جهان‌بینی توحیدی لازمه صبر است

امیر احمدنژاد، استادیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، اظهار کرد: قرآن صبر را در مسیر حرکت می‌بیند که معنای آن دست روی دست گذاشتن و بی‌تفاوت بودن نیست، بلکه به معنی ایستادگی در مقابل ناملایماتی است که انسان در مسیر رسیدن به هدف متعالی خود با آن مواجه می‌شود.
وی با اشاره به آیه 45 سوره بقره «وَاسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ»، اظهار کرد: قرآن می‌فرماید از شکیبایى و نماز یارى جوئید که منظور این آیه رسیدن انسان به آن اهداف متعالی است.
احمدنژاد با اشاره به آیه 46 سوره انفال«وَ أَطیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرینَ»، افزود: درهنگامه نبرد مسلمانان مامور به صبر می شوند، و خداوند در این آیه می فرمایند که (فرمان) خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید، و نزاع (وکشمکش) نکنید، تا سست نشوید، و قدرت (و شوکت) شما از میان نرود، و صبر و استقامت کنید که خداوند با استقامت کنندگان است.
استادیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان بیان کرد: حضرت موسی(ع) نیز در اوج دوران مبارزه با فرعون، به قومش توصیه می‌کند: «قالَ مُوسی‏ لِقَوْمِهِ اسْتَعینُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ یُورِثُها مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ»؛ یعنی موسی به قوم خود گفت: «از خدا یاری جویید، و استقامت پیشه کنید، که زمین از آن خداست، و آن را به هرکس از بندگانش که بخواهد، واگذار می کند و سرانجام (نیک) برای پرهیزکاران است».
احمدنژاد با اشاره به اینکه براساس همین آیات، صبر در روایات به منزله سر ایمان دانسته شده است، بیان کرد: مهمترین نتیجه صبر رسیدن به هدف و پیروزی است، طبعا صبر در مسیر حق ملازم با دور شدن اضطراب و در نتیجه بارور شدن اندیشه است که لاجرم پیروزی را به‌دنبال دارد که آیات 65 انفال و 120 آل عمران گواه این مدعا است.
وی بابیان اینکه مهمترین زمینه ولازمه صبر، داشتن جهان بینی توحیدی و اعتماد و توکل به حضرت حق است، گفت: حضرت یوسف(ع) در سخت ترین شرایط پا از مسیر درستی بیرون نگذاشت و شعارش «لایفلح الظالمون» بود، به این معنی که با ظلم و تعدی کسی به نتیجه نمی‌رسد.
استادیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان اظهار کرد: حضرت ایوب(ع) هم الگوی شایسته‌ای برای صابران است که با علم به قدرت حضرت حق و این که در هر حالی در مقابل نظر معبود است، هیچ لرزشی به خود راه نداد.