محمد عباسی، قاری پیشکسوت کشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی درخصوص ارزیابی وضعیت قرآنی سال 94 اظهار کرد: در نگاهی کلی میتوان این بحث را به دوبخش تقسیم کرد؛ مانند سکهای که دو رو دارد، یک طرف وظیفه مسئولین و نهادهای قرآنی و سازمانهای اجرایی قرآنی است که اغلب این سازمانها دراکثر مواقع با کمبود بودجه مواجه هستند.
مسئولان دلسوزانه و متعهدانه پیگیر امور قرآنی باشند
وی ادامه داد: البته نباید کمبود بودجه تبدیل به بهانهای برای فعالیت مطلوب نداشتن باشد؛ بحث پیگیری خیلی مهم است، یعنی اینکه بنده مسئول دلسوزی باشم و بدانم در سال 94 به این مقدار بودجه نیاز دارم و میتوانم این بودجه را از کجا تأمین کرده و درکجا هزینه کنم. که تمام این موارد نقشه راه میخواهد و اگر نقشه راه نداشته باشیم اصلا نه دنبال تأمین آن بودجه میرویم و اگر هم رفتیم و ازهرجایی تأمین مالی صورت گرفت، در مواضعی هزینه میکنیم که اصلاً ضرورتی ندارد. بنابراین در قسمتی که مربوط به وظیفه نهادهای قرآنی میشود باید دلسوزانه دنبال کار را بگیرند و متعهد باشند و وقتی که بودجهای را جذب کردند در جای مطلوب آن هزینه کنند.
عباسی گفت: برای مثال در سال 94 بخشنامهای مصوب شد که قاریان و حافظان بینالمللی اگر قصد ادامه تحصیل در دانشگاه در هر مقطع تحصیلی داشته باشند، رایگان بوده و نیازی به پرداخت شهریه نیست؛ این تصمیم بسیار نیکوست اما به نظر من روش انجام اینکار بسیار تحقیرکننده است. چراکه به دلیل نسپردن کار به افراد متخصص و کاردان، به هنگام مراجعه قاری یا حافظ قرآن به دانشگاه جهت ثبتنام، پرداخت شهریه همانند دیگر دانشجویان مطالبه میشود و درصورت اعلام بخشنامه به مسئولان دانشگاه، پاسخ میدهند که شما باید اول شهریه را واریز کنید و بعدا ما مکاتبهای با سازمان مربوطه خواهیم داشت تا هزینه شما مسترد شود که این امر پروسهای به طول 6، 7 ماه و حتی یک سال را خواهد داشت.
با تربیت قرآنی نفسمان به برخی خصائل نکوهیده غلبه کنیم
این قاری پیشکسوت کشورمان خاطرنشان کرد: آن روی سکه نیز که مربوط به جامعه قرآنی میشود دارای نقاط ضعف و قوتی است؛ بهگونهای که برخی از اساتید قرآن در جای جای کشورمان به محض اینکه دربین مردم مشهور و مطرح میشوند، گرفتار نوعی غرور کاذب و احساس بینیازی به بهرهگیری از جلسات آموزشی دیگر اساتید پیشکسوت میگردند که این امر موجب غفلت آنان از علوم روز خواهد شد.
وی با تأکید براینکه میتوانیم با تربیت قرآنی نفسمان به برخی خصائل نکوهیده غلبه کنیم، افزود: انسان تا لحظه مرگ نیازمند تذکر است و نیاز به آموختن دارد و هیچکسی نمیتواند ادعا کند که از تذکرات اخلاقی و معنوی و علمی بینیاز است و هرکسی این اعتقاد را داشته باشد مشمول این آیه خداوند خواهد شد که میفرماید: «إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغی، أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى؛ قطعا انسان طغیان میکند، اگر خود را بینیاز ببیند. آیات 6 و 7 سوره مبارکه علق».
عباسی تأکید کرد: باید خدا را شاکر باشیم که به برکت وجود رهبر کبیر انقلاب اسلامی از صفر شروع کردیم و با رهنمودها و تشویقهای مقام معظم رهبری و ثمره خون هزاران شهید این مرز بوم به اینجا رسیدیم؛ لذا قرار نیست بخاطر غرور کاذب و لقبهای دنیوی درجا زنیم و مانند آب درون چاله یکجا بمانیم که بوی بدی هم استشمام شود. آدمی باید مانند آب دریا بجوشد و جریان داشته باشد و ساری شود و علم قرآنی را به همراه آموختن، هرلحظه از محضر دیگر اساتید کسب کند.
