
علیاکبر حنیفی، پیشکسوت و داور بینالمللی قرآن کریم کشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، در پاسخ به اینکه خدمت به قرآن افتخاری برای هر مسلمانی است، حال چگونه میتوان این خدمت را تبدیل به یک فرهنگ عمومی در جامعه کرد و آیا راهکارهای تشویقی مانند برگزاری همایشهای تجلیل از خادمان قرآن برای این مسئله کافی و مناسب است؟ گفت: خادم قرآن یک عنوان اما با برداشتهای متفاوت و چندگانه است.
اشاره به راههای شناخت خادمان قرآن
وی افزود: یک برداشت این است که از خادمان قرآن این عنوان رسمی را در نظر داشته باشیم که دولت جمهوری اسلامی ایران همه ساله در حین برگزاری نمایشگاههای بینالمللی قرآن عده محدودی از فعالان قرآنی کشور را به عنوان خادم قرآن معرفی و تجلیل میکند.
حنیفی با بیان اینکه افراد در اقشار مختلف جامعه قرآنی هستند، ادامه داد: ممکن است این افراد اصلاً قاری قرآن نباشند بلکه مفسر، مترجم، فعال، مدیر قرآنی و یا دارای یک مؤسسه قرآنی بزرگ باشند یا حافظ و استاد قرآن کریم باشند لذا هر ساله چند نفر به عنوان خادم قرآن انتخاب میشود که البته این کار خوبی است.
نمیتوان گفت خادمان قرآن تنها کسانی هستند که در همایش تجلیل میشوند
این پیشکسوت قرآنی کشورمان عنوان کرد: اگرچه ضوابط تعیین این خادمان خوب است اما در طی سنوات مختلف کسانیکه خادمان قرآن را انتخاب میکنند ممکن است بعضاً انگیزههای خاصی داشته باشند لذا نمیتوانند بگویند تمام کسانی که به عنوان خادم قرآن شناخته شدهاند با آن معیارهایی که تعیین شده صددرصد سازگار بودهاند چرا که میبینند افراد بسیار، خیلی بیشتر از کسانی که بهعنوان خادم قرآن شناخته شدهاند، دارای شرایط قویتری هستند اما آنها انتخاب نشدهاند.
وی با تأکید بر اینکه به طور کلی این کار، کار خوب و مناسبی است، گفت: با برگزاری چنین همایشهایی به تدریج ممکن است دامنه وسیعی از فعالان و خدمتگزار قرآن را دربرگیرد چنانچه که سالانه بیش از 10 نفر را تحت این عنوان میشناسند.
حنیفی ابراز کرد: اما من از مسئول این کار در وزارت ارشاد یعنی حجتالاسلام حشمتی که ایشان را به عنوان یک خدوم دلسوز و با شناخت کامل و بصیرت میدانم، خواهش میکنم که نسبت به این مسئله توجه داشته باشند و فکری به حال این مسئله کنند؛ این دلیل نمیشود که تنها افرادی که در همایش تجلیل از خادمان قرآن، تکریم میشوند را خادم قرآن بدانیم.
افراد بسیاری در نقاط دور افتاده خدمتهای فراوانی به قرآن انجام میدهند اما ناشناختهاند
این داور بینالمللی قرآن کریم اضافه کرد: در کشور ما برخی از افراد هستند که واقعاً در اقصی نقاط کشور خدمتهای قرآنی انجام میدهند و هیچ کمک و تشویقی هم دریافت نمیکنند و اصلاً هیچکس از اینها یاد نمیکند به عنوان مثال در روستاها و شهرهای دور افتاده، روزها مسافتهای زیادی را طی میکنند و با وسع و بضاعت و محدودیتهای فراوانی که دارند، در مکانهای محروم به قرآن خدمت میکنند.
وی با بیان اینکه در مکانهای محروم من دیدهام و میشناسم که این افراد واقعاً خادم قرآن هستند، گفت: هر کسی که در روستا و شهر خود یک مرکز ایجاد کرده یا خانه خود را در اختیار فعالیتهای قرآنی قرار داده و یا از این فعالیتها حمایت مادی کرده، فعالان قرآنی را تشویق میکند و جوانان را جذب میکند، تمام اینها خادمان قرآن هستند.
حنیفی تأکید کرد: در نزد خداوند فرقی نمیکند که این حکم خادم قرآن بودن را یک وزارتخانه یا یک فرد اعطا کند یا نکند، بلکه خداوند تمام اینها را بهعنوان خادم قرآن میشناسد و هر کس که به قرآن خدمت کند، به خداوند خدمت کرده و هر کسی که خدمت به خدا کند، قطعاً مورد توجه خداست و جای او در بهشت است.
تبیین پیشنهاداتی جهت ترویج گسترش فرهنگ خدمت به قرآن
این استاد آموزش قرآن کریم در ادامه به پیشنهاداتی جهت ترویج فرهنگ خدمت به قرآن بهصورت گسترده در کشور اشاره کرد و گفت: وقتی در کشورمان مسئله قرآن رواج پیدا کرد، مسلماً فرهنگ خدمت به آن نیز گسترش پیدا میکند.
به گفته وی، اساساً کسانی که زمینه لازم را برای ترویج فعالیتهای قرآنی فراهم میکنند، پیشگامان و سردمداران خدمت به قرآن هستند مثلاً فردی در خود این زمینه را میبیند که یک کلاس قرآنی را اداره کند لذا عدهای جمع میشوند و یک هسته قرآنی در منازل بهصورت هیئت یا در مکانی مانند دارالقران جمع میشوند و شرایطی فراهم کرده تا جوانان و اقشار مختلف مردم را جذب کنند یعنی در حقیقت یک مردم را در یک جاذبه قرآنی قرار میدهند و مردم نیز تحت تأثیر این جاذبه، جذب میشوند مانند خردههای آهنی که دور طیف آهن ربا جمع میشوند.
چه بسا خادمان قرآن اصلاً احتیاجات مادی نداشته باشند
حنیفی بر لزوم تشویق خادمان قرآن تأکید کرد و گفت: باید افرادی که صادقانه، عارفانه، خاضعانه و خالصانه به قرآن کریم خدمت میکنند را تشویق کنیم و بشناسیم و به اجتماع معرفی کنیم و برای آنها شرایط خاصی را در نظر بگیریم شاید چه بسا اینها اصلاً احتیاجات مادی نداشته باشند و وقی اینها را معرفی میکنیم نیازی به جوایزی نداشته باشند اما وقتی که معرفی میشوند، دیگران نیز ترغیب به این کار میشوند و این فرهنگ خدمت به قرآن در جامعه گسترش پیدا میکند.
وی تأکید کرد: بنابراین این شناخت بسیار مهم است چنانچه میگویند «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» وقتی از بنده خدایی که در راه قرآن دارد تلاش میکند، تشکر میکنیم در حقیقت داریم مردم را به این راه تشویق میکنیم لذا یکی از راههای تبلیغی مهم همین راههای تشویقی است.