تحلیلی بر سیاست‌های اقتصادی کوتاه‌مدت دولت

 در بخش دیگری از این تحلیل آمده است: مهمترین مسائل کلان کشور را می‌توان در کوتاه مدت تثبیت اقتصادی (حفظ روند تورم در دامنه متضمن تک رقمی شدن و رشد اقتصادی در دامنه مثبت)، در میان مدت کاهش نوسانات رشد اقتصادی (مدیریت منابع سیکل‌های تجاری در ایران یعنی افزایش ثبات بخش مالی، حفظ ثبات بودجه‌ای و مدیریت بازار ارز و بخش مسکن ) و در بلندمدت افزایش کیفیت رشد اقتصادی (اندازه، پایداری ، اشتغال زایی ، فراگیری رشد اقتصادی و... ) در نظر گرفت.

 از سوی دیگر در شرایط کنونی اقتصاد ایران، تنها ابزارهای در اختیار دولت در کوتاه مدت ابزارهای مالی و پولی است که در صورت اطمینان از کارآیی آنها، استفاده از این ابزارها توسط دولت را باید ارج نهاد. با این حال اختلاف اصلی در میزان کارآیی این سیاست‌ها و پاسخگویی به این سؤال است که آیا ممکن است اعمال سیاست‌ها به بدترشدن اوضاع منجر شود؟ به طور دقیق تر آیا ممکن است استفاده از این ابزارها نه تنها کمکی به رشد اقتصادی در دوره مورد نظر نکند، بلکه دستاوردهای کاهش تورم را هم با چالش مواجه کند؟ بررسی های این گزارش نشان می دهد که باتوجه به ماهیت ابزارهای در نظر گرفته شده و تجربه های پیشین مرتبط با آنها (از جمله انتشار اوراق صکوک، خزانه و مشارکت و در نظر گرفتن نقش فعال برای سیستم بانکی در کوتاه مدت و اعطای تسهیلات برای اهداف خاص) موفقیت این سیاست ها در دوره زمانی تعیین شده ، مستلزم کنترل و نظارت های بسیار است. به نظر می رسد شرط لازم حفظ نرخ کاهنده تورم و به طور همزمان حفظ رشد در دامنه مثبت به وضعیت بخش مالی اقتصاد گره خورده است. هر چند که موفقیت دولت در کوتاه مدت (تثبیت اقتصادی)، میان مدت (کاهش نوسانات رشد اقتصادی) و بلندمدت (بهبود کیفیت رشد اقتصادی) مستلزم آغاز سریع اصلاحات نهادی ازجمله اصلاح نظام بانکی، اصلاح نظام مالیاتی و مدیریت منابع حاصل از نفت ، بهبود فضای کسب و کار و.... است. ضرورتا ارائه بسته های سیاستی کوتاه مدت تعارضی با انجام اصلاحات نهادی ندارد و نباید با طرح این دیدگاه که اصلاحات نهادی در میان مدت نتیجه می دهند آنها را به تعویق انداخت.

این تحلیل در پایان می افزاید: نباید مشکلات اقتصادی که ساختاری هستند و در چارچوب بهره وری و کارآیی خود را نشان می دهند، مغفول بمانند. در این راستا رویکرد بلندمدت دولت باید به سمت ارائه راهکارهایی برای تامین مالی هدفمند، شفاف ، قابل نظارت و پاسخگوی بنگاه های کوچک و متوسط باشد. به طوری که در آن راهکارهای افزایش بهره‌وری نیز دیده می شود.