مصطفی آذرخشی عنوان کرد:
نقش افکارسنجی در ارتقای پژوهشهای قرآنی دانشگاهها
گروه دانشگاه: عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در گروه معارف اسلامی یکی از رسالتهای دانشگاه را این دانست که به موضوع افکارسنجی توجه داشته باشند و گفت: هدف آن باشد که گستره بزرگتری از مردم از پژوهشهای قرآنی و حدیثی استفاده کنند.
مصطفی آذرخشی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در گروه معارف اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) با اشاره به چگونگی کاربردی کردن پژوهشهای قرآنی اظهار کرد: یک مدرس دانشگاه ابزار انتقال مفاهیم خود یا به تعبیر دیگر رسانهای که در اختیار دارد کرسی استادیاش است؛ از این طریق میتواند مطالبی که مد نظر دارد را به گوش مستمعان خود برساند، وقتی یک مجموعه کلانتر و بزرگتری مانند جامعه و مردم را در نظر بگیریم باید به سراغ رسانههای عمومی برویم یعنی نتایج پژوهشها را باید از طریق رسانههای عمومی به گوش مردم برسانیم.
وی افزود: مواردی که برای شناخت قرآن و شناخت شخصیت پیغمبر(ص) مهم است باید از طریق رسانههای عمومی مانند روزنامهها، مجلات، خصوصاً مجلاتی که بین افرادی که در علوم انسانی یا رشتههای دیگر کار میکنند از مقبولیت بیشتری برخوردار هستند، اشاعه داده شود. در این نشریهها و جراید باید این مسائل مطرح شود.
این استاد دانشگاه بیان کرد: صدا و سیما در این زمینه تکلیف مشخصی دارد و باید بهگونهای برنامههایی که میتوانند تأثیرگذار باشد از آن حالت کلیشهای خارج شوند، از اینکه فقط در یک شبکه خاص مطرح شوند خارج شوند، شاید بسیاری از افراد شبکه قرآن را نگاه نکنند، ما باید برای کسانی که در سطح کشور هستند و برای دنبال کردن برنامه خاصی به سراغ تلویزیون میروند طرح و برنامه داشته باشیم.
آذرخشی در این رابطه که دانشگاه چطور میتواند برای جامعه تولید محتوا کند؟ اظهار کرد: فکر میکنم یکی از رسالتهای دانشگاه آن است که به موضوع افکارسنجی توجه داشته باشد.
وی ادامه داد: دانشگاهها افکارسنجی کنند و نشان دهند که مردم از چه طریق خوراک فکری خود را تأمین میکنند، بعد از تعیین این موضوع در آن مسیر برنامهریزی کند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی بیان کرد: فکر میکنم در هر دانشکده الهیاتی که دغدغه کار قرآنی دارد و در هر دانشکدهای که نگران کار قرآنی هستند به نظرم این جزء بایستههاست که گروه مهارتهای تبلیغی و به تعبیر صحیحتر کارگروه مهارتهای تبلیغی داشته باشند. یکی از اهداف و رسالتهای این کارگروه آن است که مشخص کنند که مردم از چه طریق اطلاعات خود را بهدست میآورند، به چه حرفهایی گوش میدهند؟ چه برنامههای برای آنها جذاب است؟، اگر برنامهای برای مردم جذابیت دارد علت و سبب این جذابیت چه چیزی است؟ و اگر بخواهیم تأثیر معنوی در افراد بگذاریم، تأثیر اخلاقی که مد نظر قرآن کریم و پیغمبر اکرم(ص) است را در افراد بگذاریم باید چه کار کنیم؟ پس وجود یک کارگروه تبلیغی که در آن راجع به مهارتهای تبلیغی آن هم با تسلط به جدیدترین رسانهها صحبت شود به نظرم جزء بایستههای هر دانشگاهی است.
به ندرت به استفاده عموم مردم از پایاننامهها توجه میشود
وی در پاسخ به این سؤال که موضوعات مقالات و پایاننامههایی که در حال حاضر تألیف میشوند را چگونه میبینید؟ آیا موضوعات کاربردی هستند و یا علیرغم تعیین موضوعات کاربردی، اما کاربردی نمیشوند؟ گفت: اگر مقصودتان استفاده عموم مردم از پایاننامههاست فکر میکنم به ندرت در تألیف مقالات به چنین چیزی توجه میشود. مقالات و پایاننامهها در حال حاضر بهصورت استفاده خود افرادی که در این جزیره دانشگاه که دور افتاده از جامعه است، مشغول زندگی هستند مطرح است و کاربرد دارد، یعنی دانشجویی پایاننامهای در دانشکده الهیات مینویسد و فقط برای استفاده دانشجوهای دیگر مفید است، دانشجویان دیگری که در دانشکده الهیات مشغول تحصیل هستند. مقالهای مینویسند که مقاله فقط برای خودشان کارایی دارد.
