود ما این کار را انجام میدهیم وگرنه ترکیب طبیعت این است که به وسیله پیامبر(ص) امنیت برقرار باشد.
حجتالاسلام خوشنویس در ادامه سخنان خود با تأکید بر اینکه امام جعفر صادق(ع) طلوع خورشید تشیع است، گفت: پیامبر(ص) طلوع اسلام و امام صادق(ع) طلوع تشیع و تشرعی مکمل اسلام است.
اسلام بدون شیعه، مانند جسم بدون روح است
مدیر اجرایی ستاد زکات فارس تأکید کرد: اسلام بدون شیعه مانند کالبد و جسم بدون روح است و جسم بی روح یعنی جسمی که ماندگاری آن بسیار کم است لذا متعفن و تنفرآمیز خواهد شد.
وی خاطرنشان کرد: اکنون اگر به اسلام اهل بیت(ع) و غیر اهل بیت(ع) نگاه کنیم به ویژه در عصر حاضر و یا عصر بنیامیه میتوانیم این ادعا را کاملا ثابت شده در تاریخ ببینیم و اسلام بدون اهل بیت(ع) مانند اسلام بنی امیه، اسلام تنفرآمیزی بود یعنی اسلام پر دافعهای بود اما اسلامی که مکملی به نام تشیع دارد، این اسلام، پرمغناطیس و جاذبهای است و شیرینیهای زیادی دارد.
امام صادق(ع) به عنوان شیخالائمه مشهور است
حجتالاسلام خوشنویس با بیان اینکه امام صادق(ص) فرصتی پیدا کرد تا بتواند اسلام پیامبر(ص) را به طور کامل معرفی کند، گفت: امام صادق(ع) به عنوان شیخالائمه مشهور است و تنها امامی که 65 الی 67 سال عمر داشت و توانست 4 هزار اندیشمند، پژوهشگر و فقیه کلامی شیعه را بپروراند، آن امام همام بود.
معاون مرکز رسیدگی به امور مساجد فارس اضافه کرد: اگر هر کدام از این شاگردان امام صادق(ع) توانسته باشند 5 نفر مانند خود پرورانده باشند، حدود 20 هزار نفر میشوند و به همین ترتیب میتوانیم بگوییم امام صادق(ع) به صورت مستقیم و غیرمستقیم شعاع علمی او تأثیرگذار بر 120 هزار نفر در زمان خود بود.
وی افزود: اگر این 120 هزار نفر را به عنوان ارکان تشیع در زمان امام صادق(ع) تصور کنیم یعنی توانستند تمام جهان آن روز را تحت تأثیر خود قرار دهند لذا امام صادق(ع) در زمان خود بر تمام جهان سلطنت علمی داشت.