به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، آرامگاه تخت فولاد در قرن چهارم هجری در خیابان مصلای اصفهان ساخنه شده است که پس از قبرستان وادی السلام در نجف اشرف، شریفترین و شکوهمندترین مزار جهان تشیع به شمار میآید.
سرزمین مقدسی که در قرون متمادی آرامگاه تعداد بیشماری از عالمان و صالحان ، حکیمان و عارفان ، هنرمندان و شاعران و مومنین است که به اعتبار شهر اصفهان میافزاید. تخت فولاد گنجینهای کهن از سبکهای گوناکون هنر است که ضرورت پاسداری و معرفی آن بر کسی پوشیده نیست .
محمد حسین ریاحی، استاد و پژوهشگر تاریخ معتقد است : تخت فولاد جزء قبرستانهای فوقالعاده قدیمی و باستانی است و اگر بخواهیم قدمت آن را بر اساس مزار اولین اشخاص مدفون در آن همچون جناب یوشع که یکی از انبیاء بنی اسرائیل است، تخمین بزنیم، قدمتش به بیش از ۲۰۰۰ و چند صد سال قبل برمیگردد.
وی افزود: مسجد لسانالارض و بعضی از روایات نیز نشان از قدمت تخت فولاد دارند. همچنین آثار به دست آمده از مسجد دیلمی حکایت از این دارد که تخت فولاد در سدههای ۴ و ۵ هجری قمری وجود داشته است.
ریاحی در رابطه با وجه تسمیه این قبرستان گفت: عدهای معتقدند شاهزادهای دیلمی به نام فولاد دیلمی این فضا را ایجاد کرده و بنابراین قبرستان به نام او نامگذاری شده است. همچنین این قبرستان به نام بابا رکنالدین نیز نامیده شده که یکی از شخصیتهای بزرگ و اندیشمند اصفهان بوده است.
در دوره صفوی تکیههای زیادی همچون تکیه میرفندرسکی، خاتونآبادی و حسین خوانساری در این قبرستان ساخته شد که علما، فقها و عرفای نامداری مانند فاضل اصفهانی ملقب به فاضل هندی، آقا حسین خوانساری و پسرش کمالالدین که همه از نوابغ و اندیشمندان بزرگ زمان خود بودند، در آنها مدفون هستند.
مساحت این قبرستان در حدود ۷۵ هکتار است.