مسئول امور قرآنی باید اهل قرآن باشد
وی درخصوص پیشبینی سال 95 نیز گفت: برای پیشرفت و بهروزی در هر زمینهای باید همتها والا شود، اهداف و راهکارهای رسیدن به آن اهداف تعیین گردد و انسانهایی با روح متعالی و متخصص سرکار باشند؛ چراکه اگر مسئولان دلسوز و متعهد وارد میدان نشوند، کسانی برسرکار میآیند که نااهل بوده و تمام طرحها محکوم به شکست میشود.
این استاد قرآن یادآور شد: امیرمؤمنان حضرت علی(ع) فرمودهاند: «زمانی میرسد که آدمهای خوب کنار گذاشته میشود و آدمهای بد در جای آنها گذاشته میشوند»؛ ممکن است در عصری این اتفاق بیافتد و امام که ولی خدا است پیشبینی کردهاند. همانطور که در عصر خودشان همین اتفاق افتاد؛ اگر خطبه 32 نهجالبلاغه را بخوانیم به این نکات میرسیم که امام چه دردری میکشید زمانی که باید روی کار بود امام را کنار گذاشته بودند و افراد نااهل را به جایش گذاشته بودند.
وی ادامه داد: در کارهای فرهنگی و اعتقادی نیز مهمترین امر همین قرآندانی و قرآنفهمی است که زیاد توجه نمیشود؛ آن کسی که مسئول امور قرآنی میشود باید اهل قرآن باشد، اگر اهل قرآن نباشد خیلی از زوایای کار قرآنی را متوجه نمیشود و درک نمیکند و سطحی میگذارد و این مشکل را همیشه با خودش ادامه میدهد و چه بسا موارد مربوطه دیگری را نیز نابسامان میکند.
حلقههای مفقودهای که در امور فرهنگی و قرآنی کشور جا افتاده است
عباسی اظهار کرد: امیدوارم درسال جدید به یک وحدت رویه و ثبات عمل دست یابیم و با این اتحاد خانوادههای ایرانی و فرزندان مسلمان ایرانی را از دام شیاطین رهایی بخشیم؛ امام علی(ع) میفرمایند: «تعجب میکنم ازاینکه مسلمانان در عین حال که حق هستند و مکتبشان حق است متحد نیستند اما دشمنان درعین کفر و ناحقی، بسیار خوب با یکدیگر متحد هستند» و این باید درسی باشد برای ما که خودمان را به سعادت برسانیم. مسلمانان منابع عظیم انسانسازی مانند قرآن، نهجالبلاغه، صحیفه سجادیه و هزاران کتب ارزشمند دیگر را دارند ولی متاسفانه به این علوم بها داده نمیشود و این مباحث خیلی کمرنگ در دانشگاهها و مدارس تدریس میشود.
این قاری برجسته کشورمان تصریح کرد: باید در مراکز علمی و حوزوی مسائل اخلاقی
و تربیتی قرآن تعلیم داده شود، نه مسائلی که کودک یا نوجوان و حتی جوان متوجه آنها
نمیشود و به زور گرفتن نمره گوش میدهد؛ اینها باعث دلزدگی از مباحث دینی از سنین
خردسالی میگردد و نتیجه همانی است که متأسفانه میبینیم پدر و مادر مذهبی و اهل
نماز و تهجد هستند ولی فرزندشان تربیت دیگری یافته است؛ چراکه دریک برههها و
شرایطی باید نیازهای دینی کودکمان را از طریق زبان خودش و در کلاسهای قرآنی پاسخ
میگفتیم که ازاین امر غفلت کردهایم. این مسائل حلقههای مفقودی است که در امور
فرهنگی و قرآنی کشور ما جا افتاده و امید میرود هم مسئولان، هم جامعه قرآنی و هم
خود مردم نسبت به این مسائل تأمل بیشتری داشته باشند.
مصاحبه از سمیرا عباسی