پنجشنبهای به وسعت نیایش در حریم رضوی/ زمزمه ارادت عاشقان در نماز عید قربان
گروه اجتماعی: وقتی به تاریخ امروز نگاه میکنم، با پنج شنبهای پر خیر و برکت مواجه میشوم، پنج شنبهای به وسعت نیایش در حریم رضوی، امروز همه آمده بودند خواهشهای نفسانی خود را در برابر معبود خویش قربانی کنند و چه زیباست عشق بازی این بندگان در بارگاه هشتمین نور.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از خراسان رضوی، وقتی به تاریخ امروز نگاه میکنم، با پنج شنبهای پر خیر و برکت مواجه میشوم، پنج شنبهای به وسعت نیایش و ورق زدن خاطرات سالها ایستادگی، ایستادگی در برابر خواهشهای نفس.
با صدای چاووش خوانی از خواب بیدار میشوم، و خود را برای رفتن به نماز عید قربان در حرم مطهر رضوی آماده میکنم، بعد از طلوع آفتاب، زمانی که هوا گرگ و میش می شود، راهی حرم میشوم، تا مبادا در ترافیک سنگین این روزهای حرم بمانم. در مسیر منتهی به حرم از هر کوچه و پس کوچه که می گذرم، همه برای حضور در نماز عید قربان خود را آماده کرده و در حرکت به سمت حرم رضوی هستند.
از ورودی باب الجواد(ع) وارد میشوم، در مسیرخادمان این حریم را میبینم که از همان اولین لحظات حضور زائران در صحن جامع رضوی مشغول مرتب کردن صف ها برای اقامه نماز عید قربان هستند، همه آمده اند تا در یکی از چهار عید بزرگ مسلمانان خواهشهای نفسانی خود را قربانی کنند و چه زیباست لحظات عشق بازی عاشقان در بارگاه ثامن الحجج(ع).
با آن که هوز دو ساعتی تا نماز عید قربان باقی مانده، تمام صحن جامع رضوی پر شده از زائران و مجاورانی است که با پتو در صفهای نماز ایستاده اند، و این خود نشان دهنده اشتیاق و شور و حرارت آنها است که سختی و بیخوابی را به جان می خرند و در این روز عزیز با سایر زائران و مجاوران زمزمه ارادت را سر میدهند.
درست هنگام نماز، آفتاب به سرها می تابد و با آنکه تلالو خورشید مانع از خواندن نماز میشود اما مردم محکم و راسخ زیر لب زمزمه میکنند، «اللهمَّ اَهْلَ الکبْریاءِ وَالعَظَمَةِ، وَاَهْلَ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ، وَاَهْلَ العَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَاَهْلَ التَّقْوَی وَالمَغْفِرَةِ»، همه به دنبال عفو و رحمت پروردگار در این قنوت هستند، قنوتی که با قطرات اشک همراه شده و باعث می شود زمزمه «اَسْأَلُک بِحَقِّ هذَا الیوْمِ، الَّذِی جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمِین عِیداً، وَلِمُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله وسلم ذُخْراً وَشَرَفاً وَکرامَةً وَمَزِیداً، اَنْ تُصلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، و آن تُدْخِلَنِی فِی کلِّ خَیرٍ اَدْخَلْتَ فِیهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ، و آن تُخْرِجَنِی مِنْ کلِّ سُوءٍ اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُک عَلَیهِ وَعَلیهِمْ، اللهمَّ اِنِّی اَسْأَلُک خَیرَ ما سَأَلَک بِهِ عِبادُک الصّالِحُونَ، وَاَعُوذُ بِک مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ عِبَادُک المُخْلَصُونَ»، از
نماز که تمام میشود، نمازگزاران با یکدیگر روبوسی کرده و با فشردن دست های هم عید را تبریک می گویند، چند لحظه نمی گذرد که تمام گوشیها به صدا در می آید و زائران و مجاوران گوشیهای خود را به سمت قبرمطهر امام رضا(ع) میگیرند تا آن نفر که پشت خط ایستاده با امام رئوف(ع) درد و دل کند.
بعد از نماز زائران و مجاوران برای شنیدن خطبههای نماز عید آماده میشوند، بعد از تمام شدن خطبهها همه افراد به سمت حرم ایستاده و هم صدا با هم زیارت مخصوص حضرت رضا را زمزمه میکنند، آنقدر امروز برایم شیرین و لذت بخش است، که دلم نمی آید حرم را ترک کنم، می خواهم بیرون بروم، که یکی از خادمان به روی صورتم گلاب می پاشد و با لبخندی که بر لب دارد عید را تبریک می گوید، متعاقبا عید را تبریک می گویم و از حرم خارج می شوم و اینگونه عیدی دیگر رقم خورد؛ عیدی از جنس بندگی، از جنس عبودیت، از جنس تسلیم در برابر حق.
عیدتان مبارک
زری ابو
