«بررسی مفاهیم عرفانی در اشعار امیرعلیشیر نوایی» در مشهد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، «بررسی مفاهیم عرفانی در اشعار امیرعلیشیر نوایی» عنوان نشستی است که صبح امروز، 19 بهمن‌ماه با حضور فائزه زهرامیرزا، استادیار بخش فارسی دانشگاه کراچی در دومین روز از همایش بین‌المللی آثار و اندیشه‌های امیرعلیشیر نوایی در تالار کتابخانه قطب علمی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد.

در این نشست فائزه زهرامیرزا، استادیاربخش فارسی دانشگاه کراچی پاکستان بیان کرد: قرن پنجم آغاز عرفان در ادبیات فارسی بود که در آن زمان شاعرانی همچون بابا طاهر، ابوسعید ابوالخیر، سنایی و گنجوی ظهور کردند.

وی با اشاره به اینکه در قرن هشتم حافظ و در قرن نهم جامی از اختران درخشان ادبیات فارسی بودند، اظهار کرد: حافظ و جامی از شاعرانی هستند که شعرعرفانی را به کمال رساندند.

این استادیار دانشگاه کراچی پاکستان، امیرعلیشیر نوایی را تحت تأثیر شاعرانی چون حافظ، کمال خجندی، امیر خسرو دهلوی و سعدی دانست و عنوان کرد: در قرن نهم گرایش مردم به تصوف و عرفان به درجه اعلا رسیده بود و در اشعار امیرعلیشیر نوایی هم ترکیبات و اصطلاحات فنا، میخانه، میکده، رند و رندی دیده می‌شود.

وی ادامه داد: می‌دانیم که در عرفان از کلمه عشق استفاده زیادی شده است، همان‌طور که در اشعار حافظ و امیرعلیشیر نوایی هم اصطلاحاتی را در این خصوص می‌بینیم.

زهرامیرزا با بیان اینکه امیرعلیشیر نوایی از عارفان معاصری که در علوم و فنون و عرفان جایگاه بلندی داشت و از شاعران و نویسندگان هم عصر خود پشتیبانی می‌کرد، اظهار کرد: غزلیات امیرعلیشیر نوایی در پیروی و تطور از سعدی و حافظ سروده شد.

وی با اشاره به اینکه با بررسی دیوان امیرعلیشیر نوایی متوجه می‌شویم که اصطلاح «فانی» در غزل گذشتگان تطور داشته است، عنوان کرد:  امیرعلیشیر در عرفان بیشتر از سعدی و جامی پیروی کرده است، همان‌طور که می‌گوید تطور «فانی» در اشعار نه از روی نی بلکه از روی خودنمایی است.

استادیار بخش فارسی دانشگاه کراچی پاکستان با اشاره به استفاده امیرعلیشیر نوایی از ترکیبات عاشقانه در اشعارش، اظهار کرد: عشق و درد، عشق و جام، عشق و درس، عشق و می، عشق و سر و عشق و زور از اصطلاحات به کار برده شده در اشعار امیرعلیشیر نوایی به شمار می‌رود.

وی ورود به صحرای عشق را برای سالکان همراه با تحمل و صبر دانست و اظهار کرد: امیرعلیشیر نوایی اصطلاحات درس و مفهوم عشق را از حافظ و جامی گرفته است.