مهرداد ویسکرمی، پژوهشگر قرآنی، در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در رابطهبا دین یهود، گفت: تا سالها کسی حق نداشت کتاب مقدس را نقد کند؛ تا زمان رنسانس که برخی از افراد شروع به نقد کتاب مقدس کردند.
وی ادامه داد: کسانی مانند اسپینوزای یهودی در قرن هفدهم شروع به نقد کتاب مقدس کردند؛ بحث روی قسمتی از کتاب مقدس است یا همان «تورات» است که آیا از سوی خدا بوده یا نه، بقیه کتاب مقدس که بدیهی است غیر الهی هستند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه تورات پنج کتاب اول از 39 کتاب عهد قدیم است، عنوان کرد: اسپینوزا در آسمانی بودن این پنج کتاب شک کرد و نتیجه گرفت که این کتاب را عزرا نوشته است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه عزیر که در روایات آمده و در آیه زیر مورد اشاره قرار گرفته، ازجمله پیامبران الهی و غیر از عزیر در بحث کنونی است که در آیه 259 سوره مبارکه بقره آمده است: «أَوْ كَالَّذي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ...»، عنوان کرد: عزرای مورد نظر ما همان عزیری است که نامش در آیه 30 سوره مبارکه توبه آمده است.
تاریخ اجمالی بنیاسرائیل در آینه توراتوی با اشاره به اینکه بعداز حضرت موسی(ع) حضرت یوشع جانشین ایشان شده است که از رود اردن میگذرد و کنعان را فتح میکند و بنیاسراییل وارد آنجا میشوند، عنوان کرد: در مورد داستان گوساله هم یهود معتقدند در غیبت 40 روزه حضرت موسی(ع) این هارون بود که گوساله را ساخت، هرچند پیامبری او را هم قبول دارند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه در کتاب «عهد قدیم» آمده است که سکنههای بومی کنعان توسط یهودیان قتلعام شدند و یهودیها در کنعان ساکن شدند، اظهارکرد: این مطلب در «صحیفه یوشع» نوشته شده است که صحیفه ششم کتاب مقدس میشود، بعداز یوشع یهود حاکمی نداشتهاند فقط یکسری افرادی در میان آنها رفع اختلاف میکردند، پادشاه هم نبودند، بعداز «سفر هوشع»، «سفر داوران» است که یک دوره 350 ساله از یهود را بیان میکنند و دورانی است که وارد فلسطین شدهاند.
این پژوهشگر قرآنی ادامه داد: همه اینها از سفر پنجم به بعد است که جزء تورات نیست و همه را عزرا که قرنها بعد از حضرت موسی(ع) بوده است نوشته است.
وی تصریح کرد: طبق کتاب مقدس، آخرین داور یهود «ساموئل» است که کتاب اول سموئل و کتاب دوم سموئل را در عهد قدیم داریم، بعد بنیاسرائیل به نزد ساموئل رفتند گفتند برای ما پادشاهی قرار بده که قرآن کریم در آیات 246 و 247 سوره مبارکه بقره نیز این موضوع را تأیید میکند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه بعداز ساموئل جوانی به اسم «شائول» یا «طالوت» را بهعنوان پادشاه برگزید، افزود: شائول نخستین پادشاه یهود، 1030 سال قبلاز میلاد مسیح انتخاب شده است که داستان او در کتاب اول ساموئل آمده است و فلسطینیها جلوی بنیاسرائیل ایستادند و علیه بنیاسرائیل قیام کردند؛ اینجا فلسطین یک قهرمان دارد که علیه بنیاسرائیل مبارزه میکند به اسم «جالوت» که توسط داوود کشته میشود و لشکر جالوت فرار میکند.
این پژوهشگر قرآنی با بیان اینکه بعد داوود جانشین طالوت میشود، اظهارکرد: آرام آرام بحث کشیده میشود به «کتاب اول پادشاهان» که در مورد حضرت سلیمان است، بعداز آن بنیاسرائیل معبدی در شهر اورشلیم به نام «هیکل سلیمان» میسازد، که اکنون اسرائیلیها زیر بیتالمقدس را میکَنند که هیکل سلیمان را پیدا کنند.
