تشریح جزئیات برگزاری جشنواره داستان کوتاه زاینده رود از زبان دبیر علمی جشنواره
گروه فرهنگی: دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود، هدف از برگزاری جشنواره را پویایی جامعه ادبی از طریق آموزش افراد مستعد، ترغیب قشر جوان به مطالعه و تربیت خوانندگان حرفهای برشمرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، سیاوش گلشیری، مسئول سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی واحد اصفهان و دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود، در نشست خبری این جشنواره که دوشنبه 20 دی ماه در محل معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: هدف از برگزاری این جشنواره، تأکید بر خلاقیت و نقش صناعت در داستان کوتاه، کشف استعدادهای نو و حمایت از خالقان ادبی است.
وی افزود: جشنواره در سه بخش آزاد، ویژه و داستان کوتاه کوتاه برگزار میشود که بخش اخیر امسال به جشنواره اضافه شده است و افراد میتوانند در هر سه بخش شرکت کنند.
گلشیری ادامه داد: بخش ویژه درباره زاینده رود است که اهمیت این رود در اصفهان و اثرات خشکسالی آن در طول این سالها، محوریت و موضوعیت دارد و جایزهای که برای این بخش در نظر گرفته شده، یک میلیون تومان به همراه تندیس و لوح یادبود است. همچنین در بخش آزاد و ویژه، محدودیت کلامی آثار را 6000 کلمه در نظر گرفتیم.
دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود بیان کرد: در بخش داستان کوتاه کوتاه یا داستان مینیمال، میزان محدودیت کلمات، 100 کلمه و جایزه آن، 500 هزار تومان است. آثار مربوط به این بخش باید از ویژگی ایجاز و سادگی برخوردار باشند که از مولفههای اساسی سبک مینیمال محسوب میشود.
وی گفت: داوران جشنواره، غیر از بنده، آقای مهدی یزدانی خرم و خانم بلقیس سلیمانی هستند. مهلت ارسال آثار، سیام بهمن ماه در نظر گرفته شده است و این احتمال وجود دارد که تاریخ مذکور تمدید شود.
گلشیری با ارائه گزارشی از دور اول جشنواره داستان کوتاه زاینده رود، اظهار کرد: دور اول این جشنواره در خرداد 1394 برگزار و حدود 350 داستان در دو بخش آزاد و ویژه به دبیرخانه جشنواره ارسال شد. برگزیدگان دور اول یا آثارشان منتشر شده و یا در حال نگارش داستان اولشان هستند.
وی افزود: در سه روز برگزاری جشنواره دور اول، سلسله نشستهایی توسط دانشجویان و به ویژه داستان نویسان در سطح شهر برگزار شد که مورد استقبال زیادی قرار گرفت. این نشستها با موضوعات مشخص و با حضور داوران و میهمانانی چون ابوتراب خسروی و کورش اسدی برگزار شد. امسال نیز تصمیم داریم با مشارکت مرکز آفرینشهای ادبی قلمستان، قبل و بعد از جشنواره، سلسله کارگاههای مدونی را برگزار کنیم.
دبیر علمی جشنواره ادامه داد: بعد از اتمام دور اول جشنواره، دبیرخانه تصمیم گرفت نشستهایی را به صورت هفتگی و مداوم با عنوان«سهشنبههای داستان» برگزار کند که به صورت سه ترم پیاپی برگزار شد که موضوع آن، مروری بر داستانهای کوتاه نویسندگان جهان و نسل اول تا سوم نویسندگان ایرانی بود و با استقبال دانشجویان و ادب دوستان مواجه شد.
گلشیری بیان کرد: جشنواره داستان کوتاه زاینده رود تلاش میکند به دور از جنجالها، هرچند اندک، در پویایی جامعه ادبی از طریق پرورش و جهتدهی استعدادها و ترغیب قشر جوان به مطالعه، نقش داشته باشد.
