به گزارش
خبرگزاري بينالمللي قرآن(ايكنا) از فارس، خدا را شاکریم که در نظام مقدس جمهوری اسلامی آزادی به معنای واقعی آن پیاده شد و جامعهای که در سایه طاغوت و در خفقان دهشتناکی همه از هم در هراس بودند را به تمام معنی به سمت دموکراسی رهنمون ساخت. به جز محدودی روزنامه و نشریه که تمام خط کاری را از مبادی مشخص میگرفتند و کسی را یارای نقد و بررسی و اطلاعرسانی از موضوعات روز نبود، طریقه اطلاعرسانی دیگری وجود نداشت.
انقلاب اسلامی بر پایه مردمسالاری سطح آگاهی و بصیرت را آنقدر بالا برد که امروزه بعضیها حتی وقیحانه از صدر تا ذیل نظام را زیر سئوال میبرند و حتی وقتی بناست با آنها برخورد شود با اسامی (م.ه) یا (د.ب) یاد میشود. چرا شاکر این همه رأفت اسلامی و آزادی نیستیم. البته بسیارند مردان و زنان با غیرت که در عرصه رسانه شجاعانه و عاشقانه قلم میزنند، عکس میگیرند، گزارش تهیه میکنند.
هزاران طراح و ویراستار و نقدنویس درکارند تا هر روز اخبار و اطلاعات در نهایت سلامت به سمع و نظر مردم برسد. با کمترین امکانات و یا در بعضی مواقع با بدترین برخوردها میسازند و عاشقانه با مخارج شخصی شغل شریف خبرنگاری را پاس میدارند. تحقیر میشوند چون فلان آقا یا خانم مصاحبه نمیکند و یا فلان آقا به تلافی خبر قبلی خبرنگاران را راه نمیدهد.
نوعی کشمکش که برای خبرنگاران عادت شده اما نه به نرخ طاغوت که از پا درآیند و آنچه را دیگران بخواهند بر قلمشان جاری سازند بلكه شجاعانه و با بصیرت مثالزدنی در هیئتهای تحریریه که گاهی از یک نفر یا دو نفر تجاوز نمیکنند کار چندین نفر را انجام میدهند و تیتر میزنند و حتی در توزیع و در شبکههای اجتماعی و خلاصه با چنگ و دندان خبر سالم و مستند را به مردم میرسانند و چه بسیار خبرنگارانی که همه در انقلاب و دوران جنگ تحمیلی با افتخار در خطوط مقدم مثل شهید رهبر حاضر میشدند و جانانه به شهادت میرسیدند.
اما این سئوال باقی است که آیا با اتمام جنگ کار تمام شد؟ آیا دیگر نیازی به تلاش در عرصه خبررسانی و اطلاعرسانی تمام شد؟ بسیار پاسخ آن روشن است؛ نگاهی به کارنامه اصحاب رسانه و قلم پس از دفاع مقدس نشان میدهد که این فعالیت چند برابر شده و شاید تعداد مصدومین و مجروحین و شهدای خبرنگار از بوسنی گرفته تا عراق و سوریه و افغانستان و غیره بیشتر از جنگ باشد.
اینها سربازان واقعی جنگ نرمند. سردبیران و مقالهنویسان و گزارشگران و عکاسان خبری و هزاران زن و مرد باغیرتی که در جریان اطلاعرسانی به چشم نمیآیند، از رانندگان با غیرتی که تلاش میکنند خبرنگار را به سرعت به محل خبر رسانده تا شبکه توزیع و پیکهایی که در سرما و گرما میکوشند همه با هم یکدل و یک هدف هم قسم شدهاند که میرزا بنویس این دستگاه و آن نهاد نباشند. امینی غیر قابل نفوذ که بدون چشمداشت به پول و هدیه و وعده وعید در راستای بالا بردن فرهنگ عمومی و اجتماعی همچون سربازی فداکار تا آخرین نفس از پای نایستند.
مجتبی مينايیفرد