وی ادامه داد: بعدها هیکل سلیمان، 587 قبلاز میلاد توسط بختالنصر، خراب شد، یکبار دیگر هم هیکل سلیمان توسط تیتوس یا قیطاس خراب شده که سال 70 میلادی بوده است و بعدها که هیکل به دست مسلمانان افتاد، آنها ویرانههای هیکل را به مسجدی به نام «مسجد عمر» تبدیل کردند و گنبدی به نام «قبهالصخره» روی آن ساختند و مسجدی دیگر با گنبدی آبی رنگ بهنام «مسجدالاقصی» ساختند.
ویسکرمی با اشاره به اینکه البته مسلمانها با مسیجیان عهد کرده بودند که هیچگاه اجازه ندهند که این مکان به دست یهودیان بیفتد، تصریح کرد: در آخر کتاب پادشاهان، که در مورد حضرت سلیمان است بیان میکند که سلیمان بهخاطر وسوسه زنان بتپرست خویش، بتپرست و خطاکار شد و جای دیگر نوشته بود که سلیمان هزاران زن داشته است.
این پژوهشگر قرآنی افزود: بعداز رحلت حضرت سلیمان(ع) پسر او به ستمگری میپردازد و از دوازده قبیله بنیاسراییل، ده تای آنها کامل از پسر سلیمان بریدند، دو تا از سبطهای آنها یهودا و بنیامین در سرزمینی به نام یهودا که بخش کوچکی بوده زیر سلسله پسر سلیمان ماندند؛ اسم «یهود» از همینجا گرفته شده است.
وی تصریح کرد: یهودا سرزمین کوچکی شامل اورشلیم بوده است؛ بقیه یهودیها حکومت مستقلی برای خود به نام اسرائیل تشکیل دادند و یکیاز سرداران حضرت سلیمان هم ریاست آنها را برعهده گرفت.
تهاجمات علیه یهودویسکرمی با اشاره به اینکه در طول تاریخ علیه یهود تهاجمات زیادی صورت گرفته است، بیان کرد: در سال 722 قبلاز میلاد حاکم سوریه و عراق کنونی که آشوریها آنجا بودند حمله کردند بر فلسطین و عده زیادی را به اسارت بردند که تکلیف اینان معلوم نیست و در ابهام ماند که سرانجام آنها چه شد، بعداز یک قرن یعنی سال 587 قبلاز میلاد، بختالنصر که عرب هم نبوده به اورشلیم حمله کرد، مردم اسرائیل را نابود کرد، اینجا تورات کاملاً از بین رفت.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به اینکه یهودیها وقتی به بابل آمدند و به اسارت رفتند برخی آداب مشرکان و بتپرستان روی آنها اثر کرد، اظهارکرد: بعد اینجا یک مشکل به وجود آمد که باز هم یهودیهایی که در خاورمیانه پخش شدند سرنوشت آنها در ابهام است، همه اینها را عزرا نوشته است، بعد کوروش آمد و بابل را فتح کرد و بیانیهای صادر کرد و سال 538 قبل از میلاد یهود را آزاد کرد، و اینجاست که کورش در بین یهود خیلی محبوبیت پیدا میکند.
وی ادامه داد: دوباره بعد از چند قرن آشفتگی، شهر قدس سال 70 میلادی به دست رومیها ویران شد و دوباره یهودیها در دنیا پراکنده و آواره شدند، با این همه سختی، اندیشه منجی در بین یهود تقویت شده و انتظار مسیحا در دل یهود قوت میگیرد، بنابراین یهودیها عقیده داشتند باید منتظر باشیم تا او بیاید ما را نجات دهد تا 2000 سال هیچ کاری نکردند و این تفکر صهیونیسم و اسرائیل از آنجا شروع شد که بعضیها گفتند باید خودمان یک کاری کنیم، خلاف آموزههای یهود که باید منتظر بمانند تا مسیح آنها را نجات دهد.
یهودیهای مدینه در صدر اسلامویسکرمی بیان کرد: بعداز اینکه تیتوس در سال 70 میلادی، به یهود حمله کرد، یهودیها در کشورهای اروپایی و آفریقایی هم پراکنده شدند، اینجا ظاهراً بعضی از آنها آرام آرام بهسمت مدینه مهاجرت کردند. یهودیهای مدینه ظاهراً از این مقطع جدا شدند، یعنی بعداز میلاد مسیح و مخاطب قرآن هم بیشتر این سنخ از یهودیهاست که در یثرب سکونت کردند.