وی با بیان اینکه تعدد جشنوارهها، جلسات و کارگاهها اهمیت دارد، گفت: فعالیتهای موازی با اهداف یکسان، تأثیر چندانی در پویایی فضا ندارد و لزوم همکاری و قرار گرفتن سازمانهای دولتی و خصوصی در کنار یکدیگر، یکی از اهدافی است که میتواند در برگزاری جشنوارهها موثر باشد.
دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود تأکید کرد: چیزی که برای ما اهمیت دارد، وجه داستانی آثار است. اگر آثار ارسالی، داستان محسوب شوند، پذیرفته میشوند و در مرحله دوم، بر اساس پتانسیل آثار و رقابتی که میان قصهها وجود دارد، گزینش نهایی صورت میگیرد. تأکید ما بر صناعتها و تکنیکها است و از همه مهمتر اینکه کسانی را معرفی کنیم که بتوانند در فضای موجود رشد کرده و باعث پویایی آن شوند.
وی افزود: ما تبلیغات مربوط به جشنواره را بیشتر به سمت تبلیغات مجازی هدایت کردیم، اما در نشریات مرتبط با این حوزه نیز تبلیغاتی خواهیم داشت، مثل مجله تجربه و همشهری داستان که قرار است با یکدیگر همکاری داشته باشیم.
گلشیری با بیان اینکه در دوره گذشته، آثار برگزیده در کتابچهای با تیراژ محدود چاپ شدند، گفت: در این دوره نیز کیفیت آثار مهم است و اگر آثار به لحاظ فکری و محتوایی، از قابلیت لازم برخوردار باشند، برای آنها چارهای میاندیشیم؛ ضمن اینکه جهاد دانشگاهی انتشارات معتبری دارد که میتوان از ظرفیت آن استفاده کرد.
وی ادامه داد: قرار است در این جشنواره، از پیشکسوتان ادبیات داستانی کشور که ساکن اصفهان هستند، تجلیل به عمل آید که در حال رایزنی و برنامهریزی برای آن هستیم. لازم به ذکر است که اصفهان نقش بهسزایی در ادبیات داستانی کشور و به ویژه داستان کوتاه دارد و هم اکنون پیشکسوتان بزرگی در این شهر زندگی میکنند. یکی از اهداف ما در برگزاری چنین جشنوارهای، تأکید بر نقش و جایگاه اصفهان در داستان کوتاه است.
دبیر علمی جشنواره با اشاره به نقش داستان در دنیای امروز، گفت: وقتی به دنیای امروز نگاه میکنیم و شاهد تأثیرات بسیار زیاد اینترنت بر زندگی روزمره هستیم، از خود میپرسیم که مطالعه در زندگی ما چه سهمی دارد. به گمان من هر چقدر که میگذرد، زنگ خطر بیشتر به صدا درمیآید.
وی افزود: اکنون شاهد بیانگیزگی نسبت به مطالعه، به خصوص مطالعات غیر درسی هستیم، مطالعاتی که باعث رشد و کشف مسائلی میشود که به زندگی مرتبط بوده و با آنها سروکار داریم. رابطه دانشجویان و جوانان با مطالعه کمتر و کمتر شده است. از طرف دیگر، اوایل انقلاب یا حتی قبل از آن، تیراژهای 6 تا 7 هزارتایی داشتیم، ولی اکنون تیراژ کتابها به رقم 500 تا 800 تا رسیده و این فاجعه است.
گلشیری تأکید کرد: اینکه چگونه میتوان فضا را به این سمت سوق داد که رابطه با کتاب پررنگتر شود، دانشگاه و محیطهای فرهنگی نقش بهسزایی ایفا میکنند و در کنار آن، چیزی که میتواند کمکساز این موضوع شود، این است که جامعه شناسان ما را از تأثیرات اینترنت بر زندگی روزمره آگاه کنند.
