شعبان؛ ماه رسولالله
گروه اندیشه: ماه شعبان از بزرگترین و با فضیلتترین ماههای سال است و آن را ماه رسول الله میدانند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، ماه شعبان را ماه پیامبر اکرم(ص) میدانند. این ماه از با فضیلتترین ماههای سال است که در روایات به اهیمت و فضیلت آن تاکید زیادی شده است.
حضرت محمد(ص) در خصوص ماه شعبان فرمودهاند «شعبان ماه شریفی است و آن ماه من است، حاملان عرش آن را بزرگ میشمارند و حقّ آن را میشناسند، آن ماهی است که در آن همچون ماه رمضان، روزی بندگان زیاد میگردد و در آن بهشت آذین بسته می شود و این ماه را شعبان نامیدهاند، زیرا در آن ارزاق مؤمنان تقسیم میشود و آن ماهی است که عمل در آن چند برابر میشود و کار نیکو هفتاد برابر ثمره میدهد».
ولادت امام حسین(ع)، ابوالفضل(ع) و امام زمان(عج) در ماه شعبان است و همین نشان بر اهمیت و فضیلت این ماه بزرگ افزوده است.
در روایات ائمه (ع) برای این ماه، اعمال مختلفی ذکر شده است که یکی از مهمترین آنها گرفتن روزه میباشد. حضرت محمد (ص) فرمودهاند«شعبان، ماه من است، هر كه یك روز از ماه مرا روزه بگیرد بهشت برای او واجب میشود». روزه ماه شعبان به خصوص در پنجشنبه ماه ثوابی بسیار دارد، روایت شده که در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمانها را زینت می کنند.
امام صادق (ع) از امیرالمؤمنین (ع)نقل کردهاند «از زمانى كه شنیدم منادى رسول خدا صلى الله علیه و آله ندا كرد در ماه شعبان، ترک نشد از من روزه شعبان و ترک نخواهد شد از من تا مدتى كه حیات دارم ان شاء الله تعالى».علاوه بر گرفتن روزه در ماه شعبان، به قرائت قرآن، خواندن دعا، مناجات و صلوات برمحمد وآل محمد(ص) تاکید زیادی شده است.
فرازهایی از مناجات شعبانیه
خدایا بشنو دعایم را هرگاه دعا کنم و صدای ناله ام را بشنو هنگامی که صدایت کنم. و به من رو کن هنگامی که تو را مناجات کنم. خدا یا اگر مرا محروم کنی چه کسی به من روزی دهد و اگر تو مرا خوار کنی چه کسی مرا یاری کند. خدایا از خشم و غضبت به تو پناه می برم. خدایا اگر من شایسته رحمت تو نیستم پس تو بر اینکه بر من به فضل وسیعت جود کنی شایستهای.
خدایا گناهان من را در دنیا می پوشانی ولی من به پوشاندن خطاها در آخرت نیازمندترم. زیرا در قیامت باید در حضور پیامبران، صلحا و شهدا پاسخ گوی اعمال خود باشم. چون در این دنیا همه مردم مثل خودم خطا کارند ولی در قیامت شرمندگی در حضور پیامبران و امامان معصوم را چگونه چاره جویی کنم؟
خدایا اگر مرا به جرمم مؤاخذه کنی تو را به عفوت مؤاخذه میکنم. و اگر مرا به گناهم بازخواست کنی تو را به مغفرتت بازخواست میکنم. و اگر مرا داخل جهنّم کنی به اهل جهنّم اعلام میکنم که من خدا را دوست داشتم.
خدایا عمری را در غفلت و بی خبری و فراموشی گذراندم و جوانی ام را در حال مستی و دوری از تو به پیری رساندم. خدایا غرور به کرمت مرا بیدار نکرد.
خدایا مرا از آنانی قرار ده که وقتی او را خواندی، پاسخت را داد. خدایا مرا از کسانی قرار ده که همواره به یاد تو هستند و پیمان تو را نمی شکنند. همواره شکرگزار تو هستند.
