به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، نشست هماندیشی پیرامون مسائل روز قرآن و طب با حضور مهدی ناطقپور، معاون پژوهشی مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سازمان فعالیتهای قرآنی دانشگاهیان کشور برگزار شد.
ناطقپور با اشاره به این موضوع که باید هدف از نزول قرآن و تعریف سلامت از دیدگاه قرآن بررسی شود، گفت: هدف از نزول قرآن در آیات متعدد مشخص است، یعنی هدف از انزال و ارسال کتب آسمانی، هدایت نوع بشر برای صراط مستقیم الهی است تا راه را خوب تشخیص بدهند و در راستای رسیدن به کمال واقعی زندگی دنیوی و اخروی آماده شوند.
وی به آیه یک سوره ابراهیم اشاره کرد و گفت: خداوند در این آیه میفرماید: «کِتَابٌ اَنزَلنَاهُ عَلَیکَ لِتُخرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُلُمَاتِ اِلَی النُّوُر...» (ما قرآن را فرستادیم تا مردم را از ظلمات به سوی نور هدایتشان کنیم)؛ بنابراین قرآن برای هدایت بشر و سالمزیستن او در این دنیا و سالم خارج شدن از این دنیا برای زندگی حقیقی و زندگی بازپسین و کمال خودش نازل شده است.
ناطقپور اظهار کرد: در مطالعاتم مفردات راغب و نثر طوبی(دایره المعارف لغات قرآن مجید) را رصد کردهام و در این آثار تعاریفی از سلامت ظاهری و باطنی آورده شده است. در این تعاریف از سلامت ظاهری به عنوان سلامت جسمی، رفتاری و از سلامت باطنی به عنوان سلامت روحی، روانی و معنوی یاد شده است.
وی ادامه داد: قرآن برای هدایت بشر است تا انسان از این گذرگاه دنیا به سلامت عبور کند و به زندگی حقیقیاش برسد که سلامت واقعی در آنجا خواهد بود. همچنین قرآن به سلامت جسمی و سلامت روحی و معنوی اهمیت داده که البته عمده اهمیت بر سلامت روحی و معنوی است.
معاون پژوهشی مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: قرآن کتاب طب و بهداشت نیست اما انسان برای عبور از گذرگاه به این کتاب الهی نیاز دارد و قرآن رهنمودهایی در سلامت جسمی و روحی و معنوی ارائه میکند که بشر میتواند از این رهنموردها استفاده کند.
وی بیان کرد: نباید از قرآن انتظار داشته باشیم تا قرآن، کتاب بهداشت باشد و به جزئیات مباحث سلامت جسمی و روحی و معنوی بپردازد، البته قرآن کلیات سلامت روحی و معنوی را بیان کرده است. متأسفانه امروزه در زمینه طب قرآن، افراط و تفریط میشود و بسیاری انتظار دارند که همه مباحث درمانی، شفای امراض جسمی را از قرآن استخراج کنند.
ناطقپور با اشاره به ظرفیت پژوهشگران میان رشتهای در حوزه طب قرآنی اظهار کرد: پژوهشکدههای میان رشتهای بسیار اندک هستند که البته باید به واسطه برنامهریزی هدفمند، توسعه یابند، یعنی توسعه ناگهانی بدون برنامه مفید نخواهد شد. متأسفانه پژوهشکدهها به صورت جزیرهای و مستقل از یکدیگر کار میکنند و همین امر سبب میشود تا از فعالیتهای یکدیگر بیخبر باشند.
ضرورت ایجاد شبکه
ارتباطی میان پژوهشکدههای میان رشتهای قرآنی
وی به ارائه پیشنهادی مبنی بر ایجاد شبکه ارتباطی میان پژوهشکدههای میان رشتهای قرآنی گفت: سازمان فعالیتهای قرآنی میتواند چنین شبکه ارتباطی را ایجاد کند تا به همین واسطه اطلاعات و تجربیات میان اساتید رد و بدل شود و در نهایت نتایج ارزشمندی حاصل شود. همچنین میتوان یک رابطه بینالمللی در این زمینه ایجاد کرد چراکه تجربیات و حداقل علوم و ذخائر گرانبهایی از اهل بیت(ع) داریم و میتوانیم این تجربیات را در اختیار مجامع بینالمللی که در زمینه قرآن و سلامت کار میکنند، قرار دهیم.
معاون پژوهشی مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به رویکرد پژوهشگران میان رشتهای گفت: تا آنجا که اطلاع دارم، برخی از آنها در حد آموزش مجازی کار میکنند و ممکن است گروهی هم آموزش حضوری داشته باشند. همچنین عدهای هم در حد تحقیقات و پژوهش محدود کار میکنند و گروهی هم متأسفانه کار خاصی انجام نمیدهند. متأسفانه کار منسجم اصولی انجام داده نشده است؛ چراکه هدفمند در این زمینه فعالیت نمیکنند.
وی یادآور شد: مرکز علوم قرآن و حدیث دو دستاورد پژوهشی و آموزشی با همکاری دانشگاه علوم قرآن قم را به ارمغان آورده است؛ یعنی گروهی از دانشجویان را پذیرفتیم و آموزشهایی را در زمینه رشته علوم حدیث و اخلاق پزشکی در مقطع کارشناسی ارشد و کارشناسی ارائه کردیم.
ناطقپور اظهار کرد: مرکز علوم قرآن و حدیث و طب، دارای تعدادی طرحهای تحقیقاتی است و با دانشگاه علوم پزشکی تهران همکاریهایی در این زمینه انجام داده است؛ بنابراین در زمینه آموزش و پژوهش بعضی از مراکز کارهایی انجام دادهاند، اما کافی نیست و باید بیش از این موارد کار شود.
وی به ارائه توصیههایی به پژوهشگران میان رشتهای قرآن پرداخت و گفت: اولین توصیهام این است که پژوهشکدهها باید یک شبکه به هم پیوسته داشته باشند تا بتوانند از تجربیات و دانش و متخصصان یکدیگر استفاده کنند و دومین توصیهام این بوده که به دور از افراط و تفریط باشند.
معاون پژوهشی مرکز تحقیقات علوم قرآن، حدیث و طب دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: قرآن یک سری اصول و مباحثی در زمینه سلامت جسمی و روحی و معنوی در حد کلیات دارد که باید محققان این را تعمیق ببخشند و توسعه دهند، در غیر این صورت اگر بخواهیم جزئیات را از قرآن استخراج کنیم، اندیشه ثوابی نیست. همچنین نباید بر این تصور باشیم که قرآن هیچ نظری ندارد؛ بنابراین باید حد اعتدال را رعایت کنیم و در این زمینه میانهرو حرکت کنیم.