دبیر علمی جشنواره افزود: ما داستان میخوانیم تا با تجربیات زیستی دیگران و کشف هستی مواجه شویم و از همه مهمتر، مینویسیم تا بفهمیم چگونه زندگی میکنیم و پدیدهها را کاوش و تحلیل کنیم. تلاش ما صرفا برگزاری جشنواره نیست، بلکه جشنواره بهانهای برای آموزش است و اینکه اگر نتوانیم نویسنده تربیت کنیم، لااقل خواننده حرفهای تربیت کنیم.
وی افزود: جشنواره در سه بخش آزاد، ویژه و داستان کوتاه کوتاه برگزار میشود که بخش اخیر امسال به جشنواره اضافه شده است و افراد میتوانند در هر سه بخش شرکت کنند.
گلشیری ادامه داد: بخش ویژه درباره زاینده رود است که اهمیت این رود در اصفهان و اثرات خشکسالی آن در طول این سالها، محوریت و موضوعیت دارد و جایزهای که برای این بخش در نظر گرفته شده، یک میلیون تومان به همراه تندیس و لوح یادبود است. همچنین در بخش آزاد و ویژه، محدودیت کلامی آثار را 6000 کلمه در نظر گرفتیم.
دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود بیان کرد: در بخش داستان کوتاه کوتاه یا داستان مینیمال، میزان محدودیت کلمات، 100 کلمه و جایزه آن، 500 هزار تومان است. آثار مربوط به این بخش باید از ویژگی ایجاز و سادگی برخوردار باشند که از مولفههای اساسی سبک مینیمال محسوب میشود.
وی گفت: داوران جشنواره، غیر از بنده، آقای مهدی یزدانی خرم و خانم بلقیس سلیمانی هستند. مهلت ارسال آثار، سیام بهمن ماه در نظر گرفته شده است و این احتمال وجود دارد که تاریخ مذکور تمدید شود.
گلشیری با ارائه گزارشی از دور اول جشنواره داستان کوتاه زاینده رود، اظهار کرد: دور اول این جشنواره در خرداد 1394 برگزار و حدود 350 داستان در دو بخش آزاد و ویژه به دبیرخانه جشنواره ارسال شد. برگزیدگان دور اول یا آثارشان منتشر شده و یا در حال نگارش داستان اولشان هستند.
وی افزود: در سه روز برگزاری جشنواره دور اول، سلسله نشستهایی توسط دانشجویان و به ویژه داستان نویسان در سطح شهر برگزار شد که مورد استقبال زیادی قرار گرفت. این نشستها با موضوعات مشخص و با حضور داوران و میهمانانی چون ابوتراب خسروی و کورش اسدی برگزار شد. امسال نیز تصمیم داریم با مشارکت مرکز آفرینشهای ادبی قلمستان، قبل و بعد از جشنواره، سلسله کارگاههای مدونی را برگزار کنیم.
دبیر علمی جشنواره ادامه داد: بعد از اتمام دور اول جشنواره، دبیرخانه تصمیم گرفت نشستهایی را به صورت هفتگی و مداوم با عنوان«سهشنبههای داستان» برگزار کند که به صورت سه ترم پیاپی برگزار شد که موضوع آن، مروری بر داستانهای کوتاه نویسندگان جهان و نسل اول تا سوم نویسندگان ایرانی بود و با استقبال دانشجویان و ادب دوستان مواجه شد.
گلشیری بیان کرد: جشنواره داستان کوتاه زاینده رود تلاش میکند به دور از جنجالها، هرچند اندک، در پویایی جامعه ادبی از طریق پرورش و جهتدهی استعدادها و ترغیب قشر جوان به مطالعه، نقش داشته باشد.
وی با بیان اینکه تعدد جشنوارهها، جلسات و کارگاهها اهمیت دارد، گفت: فعالیتهای موازی با اهداف یکسان، تأثیر چندانی در پویایی فضا ندارد و لزوم همکاری و قرار گرفتن سازمانهای دولتی و خصوصی در کنار یکدیگر، یکی از اهدافی است که میتواند در برگزاری جشنوارهها موثر باشد.
