به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایكنا) از فارس، همزمان با فرا رسیدن گرامیداشت یادروز مولانا جلالالدین محمد بلخی معروف به مولوی، مراسم بزرگداشتی بدین مناسبت و گرامیداشت یادروز حافظ با عنوان «روضه خلدبرین» شب گذشته، 8 مهرماه در جوار آرامگاه خواجه راز در شیراز برگزار شد.
در این مراسم كه با حضور اقشار مختلف مردم از اقصی نقاط كشور و همچنین هنرمندان و اندیشوران عرصه فرهنگ و ادب پارسی برگزار شد، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری كشور و همچنین استاندار فارس سخنرانی كردند و در ادامه علیرضا قربانی به اجرای برنامه موسیقی پرداخت.
امسال بهدلیل قرار داشتن 20 مهرماه در ایام محرم، برنامه یادروز حافظ قبل از فرا رسیدن این ایام برگزار شد و امروز، 9 مهرماه نیز بازدید از آرامگاه حافظ برای عموم مردم رایگان است.
بهزاد مریدی، مدیركل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و دبیر این همایش در مراسم مذكور، حافظ را یک شاعر صورتگر و مولانا را صورت شکن دانست و گفت: اگر چه حافظ در غزل تصنیف دارد و ردیف نوازی چیره دست است اما مولانا بداهه نوازی شور انگیز است .
وی افزود: باز اگرچه این دو شاعر در سخندانی و همزبانی با هم متفاوت هستند اما هر دو همدل هستند و آنچه همنشینی حافظ و مولانا در شب نشینی ما جلوه میدهد همگونی، همسویی و همدلی آنان به عنوان 2 شاعر برجسته تاریخ شعر و ادب فارسی از بلخ تا شیراز است.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد فارس با اشاره به حرکت جهان در مسیر سنت به مدرنیته، نیاز جامعه امروز را از هر زمانی بیشتر به عشق و عرفان حافظ و مولانا دانست.
وی با اشاره به اینکه شوریدگی حافظ و مولانا حاصل یافتن نظمی پنهان در بی نظمی جهان بوده است، بیان کرد: نظمی که همچون ذات هستی پیونددهنده انسانهاست و تفاوتها را کمرنگ و اختلافات را بیاهمیت میسازد.
مریدی با یادآوری اینکه جهان ما در عصر جهانی شدن، کوچکتر میشود، گفت: شرق و غرب جهان در رسانه همگرا شدند از اینرو بیش از گذشته به این باور نیازمندیم که نظم جان مایه انسانهاست و تفاوتها و اختلافها برای جامعه مخرب است.
مدیرکل ارشاد فارس با بیان اینکه اینکه زبان حافظ و مولانا زبان حقیقت جوست، افزود: مولانا و حافظ پیچیدهترین مسائل فلسفی را با استعاره بازگو میکنند.
وی اظهار كرد: اندیشه این دو شاعر نامدار، به ژرفای هستی است و هر 2 نگاهی هستی شناختی به بشر دارند و به تنوع در عین وحدت تأکید دارند.
مریدی گفت: این 2 شاعر بلند آوازه، جهان کنونی ما به مدارا در فهم کثرت در عین وحدت نیازمند است، جهانی که به واسطه رسانه های فراگیر هر روز کوچکتر شده و مواجه انسان ها از هر زبان و قوم بیشتر میشود.