توانمندیهای حوزههای علمیه و آموزش و پرورش با هم آمیخته شوند
گروه اندیشه: معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی کل کشور گفت: حوزه علمیه و آموزش و پرورش، هر یک برجستگیهایی دارند که ضروری است این برجستگیها و تواناییها با هم آمیخته شوند تا مولودی جدید ارائه شود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، محیالدین بهرام محمدیان، معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی کل کشور، در میزگرد معاونان وزارت آموزش و پرورش و مدیریت حوزههای علمیه که ظهر امروز، 28 آبانماه در دومین روز از نهمین نشست دو روزه آموزشی ـ ترویجی سالانه دبیران کمیتههای استانی و ستادی و مدیران حوزههای علمیه سراسر کشور برگزار شد، با اشاره به اینکه اگر بخواهیم کارها را گسترش دهیم، باید افقهای فکریمان به هم نزدیک شود، بیان کرد: اگر در مذاکره، افراد خود را هم سطح نکنند، این ارتباط برقرار نخواهد شد.
وی افزود: همکاری بین حوزه و دانشگاه، یک طرفه نیست و متاسفانه در بین همکاران این نگاه وجود دارد که یک طرف نگاهی طلبکارانه دارد لذا باید کاری کنیم تا این نگاه تخریبی که یک طرف مذاکره، مسیر را اشتباه میرود و دیگری سعی در اصلاح آن دارد، درست شود.
رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی کل کشور با بیان اینکه دستگاه تعلیم و تربیت و حوزه، دستگاههایی هویتی هستند، ابراز کرد: حوزه علمیه و آموزش و پرورش، هر یک برجستگیهایی دارند که ضروری است این برجستگیها و تواناییهایشان با هم آمیخته شوند تا مولودی جدید ارائه شود؛ مولودی که اثر آن پرورش و هدایتی ماندگار باشد.
وی با بیان اینکه جمعیت دانشآموز کشور 13 میلیون نفر و جمعیت جوان آن 18 میلیون نفرند، بیان کرد: وظیفه آموزش و پرورش، پوشش این جمعیت است که باید در این خصوص اقداماتی انجام شود؛ شناسایی شرایط و زمان، نخستین گام این اقدامات است لذا باید ببینیم جغرافیای ذهن و فکر جوان چیست و چه میخواهد.
محمدیان، بررسی اولویتها را اقدام ضروری دیگر عنوان کرد و ابراز کرد: شاید هزاران نیاز وجود داشته باشد اما با زمان محدود نمیتوان همه را پاسخ داد لذا باید اولویتبندی کرد تا اهم و مهم، ضایع نشود.
معاون وزیر آموزش و پرورش، اقدام مهم و ضروری دیگر را اولویتبندی مخاطب و شناخت وی دانست و به برنامهریزی برای جوانان تأکید و عنوان کرد: گام آخر انجام مستمر و مداوم امور است؛ نباید رگباری عمل کنیم، بلکه مثل باران، نم نم ولی پیوسته باید حرکت کنیم.
