کد خبر: 3375862
تاریخ انتشار : ۰۸ مهر ۱۳۹۴ - ۱۵:۰۸

بدگمانی و وابستگی‌های مادی؛ از موانع مواسات و برادری

گروه اجتماعی: از جمله موانع برادری و مواسات وابستگی‌های مادی است که به‌خاطر مال دنیا باعث می‌شود کمک و محبت به دیگران و دستگیری از دیگران فراموش شود همچنین، سوءظن و بدگمانی به دیگران باعث می‌شود فرد حاضر نباشد مثلاً قرض بدهد و یا ضامن باشد و یا چیزی عاریه بدهد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، نیکوکاری جزء وظایف انسان‌هاست انسان‌هایی که با هم زندگی می‌کنند، نیاز دارند تا با نیکوکاری به هم، بین خود محبت و گرمی را برقرار نمایند و ثابت کنند که انسان‌هایی خودخواه و متکبر نیستند.بلکه درد دیگران، درد آن‌ها محسوب می‌شود.
خداوند متعال در آیه دو سوره مائده به ما فرموده است که: «در کارهای نیک و تقوی کمک‌کار هم باشید ولی در گناه و دشمنی به هم کمک نکنید: و نیز در آیه 148 سوره بقره فرموده است: «مال و منال زینت زندگی دنیا هستند ولی در نزد خداوند، باقیات صالحات از نظر ثواب بهتر و خوب‌تر است».
مسلمانان و شیعیان باید نیکوکار باشند و اگر چنین نباشد، شیعه واقعی نیستند!ابواسماعیل به امام صادق(ع) گفت: در منطقه ما شیعه زیاد است، امام پرسید: آیا پول‌دارهای شیعه به فقرا کمک می‌کنند؟ گفت: نه! فرمود: پس این‌ها شیعه نیستند.
نیکوکاری آثار مثبت دنیوی و اخروی فراوانی دارد، از جمله آثار دنیوی، کم شدن فقرا و مستمندان، برطرف شدن مشکلات گرفتاران ، حل دعواها و نزاع‌ها، شاداب بودن روحیه خیرین، مورد محبت و احترام مردم گرفتن نیکوکاران و ....

از جمله موانع برادری و مواسات وابستگی‌های مادی است که به‌خاطر مال دنیا باعث می‌شود کمک و محبت به دیگران و دستگیری از دیگران فراموش شود.
از دیگر موانع مواساة و کمک به هم‌نوع سوءظن و بدگمانی به دیگران است که انسان در معاشرت‌ها به دیگران اطمینان نداشته باشد حاضر نباشد مثلاً قرض بدهد و یا ضامن باشد و یا چیزی عاریه بدهد.
از آثار مثبت اخروی نیکوکاری می‌توان از کمک به نیکوکار در شب اول قبر، نجات در قیامت،  داخل شدن از در بهشت که به نام معروف است و فقط نیکوکاران از آن داخل بهشت می‌شوند.

در روایت است که وقتی نیکوکار در قیامت از قبر خارج می‎شود ناگاه جسمی نورانی در مقابلش ظاهر شده و به او می‌گوید: بدنبالم بیا! او به‌دنبالش حرکت می‌کند و به اسانی از همه ایستگاه‌های قیامت عبور کرده تا به در بهشت می‌رسد نیکوکار به آن جسم نورانی می‌گوید: تو کیستی که مرا از همه ایستگاه‌های سخت براحتی عبور دادی؟ می‌گوید: من همان کارهای نیک تو هستم.

همچنین نقل کرده‌اند که روزی بینوایی به در خانه شیخ زین‌العابدین مازندرانی رفت و از او چیزی خواست.شیخ چون پولی در بساط نداشت، بادیه مسی منزل را برداشت و به او داد و گفت: این را ببر و بفروش! دو سه روزی بعد که اهل خانه متوجه شدند بادیه نیست فریاد کردند که بادیه را دزد برده است! صدای آنان در کتابخانه به گوش شیخ رسید فریاد برآورد که: دزد را متهم نکنید، بادیه را من برده‌ام!.

به‌حمدالله در کشور ما همواره افراد نیکوکار بوده و زیسته‌اند و اثار باقیمانده کارهای خیر آن‌ها را می‌توان در هر شهر و روستای ایران دید، آثاری چون نزدیک به هفتاد هزار مسجد و هزاران بنای امامزاده و حسینیه و بیمارستان و کتابخانه و مدرسه و موقوفات و ....

ولی عده‌ای هم هستند که به‌خاطر مرض بخل و خساست، توفیق خرج کردن در کارهای خیر را ندارند که امید است این توفیق برای انان حاصل شود.

captcha