به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایكنا) از فارس، فخرالدین احمدی دانشآشتیانی، وزیر آموزش و پرورش عصر دیروز، 25 آذر در جلسه شورای آموزش و پرورش استان فارس با تأكید بر اینكه باید بیشترین سهم بودجه عمومی به آموزش و پرورش اختصاص یابد، گفت: ما باید از ظرفیتهای موجود در آموزش و پرورش به بهترین شكل استفاده و مشكلات را حل كنیم.
وی با بیان اینكه آموزش و پرورش نهادی بسیار بسیار بزرگ و متولی 13 میلیون و 500 هزار دانشآموز و بیش از یك میلیون معلم و كارمند است، گفت: اداره چنین سیستم بزرگی از توان یك دستگاه ساخته نیست.
وی با تصریح اینكه آموزش و پرورش در هیچ نقطه از جهان به شكل ایران اداره نمیشود، گفت: دستگاه تصمیمساز باید بیشتر به سیاستگذاری و برنامهریزی كلان و نظارت عالیه بپردازد اما خودش تصدیگری تمام امور را عهدهدار شده و میخواهد همه مسائل را مدیریت و اجرا كند.
دانشآشتیانی با تأكید براینكه مدارس نیز باید از حالت تمركز خارج شوند، گفت: به نظر میرسد باید شورایی نظیر شورای آموزش و پرورش در استانها متصدی امور باشد و یكی از برنامههای مد نظر من نیز واگذاری بخشی از اختیارات ستادی به استانها بوده است و در استانها هم باید تا حد ممكن اختیارات را به لایههای پائینتر تفویض كنند.
وزیر آموزش و پرورش تأكید كرد: تا زمانی كه چنین اتفاقی در آموزش و پرورش حادث نشود، مشكلات همچنان تداوم خواهد داشت لذا این بخشهایی از اختیارات این نهاد باید به نهادهای استانی، مردمی و در بخشهایی حتی به تشكلهای مردمنهاد واگذار شود.
وی با بیان اینكه همواره یكی از مشكلات جدی این وزارتخانه، مسائل مالی برای تامین ساختمان، تجهیزات، حمل و نقل و ... بوده و هست، گفت: اگر بخواهیم این روال را ادامه داده و از بودجه عمومی مسائل را حل كنیم تا 50 سال آینده هم وزرای آموزش و پرورش گرفتار مسائل مالی خواهد بود.
دانش آشتیانی، نیاز به تغییر نگرش و بینش را یك امر ضروری دانست و گفت: باید از فكر و تجربه دیگر كشورها استفاده و با بومیسازی تجارب و كاربردی كردن آن مشكلات را حل كرد.
وی اظهار كرد: هدفگذاری ما برای نظام تعلیم و تربیت به واسطه وجود دیدگاههای كنونی خدشهدار شده و وضعیت كنونی تا آنچه در نظامهای جهان مد نظر است فاصله دارد.
وزیر آموزش و پرورش گفت: سلطه آموزش در نظام ما باعث شده كه به تعلیم و تربیت كمتر توجه شود و اگر امروز در ابعاد مختلف شاهد مشكلاتی در جامعه در بعد ناهنجاریهای اجتماعی و رفتاری هستیم، به واسطه همین كم توجهی است.
دانشآشتیانی با بیان اینكه در نظام كنونی آموزش و پرورش، فرایند یادگیری اصولی نیست و اعتقاد بر این است كه دانشآموز باید به مدرسه برود تا دانشی فراگیرد، گفت: روالی ایجاد كرده ایم كه به دروس با اهمیت كمترین توجه را داریم. تاریخ، جغرافیا و مسائل اجتماعی از نگاه آموزش و پرورش و اولیاء دانشآموزان مورد توجه نیست. حال آنكه این موضوعات مسائل كلیدی در تربیت و تعلیم محسوب میشوند.
وی با بیان اینكه در زندگی فردی یادگیری فرمولهای فیزیك و شیمی كاربرد چندانی ندارد، گفت: یادگیری مهارت زندگی است كه به افراد در زندگی فردی و اجتماعی كمك میكند. بد عهدی و بد اخلاقیهای امروز در گرو این است كه نظام تعلیم و تربیت به مهارتها و ارتقا قدرت تفكر و نقادی بپردازیم. امروز فارغالتحصیلان نظام آموزشی ما مهارت حل مسائل زندگی را ندارند.
وزیر آموزش و پرورش گفت: در مدارس نه تنها روی افزایش اعتماد به نفس دانشآموزان كار نمیشود بلكه با سلطه آموزشی، اعتماد به نفس افراد را از بین برده و امیدواری و توان حل مسئله را مورد توجه قرار ندادهایم حال آنكه برای مواجهه صحیح با مشكلات و پیشگیری از بروز ناهنجاریهای مختلف هر فرد نیازمند داشتن اعتماد بهنفس و مهارت حل مسئله است.