خدایا مرا به نور عزّت فروزندهات پیوند ده تا تو را بهتر بشناسم و از غیر تو جدا شوم.
حضرت محمد(ص) در خصوص ماه شعبان فرمودهاند «شعبان ماه شریفی است و آن ماه من است، حاملان عرش آن را بزرگ میشمارند و حقّ آن را میشناسند، آن ماهی است که در آن همچون ماه رمضان، روزی بندگان زیاد میگردد و در آن بهشت آذین بسته می شود و این ماه را شعبان نامیدهاند، زیرا در آن ارزاق مؤمنان تقسیم میشود و آن ماهی است که عمل در آن چند برابر میشود و کار نیکو هفتاد برابر ثمره میدهد».
ولادت امام حسین(ع)، ابوالفضل(ع) و امام زمان(عج) در ماه شعبان است و همین نشان بر اهمیت و فضیلت این ماه بزرگ افزوده است.
در روایات ائمه (ع) برای این ماه، اعمال مختلفی ذکر شده است که یکی از مهمترین آنها گرفتن روزه میباشد. حضرت محمد (ص) فرمودهاند«شعبان، ماه من است، هر كه یك روز از ماه مرا روزه بگیرد بهشت برای او واجب میشود». روزه ماه شعبان به خصوص در پنجشنبه ماه ثوابی بسیار دارد، روایت شده که در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمانها را زینت می کنند.
امام صادق (ع) از امیرالمؤمنین (ع)نقل کردهاند «از زمانى كه شنیدم منادى رسول خدا صلى الله علیه و آله ندا كرد در ماه شعبان، ترک نشد از من روزه شعبان و ترک نخواهد شد از من تا مدتى كه حیات دارم ان شاء الله تعالى».علاوه بر گرفتن روزه در ماه شعبان، به قرائت قرآن، خواندن دعا، مناجات و صلوات برمحمد وآل محمد(ص) تاکید زیادی شده است.
فرازهایی از مناجات شعبانیه
خدایا بشنو دعایم را هرگاه دعا کنم و صدای ناله ام را بشنو هنگامی که صدایت کنم. و به من رو کن هنگامی که تو را مناجات کنم. خدا یا اگر مرا محروم کنی چه کسی به من روزی دهد و اگر تو مرا خوار کنی چه کسی مرا یاری کند. خدایا از خشم و غضبت به تو پناه می برم. خدایا اگر من شایسته رحمت تو نیستم پس تو بر اینکه بر من به فضل وسیعت جود کنی شایستهای.
خدایا گناهان من را در دنیا می پوشانی ولی من به پوشاندن خطاها در آخرت نیازمندترم. زیرا در قیامت باید در حضور پیامبران، صلحا و شهدا پاسخ گوی اعمال خود باشم. چون در این دنیا همه مردم مثل خودم خطا کارند ولی در قیامت شرمندگی در حضور پیامبران و امامان معصوم را چگونه چاره جویی کنم؟
خدایا اگر مرا به جرمم مؤاخذه کنی تو را به عفوت مؤاخذه میکنم. و اگر مرا به گناهم بازخواست کنی تو را به مغفرتت بازخواست میکنم. و اگر مرا داخل جهنّم کنی به اهل جهنّم اعلام میکنم که من خدا را دوست داشتم.
خدایا عمری را در غفلت و بی خبری و فراموشی گذراندم و جوانی ام را در حال مستی و دوری از تو به پیری رساندم. خدایا غرور به کرمت مرا بیدار نکرد.
خدایا مرا از آنانی قرار ده که وقتی او را خواندی، پاسخت را داد. خدایا مرا از کسانی قرار ده که همواره به یاد تو هستند و پیمان تو را نمی شکنند. همواره شکرگزار تو هستند.
خدایا مرا به نور عزّت فروزندهات پیوند ده تا تو را بهتر بشناسم و از غیر تو جدا شوم.