آذرخشی اظهار کرد: در آن کارگروه تبلیغی که ذکر شد و گفتیم راجع به مهارتهای تبلیغی پژوهش کند، در حقیقت باید این موضوع مورد مذاکره قرار بگیرد که اگر ما بخواهیم به پایاننامهها و مقالات جهتدهی کنیم باید از کجا شروع کنیم؟ و هدفمان آن باشد که گستره بزرگتری از مردم از پژوهشهای قرآنی و حدیثی ما استفاده کنند.
وی افزود: مواردی که برای شناخت قرآن و شناخت شخصیت پیغمبر(ص) مهم است باید از طریق رسانههای عمومی مانند روزنامهها، مجلات، خصوصاً مجلاتی که بین افرادی که در علوم انسانی یا رشتههای دیگر کار میکنند از مقبولیت بیشتری برخوردار هستند، اشاعه داده شود. در این نشریهها و جراید باید این مسائل مطرح شود.
این استاد دانشگاه بیان کرد: صدا و سیما در این زمینه تکلیف مشخصی دارد و باید بهگونهای برنامههایی که میتوانند تأثیرگذار باشد از آن حالت کلیشهای خارج شوند، از اینکه فقط در یک شبکه خاص مطرح شوند خارج شوند، شاید بسیاری از افراد شبکه قرآن را نگاه نکنند، ما باید برای کسانی که در سطح کشور هستند و برای دنبال کردن برنامه خاصی به سراغ تلویزیون میروند طرح و برنامه داشته باشیم.
آذرخشی در این رابطه که دانشگاه چطور میتواند برای جامعه تولید محتوا کند؟ اظهار کرد: فکر میکنم یکی از رسالتهای دانشگاه آن است که به موضوع افکارسنجی توجه داشته باشد.
وی ادامه داد: دانشگاهها افکارسنجی کنند و نشان دهند که مردم از چه طریق خوراک فکری خود را تأمین میکنند، بعد از تعیین این موضوع در آن مسیر برنامهریزی کند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی بیان کرد: فکر میکنم در هر دانشکده الهیاتی که دغدغه کار قرآنی دارد و در هر دانشکدهای که نگران کار قرآنی هستند به نظرم این جزء بایستههاست که گروه مهارتهای تبلیغی و به تعبیر صحیحتر کارگروه مهارتهای تبلیغی داشته باشند. یکی از اهداف و رسالتهای این کارگروه آن است که مشخص کنند که مردم از چه طریق اطلاعات خود را بهدست میآورند، به چه حرفهایی گوش میدهند؟ چه برنامههای برای آنها جذاب است؟، اگر برنامهای برای مردم جذابیت دارد علت و سبب این جذابیت چه چیزی است؟ و اگر بخواهیم تأثیر معنوی در افراد بگذاریم، تأثیر اخلاقی که مد نظر قرآن کریم و پیغمبر اکرم(ص) است را در افراد بگذاریم باید چه کار کنیم؟ پس وجود یک کارگروه تبلیغی که در آن راجع به مهارتهای تبلیغی آن هم با تسلط به جدیدترین رسانهها صحبت شود به نظرم جزء بایستههای هر دانشگاهی است.
به ندرت به استفاده عموم مردم از پایاننامهها توجه میشود
وی در پاسخ به این سؤال که موضوعات مقالات و پایاننامههایی که در حال حاضر تألیف میشوند را چگونه میبینید؟ آیا موضوعات کاربردی هستند و یا علیرغم تعیین موضوعات کاربردی، اما کاربردی نمیشوند؟ گفت: اگر مقصودتان استفاده عموم مردم از پایاننامههاست فکر میکنم به ندرت در تألیف مقالات به چنین چیزی توجه میشود. مقالات و پایاننامهها در حال حاضر بهصورت استفاده خود افرادی که در این جزیره دانشگاه که دور افتاده از جامعه است، مشغول زندگی هستند مطرح است و کاربرد دارد، یعنی دانشجویی پایاننامهای در دانشکده الهیات مینویسد و فقط برای استفاده دانشجوهای دیگر مفید است، دانشجویان دیگری که در دانشکده الهیات مشغول تحصیل هستند. مقالهای مینویسند که مقاله فقط برای خودشان کارایی دارد.
آذرخشی اظهار کرد: در آن کارگروه تبلیغی که ذکر شد و گفتیم راجع به مهارتهای تبلیغی پژوهش کند، در حقیقت باید این موضوع مورد مذاکره قرار بگیرد که اگر ما بخواهیم به پایاننامهها و مقالات جهتدهی کنیم باید از کجا شروع کنیم؟ و هدفمان آن باشد که گستره بزرگتری از مردم از پژوهشهای قرآنی و حدیثی ما استفاده کنند.
ناشناس
| 
۱۹:۰۹ - ۱۳۹۵/۰۲/۱۸
پاسخ
مطلب مفیدی بود. تشکر 
