گروه فعالیتهای قرآنی: حمیدرضا عباسی، قاری برتر قرآن کریم بزرگترین افتخار و رتبه خود را خادمی حضرت علیابن موسیالرضا(ع) و تلاوت در حریم رضوی میدانست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حمیدرضا عباسی، قاری بینالمللی قرآن کریم، عصر امروز دعوت حق را لبیک گفت. این قاری برجسته قرآن کریم در سال 1355 در استان زنجان در خانوادهای قرآنی متولد شد. پدر وی، حجتالاسلام بهاءالدین عباسیزنجانی که خود از قاریان و روحانیون خوشنام زنجان به شمار میرود از همان ابتدا نسبت به آموزش و تربیت قرآنی فرزندان خود اهتمام ویژهای داشت و در حقیقت مشوق اصلی و نخستین استاد قرآن فرزندان خود به شمار میرفت.
حجتالاسلام عباسیزنجانی به جهت عشق و ارادت خالصانه به امام هشتم(ع) نام هر شش فرزند خود را به نام «رضا» مزین میکند. علاقه خانواده عباسی به ساحت مقدس امام رئوف تا حدی است که در زمانی که حمیدرضا پنج سال دارد، آنها را به سوی مشهدالرضا و سکونت در این شهر میکشاند.
بر اساس این گزارش، حمیدرضا عباسی از
سال
1363 یعنی در سن هشتسالگی با همراهی و
راهنمایی والدین خود روخوانی و روانخوانی قرآن را فرا گرفت، سپس از سال 1365 با
حضور در جلسات و محافل قرآنی، تلاوت به سبک استاد عبدالباسط را آغاز کرد.
مرحوم عباسی از دوران دانشآموزی به
شرکت در مسابقات روی آورد و از سال 66 تا 75 در مقاطع مختلف شهرستانی، استانی و
کشوری موفق به کسب رتبههای نخست و دوم مسابقات قرآن دانشآموزی شد.، دعوت به مسابقات بینالمللی
ایران و تلاوت افتخاری در سال 1372 نیز از دیگر
افتخارات این قاری ممتاز در سنین نوجوانی و جوانی به شمار میرود.
این نخبه قرآنی همچنین در دوران دانشجویی نیز چندین بار حائز رتبه نخست و دوم مسابقات قرآن و عترت دانشجویی سراسر کشور شد، کسب مقام نخست مسابقات ستاد مشترک سپاه و مقام نخست مسابقات قرآن نیروهای مسلح نیز از جمله افتخارات قرآنی این قاری ممتاز است؛ وی شرکت در مسابقات سراسری را از سال 1384 با توصیه دوستانش آغاز کرد و در سال 1389 در مسابقات یزد در مجموع رقابت رشته قرائت موفق به کسب رتبه نخست شد.
مرحوم عباسی همچنین، کسب رتبه
نخست مسابقات سازمان اوقاف و امور خیریه در سطح شهرستان و استان خراسان طی چندین
دوره، رتبههای اول و سوم مسابقات اوقاف در سطح کشور، رتبه چهارم مسابقات بینالمللی
مالزی در سال 1390 و رتبه سوم مسابقات بین المللی کویت در سال 1394 را در کارنامه
قرآنی خود دارد.
وی در جریان مأموریتهای قرآنی خود،
دو سفر به عنوان قاری به حج تمتع و سفرهایی نیز به کشورهای فیلیپین، اندونزی،
مالزی، کویت، اتریش، آلمان داشته است. مرحوم عباسی همچنین در طول زندگی معنوی
خویش، توفیق قرائت و مؤذنی بارگاه ملکوتی حضرت علی بن موسی الرضا(ع) در افق ظهر
روز شنبه را نیز داشته است به گونه ای که بالاترین عنوان کسب شده در زندگی خود را
خادمی و افتخار تلاوت در حریم رضوی میداند.
این
قاری برجسته قرآن کریم همچنین در مراکز قرآنی متعدد از قبیل جامعةالمصطفی
العالمیه، مرکز عالی تربیت مدرس قرآن کریم، جامعه قاریان قرآن مشهد، دانشگاه
فردوسی و مؤسسه قرآنی فاطر نیز به امر تدریس اشتغال داشته است.
همکاری با مرکز علوم قرآنی حرم مطهر
رضوی به عنوان مشاور در امور آموزشی(تقلید صوت و لحن)، آهنگگذاری و کارشناسی
احادیث ویژه کودکان برای مهدالرضای آستان قدس رضوی، داوری مسابقات قرآنی در دورههای مختلف دانش آموزی، دانشجویی، ادارات، دانشکده علوم پزشکی مشهد، کشور، بنیاد
شهید، فرهنگیان و ... از دیگر فعالیتهای قرآنی این
استاد قرآنی به شمار میرود.
حمیدرضا عباسی، فارغالتحصیل فقه و
مبانی حقوق در مقطع کارشناسی، متأهل و دارای دو فرزند به نامهای «مهدی» و
«محمدهادی» بود که در طول زندگی خود همواره بر انس با کلام وحی و داشتن زندگی
قرآنی تأکید میکرد و همچون پدر بزرگوارش بر تربیت قرآنی فرزندان خود اهتمام
فراوانی داشت. وی معتقد بود زمانی میتوان بهترین نتیجه را از عمر و نعمت حیات
گرفت که بتوان فرزندان خود را با قرآن مأنوس کرد.
این چهره برتر قرآنی در برخی از جلسات و نشستهای دوستانهای که با خانوادهها داشت عنوان میکرد: «اگر به دنبال بیمه کردن فرزندان خود هستید، آنها را بیمه قرآنی کنید چرا که در این صورت هیچکدام از فتنههای آخرالزمان تأثیری بر فرزند شما نمیگذارد، بلکه آنان دیگران را هم به راه راست هدایت میکنند، خداوند در قرآن میفرماید: من بین تو و کسانی که به قرآن ایمان ندارند، حجاب پوشنده قرار میدهم و اینها نشانههایی است که خانوادههاباید فرزندان خود را به سمت قرآن هدایت کنند و از حلاوت آن بهره ببرند، اگر بخواهیم در روز قیامت سربلند باشیم بهتر است دست به دامان قرآن و «اهلبیت(ع)» شویم».
مرحوم
عباسی، علاوه بر حضور پرتلألؤ در عرصه قرآنی در عرصههای هنری همچون شعر، خوشنویسی،
طراحی و گرافیک نیز درخشش کمنظیری داشت و در حوزه مکارم اخلاقی نیز یک نمونه و
اسوه به تمام معنا به شمار میرفت به گونه ای که اساتید، دوستان و اطرافیان وی
همواره بر خوش خلقی، ادب، تواضع و شوخطبعی وی صحه گذارده و بارها اخلاق قرآنی و
سلامت نفس وی را ستودهاند
و معتقد هستند که مرحوم عباسی، نه
تنها کلام وحی را با صوت خوش تلاوت بلکه رفتار میکرد و آیات قرآن در زندگی این
شخصیت قرآنی ظهور و بروز عینی داشت.