دبیر علمی جشنواره داستان کوتاه زاینده رود تأکید کرد: چیزی که برای ما اهمیت دارد، وجه داستانی آثار است. اگر آثار ارسالی، داستان محسوب شوند، پذیرفته میشوند و در مرحله دوم، بر اساس پتانسیل آثار و رقابتی که میان قصهها وجود دارد، گزینش نهایی صورت میگیرد. تأکید ما بر صناعتها و تکنیکها است و از همه مهمتر اینکه کسانی را معرفی کنیم که بتوانند در فضای موجود رشد کرده و باعث پویایی آن شوند.
وی افزود: ما تبلیغات مربوط به جشنواره را بیشتر به سمت تبلیغات مجازی هدایت کردیم، اما در نشریات مرتبط با این حوزه نیز تبلیغاتی خواهیم داشت، مثل مجله تجربه و همشهری داستان که قرار است با یکدیگر همکاری داشته باشیم.
گلشیری با بیان اینکه در دوره گذشته، آثار برگزیده در کتابچهای با تیراژ محدود چاپ شدند، گفت: در این دوره نیز کیفیت آثار مهم است و اگر آثار به لحاظ فکری و محتوایی، از قابلیت لازم برخوردار باشند، برای آنها چارهای میاندیشیم؛ ضمن اینکه جهاد دانشگاهی انتشارات معتبری دارد که میتوان از ظرفیت آن استفاده کرد.
وی ادامه داد: قرار است در این جشنواره، از پیشکسوتان ادبیات داستانی کشور که ساکن اصفهان هستند، تجلیل به عمل آید که در حال رایزنی و برنامهریزی برای آن هستیم. لازم به ذکر است که اصفهان نقش بهسزایی در ادبیات داستانی کشور و به ویژه داستان کوتاه دارد و هم اکنون پیشکسوتان بزرگی در این شهر زندگی میکنند. یکی از اهداف ما در برگزاری چنین جشنوارهای، تأکید بر نقش و جایگاه اصفهان در داستان کوتاه است.
دبیر علمی جشنواره با اشاره به نقش داستان در دنیای امروز، گفت: وقتی به دنیای امروز نگاه میکنیم و شاهد تأثیرات بسیار زیاد اینترنت بر زندگی روزمره هستیم، از خود میپرسیم که مطالعه در زندگی ما چه سهمی دارد. به گمان من هر چقدر که میگذرد، زنگ خطر بیشتر به صدا درمیآید.
وی افزود: اکنون شاهد بیانگیزگی نسبت به مطالعه، به خصوص مطالعات غیر درسی هستیم، مطالعاتی که باعث رشد و کشف مسائلی میشود که به زندگی مرتبط بوده و با آنها سروکار داریم. رابطه دانشجویان و جوانان با مطالعه کمتر و کمتر شده است. از طرف دیگر، اوایل انقلاب یا حتی قبل از آن، تیراژهای 6 تا 7 هزارتایی داشتیم، ولی اکنون تیراژ کتابها به رقم 500 تا 800 تا رسیده و این فاجعه است.
گلشیری تأکید کرد: اینکه چگونه میتوان فضا را به این سمت سوق داد که رابطه با کتاب پررنگتر شود، دانشگاه و محیطهای فرهنگی نقش بهسزایی ایفا میکنند و در کنار آن، چیزی که میتواند کمکساز این موضوع شود، این است که جامعه شناسان ما را از تأثیرات اینترنت بر زندگی روزمره آگاه کنند.
دبیر علمی جشنواره افزود: ما داستان میخوانیم تا با تجربیات زیستی دیگران و کشف هستی مواجه شویم و از همه مهمتر، مینویسیم تا بفهمیم چگونه زندگی میکنیم و پدیدهها را کاوش و تحلیل کنیم. تلاش ما صرفا برگزاری جشنواره نیست، بلکه جشنواره بهانهای برای آموزش است و اینکه اگر نتوانیم نویسنده تربیت کنیم، لااقل خواننده حرفهای تربیت کنیم.
