اسراف در اموال عمومی و بیت‌المال؛ زیان‌بارترین اقسام اسراف

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، اسراف یک بیماری و انحراف اجتماعی است که سبب هلاکت و محرومیت می‎شود.مهمترین اثر اسراف بر هم زدن تعادل صحیح زندگی و اقتصاد جامعه است از سویی دیگر هم‌چنان که اسراف از نظر شرعی حرام و ممنوع است، صرفه‌جویی، امری واجب و لازم است از این‌رو مؤمنان باید به این دستور الهی عمل کنند.
از زیان‌بارترین اقسام اسراف، اسراف در اموال عمومی و بیت‌المال است.حساسیت و اهمیت این موضوع به‌حدی است که امام علی(ع)به کارگزاران حکومت اسلامی خود دستور می‎دهد تا قلم‌های خود را ریز سر کنند و سطرها را نزدیک به هم بنویسند و هیچ چیز زیادی ننویسند تا اسراف در اموال عمومی صورت نگیرد.
از جمله عواملی که باعث اسراف می‎شود می‌توان از ضعف ایمان نام برد شخصی که دچار اسراف می‎شود، بی‌تردید ایمان در قلب او قوت نگرفته است، باور ندارد که اسراف موجب هلاکت و از بین برنده، برکت است کمااینکه خدای متعال شخص اسراف‌کار را دشمن می‎دارد و جای او در جهنم است.از دیگر مواردی که موجب اسراف می‎شود کوته‌نظری و کوته‌فکری است شخص اسراف‌کننده، گمان می‎کند که هر چه پوشاک، خوراک و وسایل زندگیش در حد عالی باشد، از ارزش و مقام بهتری در اجتماع در برابر سایرین برخوردار است.
نبی مکرم اسلام در این رابطه فرموده است: «علامت مسرف آن است که به کارهای باطل می‎نازد و فخر می‏‌کند و آن‌چه فراخور حالش نیست، می‎خورد» کمااینکه در آیه 12 سوره یونس نیز آمده است: «...كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ؛ اين‌گونه براى اسرافكاران آنچه انجام می‌‏دادند زينت داده شده است» یعنی عمل بدشان در مقابل آنها زیبا جلوه می‎کند، در حالی‌که زشت است؛ آنان، زشت را زیبا می‎بینند.
شخص مسرف برای نشان دادن خود، یک‌سری خرج‌های دهان‌ پُرکن، بذل و بخشش‌های بی‌مورد، که نه خود و نه دیگران نیازی به آن ندارند، انجام می‎دهد تا فقط به چشم بیاید و دیگران از او تعریف کنند در حالی‎که در روایت آمده است: «اسراف، کار شیطانی استه نه کارخدایی».
یکی دیگر از علت‌های اسراف، روی آوردن به تجمل است.گاهی شخص امکانات، خوراک و پوشاک دارد؛ اما هر چیز جدید و زیبای دیگر را می‎بیند، می‎خرد.دلبستگی به دنیا دارد، در حالی‎که در حدیث آمده است: «دلبستگی به دنیا، ریشه همه گناهان است».
گاهی شخص بر اثر تحت‌تاثیر قرار گرفتن دوستان و محیط پیرامونی خود و الگوبرداری از زندگی آنان، دچار اسراف می‎شود.چشم و هم‌چشمی نیز یکی‎از عوامل مهم اسراف است و شخص را وادار می‎کند برای این‌کار در برابر دیگران، خودی نشان دهد و به اصطلاح عرض اندامی کند، دچار اسراف می‎گردد و متاسفانه این‌کار نیز مایه مباهات و افتخار می‎باشد.